Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Δεν γεννιόμαστε άντρες ή γυναίκες. Γινόμαστε.

'Αντε μετά να πείσεις την ετεροφυλοφιλική πλειοψηφία να σου παραχωρήσει τα δικαιώματα που απολαμβάνει η ίδια και να την κάνεις να καταλάβει ότι αυτό που είμαστε ακόμα κι αν δεν είναι εκ γενετής πάντως αποτελεί ταυτότητα και όχι επιλογή, όταν τα λοάδ έντυπα βγαίνουν και γράφουν ότι το φύλο και η σεξουαλικότητα αποτελούν "κοινωνικές κατασκευές" (ο τρόπος που εκδηλώνονται μπορεί - όχι όμως το φύλο και η σεξουαλικότητα αυτά καθεαυτά!) και αναρωτιούνται στα σοβαρά αν αυτό που είμαστε αποτελεί ταυτότητα ή απλά σεξουαλική συμπεριφορά.

Εφόσον λοιπόν το φύλο και η σεξουαλικότητα αποτελούν "κοινωνικές κατασκευές", φαντάζομαι ότι η κοινωνία έχει βάσιμες ελπίδες να μας "αλλάξει" και να μας "θεραπεύσει" έτσι δεν είναι; Εφόσον το φύλο και η σεξουαλικότητα αποτελούν κοινωνικές κατασκευές αυτό σημαίνει ότι ομοφυλόφιλοι δεν υπάρχουν, όπως δεν υπάρχουν άντρες και γυναίκες - όλοι είμαστε αμφιφυλόφιλα και άφυλα όντα ή ακόμα καλύτερα queer όπως επιτάσσει η μόδα της εποχής.

Επιπλέον καλό είναι να επιμένουμε ότι όλα αυτά δεν είναι "θεωρητικούρες" αλλά αφορούν φλέγοντα καθημερινά ζητήματα, αλλά όταν αυτοί που παρουσιάζουν το συνέδριο επιλέγουν τίτλους όπως "Πολιτισμικές εννοιολογήσεις της μοναξιάς" και "Ενσώματη συμμετοχή: υποκειμενοποίηση και queer συλλογικότητα στη σύγχρονη Ελλάδα" μάλλον δεν γινόμαστε πολύ πειστικοί.

Χαίρομαι που γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις εκτός από την παρέλαση στα πλαίσια του Pride - λυπάμαι ιδιαίτερα που και αυτές δεν χρησιμεύουν παρα σαν μία ακόμα κερκόπορτα για να επιβληθεί με το στανιό το queer σαν ισότιμο συστατικό του LGBT και να εξισωθεί η διεκδίκηση της ταυτότητας με την άρνησή της.

gay super hero, πριν αρχίσεις να εξαπολύεις επιθέσεις, είναι συνετό να ενημερωθείς σχετικά με τις ανθρωπολογικές θεωρίες σχετικά με την κατασκευή του κοινωνικού φύλου. Αυτό δεν έχει απαραίτητα σχέση με την queer θεωρία, η οποία είναι μεταγενέστερη των μελετών αυτών (βλ. και Σιμόν ντε Μποβουάρ και φεμινιστική θεωρία).

Ούτε το δικό μου άρθρο ούτε κανένας σοβαρός κοινωνικός επιστήμονας δεν ισχυρίζεται ότι το βιολογικό φύλο ή ο σεξουαλικός προσανατολισμός κατασκευάζονται. Διάβασε αυτή την πρόταση προσεκτικά: ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν κατασκευάζεται κοινωνικά.

Αυτό που κατασκευάζεται κοινωνικά είναι το κοινωνικό φύλο, το gender, δηλαδή τα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς, στάσης σώματος, γλώσσας, φωνής (ναι, οι άντρες και οι γυναίκες μαθαίνουν να τονίζουν περισσότερο απ' ό,τι δικαιολογούν οι βιολογικές διαφορές πόσο μπάσα ή ψιλή είναι η φωνή τους), ασχολιών, προτιμήσεων και πολλών άλλων ιδιοτήτων που θεωρούνται, παραδοσιακά, βιολογικώς καθορισμένα χαρακτηριστικά.

Μέρος του κοινωνικού φύλου θεωρείται, χωρίς όμως να είναι, ο σεξουαλικός προσανατολισμός. Με απλά λόγια, είσαι γυναίκα (ΧΧ χρωματοσώματα), άρα είσαι θηλυκιά, ευαίσθητη, με μητρικό ένστικτο και σου αρέσουν οι άντρες. Αυτή την αυθαίρετη σύνδεση καταρρίπτουν οι κοινωνικές επιστήμες.

Προσωπικά έχω πάρα πολλές αντιρρήσεις για την queer θεωρία και ειδικά για την αβασάνιστη χρήση της στην Ελλάδα από ακτιβίστριες/ες που τη χρησιμοποιούν ως πιο "ανοιχτό" και "ευρύ" όρο από το γκέι/λεσβία. Όπως χρησιμοποιείται σχεδόν πάντα στα ελληνικά είναι μια λέξη κούφια και άκακη, στερούμενη εντελώς την πολιτική της επαναστατικότητα και ακτιβισμό.

Μην μπερδεύεις όμως τη χρήση της λέξης queer από ορισμένους στην Ελλάδα με την ανάλυση της έμφυλης ταυτότητας από τις κοινωνικές επιστήμες. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.

κ. Καλοβυρνά στο άρθρο που δημοσιεύσατε αναφέρετε: "Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια στις κοινωνικές επιστήμες έχει αναπτυχθεί η έρευνα σχετικά με το φύλο και τη σεξουαλικότητα, <strong>καταδεικνύοντας την κοινωνική κατασκευή των φύλων αλλά και της σεξουαλικότητας"</strong>. Ακριβώς από πάνω είναι, για κοιτάξτε το.

Στο παραπάνω σχόλιό σας γράφετε ότι "ούτε το άρθρο, ούτε κανένας σοβαρός κοινωνικός επιστήμονας δεν ισχυρίζεται ότι το βιολογικό φύλο ή ο σεξουαλικός προσανατολισμός κατασκευάζονται"

Είτε η λέξη "σεξουαλικότητα" στο άρθρο υποδηλώνει κάτι διαφορετικό από το "σεξουαλικό προσανατολισμό" και η λέξη "φύλο" υποδηλώνει αυθαίρετα μόνο το κοινωνικό και όχι το βιολογικό, είτε κάποιος προσπαθεί να ανασκευάσει με ένα σχόλιο αυτά που έγραψε στο κείμενο.

Και όλα αυτά συνοδευόμενα από προτάσεις που εξισώνουν το διάλογο και τη διατύπωση αντιρρήσεων με "επιθετικότητα", μαθήματα για το κατά πόσο η Σιμόν ντε Μποβουάρ προηγήθηκε των queers και παράλληλα μια ιδιότυπη αθώωση των τελευταίων καθώς "κατηγορούνται" ότι χρησιμοποιούν μια λέξη με "κούφιο και άκακο" τρόπο (καθόλου "άκακα" δεν μου φαίνονται εμένα όλα αυτά) και παράλληλα ψέγονται για "έλλειψη επαναστατικότητας"!

gay super hero,

Άλλο σεξουαλικότητα και άλλο σεξουαλικός προσανατολισμός. Και άλλο λίμπιντο. Και άλλο κοινωνικό φύλο. Και άλλο βιολογικό φύλο. Ως προς τα δύο πρώτα, η σεξουαλικότητα είναι έννοια πολύ ευρύτερη από τον σεξουαλικό προσανατολισμό, που σημαίνει μόνο το φύλο που μας ελκύει ερωτικά. Η σεξουαλικότητα ως ευρύτερη έννοια εμπερικλείει στοιχεία όπως η εκάστοτε έκφραση της σεξουαλικής επιθυμίας και του σεξουαλικού προσανατολισμού, οι κοινωνικές παράμετροι, νόρμες και ιδεολογίες που τη διέπουν, συνοπτικά ο τρόπος που σκεφτόμαστε για το σεξ και εμάς ως σεξουαλικά όντα. Δεν είναι συνώνυμη του σεξουαλικού προσανατολισμού.

Η σεξουαλικότητα φυσικά κατασκευάζεται, αφού είναι κοινωνική δομή.

Το συγκρεκριμένο κείμενο είναι αναδημοσίευση από τη στήλη μου στην Athens Voice, όπου έχω πολύ περιορισμένο αριθμό λέξεων.

Όσον αφορά την έννοια queer, μια από τις πλέον ακανθώδεις και επίμαχες έννοιες στην Ελλάδα και αλλού, κατά τη γνώμη μου η χρήση της λέξης στα ελληνικά στερείται την επαναστατικότητα που έχει στα αγγλικά ακριβώς επειδή το σημασιολογικό της περιεχόμενο δεν περιέχει την ανακτημένη ύβρη. Γι' αυτό είναι άκακη, πολύ πιο αθώα και ουδέτερη από το γκέι ή λεσβία, των οποίων η χρήση από γκέι άντρες και γυναίκες είναι από μόνη της ακτιβιστική λόγω του συναισθηματικού φορτίου που περιέχουν. Το να σε πει κανείς queer είναι σαν να σε λέει τραπεζάκι.

Το να σε πει λεσβία ή γκέι (πόσο μάλλον πούστη, αδερφή ή ανώμαλο - μια πολύ ορθότερη σημασιολογικά μτφ του queer κατά τη γνώμη μου και ως μεταφραστή) έχει τελείως διαφορετικές επιπτώσεις σε όλα τα επίπεδα - προσωπικά, πολιτικά, ακτιβιστικά. Γι' αυτό ακριβώς διαφωνώ με τη χρήση της λέξης queer (δες πόσο σπάνια τη χρησιμοποιούμε στο 10%).


Για να μην παρεξηγηθώ, άλλο η χρήση της λέξης queer στα ελληνικά και άλλο η queer θεωρία ως εργαλείο ανάλυση κοινωνικών δομών. Queer δεν σημαίνει απλώς: δεν μου αρέσουν τα στενά κουτάκια των αυστηρά διαχωρισμένων φύλων και σεξουαλικών προσανατολισμών. Δεν σημαίνει κάτω οι ταμπέλες. Αυτή είναι η αβασάνιστη χρήση που ανέφερα προηγουμένως.

Σ' ευχαριστώ που δίνεις την ευκαιρία για αυτό τον γόνιμο διάλογο, που εν μέρει καθιστά αχρείαστο το άρθρο που θα δημοσιευόταν στο επόμενο τεύχος σχετικά με τη λέξη και έννοια queer.

gay super hero,

Έχω την αίσθηση ότι ερμηνεύεις περιοριστικά και στα όρια της διαστρέβλωσης την έννοια της κοινωνικής κατασκευής της σεξουαλικότητας και των φύλων (των περιεχομένων τους, φυσικά).

H έννοια της κοινωνικής κατασκευής, όπως τουλάχιστον την αντιλαμβάνομαι εγώ, δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για τους στρέιτ. Αντιθέτως: λέει ότι αυτό που η ετεροκανονικότητα θεωρεί "φυσικό" και "κανονικό", δηλαδή η ετεροφυλοφιλία, δεν είναι καθόλου φυσικό και κανονικό, αλλά κατασκευασμένο κοινωνικά. Όπως προϊόν κατασκευής είναι και η γκέι ταυτότητα.

(Προσοχή: δεν αρνείται ότι υπάρχει ούτε ότι παράγει πραγματικά αποτελέσματα. Στρέιτ υπάρχουν, όπως υπάρχουν γκέι, αλλά οι ίδιες οι έννοιες και το περιεχόμενό τους αλλάζουν από κοινωνία σε κοινωνία, δεν είναι αιώνιες, αμετάβλητες και "φυσικές". Ούτε και θα μπορούσαν να είναι. Δεν αντιπαραβάλει δηλαδή μια κατασκευασμένη ταυτότητα, γκέι ή στρέιτ, σε μια υποτιθέμενη μη-κατασκευασμένη, αμφιφυλόφιλη ή άλλη).

Αυτό δεν δικαιώνει όμως την ετεροφυλοφιλική πλειοψηφία στην μη αναγνώριση των δικαιωμάτων σου. Τα δικαιώματά σου τα διεκδικείς στο όνομα της ισονομίας, στο βαθμό που στα αρνούνται. Ούτε φυσικά "η κοινωνία έχει βάσιμες ελπίδες να μας "αλλάξει" και να μας "θεραπεύσει"", όχι περισσότερο από τον ίδιο της τον εαυτό. Νομίζω ότι κανείς σοβαρός θεωρητικός δεν αρνείται ένα παράθυρο στην πολιτική διεκδίκηση δικαιωμάτων, που αναγκαστικά θα γίνει με ταυτοτικούς όρους. Άλλο όμως να υιοθετείς συγκυριακά μια ταυτότητα για λόγους πολιτικής διεκδίκησης και άλλο να την αναδεικνύεις σε αμετάβλητη, φυσική και θεμελιώδη.

Τέλος, η αλήθεια είναι ότι o τίτλος "Ενσώματη συμμετοχή:..." είναι μάλλον ατυχής στο βαθμό που δυσχεραίνει την κατανόησή του. Αλλά για όσους έχουν πράγματι τη διάθεση να καταλάβουν, στην ημερίδα θα δοθεί η ευκαιρία για διευκρινίσεις, και για αυτή την εισήγηση και για τα θέματα που θίξαμε παραπάνω. (Ο τίτλος "πολιτισμικές εννοιολογήσεις της μοναξιάς" πού σε δυσκολεύει; Λέει, όπως το καταλαβαίνω, ότι η έννοια της μοναξιάς έχει διαφορετικό περιεχόμενο σε διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα - άλλο σημαίνει για σένα σήμερα και άλλο για τον Αλκιβιάδη τον 5ο αι. π.Χ.).

καλησπέρα.
παρακολουθώ το διάλογό σας,δε θα ήθελα όμως να εκφράσω γνώμη λόγω απειρίας και ελλειπτικών γνώσεων στο θέμα.ήθελα όμως να ρωτήσω πώς θα μεταφράζατε τη λέξη queer στα ελληνικά.έχω μία αίσθηση στο νου μου, αλλά όχι συγκεκριμένη λέξη.(και δε θεωρώ μετάφρασή της το "κουίρ", που το έχω συναντήσει..)
ευχαριστώ

Καλησπέρα,

όπως πολλές λέξεις, η λέξη queer έχει πολλές σημασίες. Αυτές που μας αφορούν είναι:
1. αυτός/η που αποκλίνει από το προσδοκώμενο ή το φυσιολογικό, παράξενος.
2. αλλόκοτος ή μη συμβατικός, εκκεντρικός.
3. αργκό: προσβλητικός όρος για τους ομοφυλόφιλους.

Η λέξη queer χρησιμοποείται στην queer θεωρία ως "ανακτημένη λέξη", δηλαδή μια λέξη που μέχρι πρότινος χρησιμοποιούταν υβριστικά εναντίον μιας ομάδας ανθρώπων, οι οποίοι την ανέκτησαν, δηλαδή την έκαναν δικιά τους, αφαιρώντας την υβριστική, κακοποιητική της σημασία. Παράβλεπε bitch, nigger, στα αγγλικά, bøsse (πούστης) στα δανέζικα, schwul (πούστης) στα γερμανικά.

Με άλλα λόγια, η λέξη queer σημαίνει τον πούστη / την πλακομούνα. Αυτή η έννοια μας αφορά. Όχι του "αλλόκοτου", αν και φυσικά από αυτή την αρχική της σημασία προέρχεται η συνεκδοχική σημασία του πούστη/πλακομούνας.

Το να τη μεταφράζει το ελληνικό queer κίνημα ως "αλλόκοτο" είναι όχι μόνο εξόφθαλμο μεταφραστικό λάθος (σαν να μεταφράζεις το bank of a river τράπεζα του ποταμού αντί όχθη), αλλά και ακτιβιστικά αυτοακυρωτικό, γιατί στερείς από τη λέξη την πολιτική πράξη της ανάκτησης.

Με παρόμοιο τρόπο, κατά τη γνώμη μου, η χρήση της αμετάφραστα στα ελληνικά είναι υπεκφυγή, γιατί και πάλι προδίδεται την έντονα πολιτική πράξη της ανάκτησης της λέξης. Όταν οι queer στις αγγλόφωνες χώρες φωνάζουν: we're here, we're queer, get used to it, δεν λένε ευγενικά και χαριτωμένα "είμαστε ομοφυλόφιλοι", ουρλιάζουν "είμαστε πούστηδες / πλακομούνες"! Αυτή θα ήταν μια σωστή μετάφραση σημασιολογικά και υφολογικά.

Μια δεύτερη, εξίσου σημαντική αντίρρηση που έχω προσωπικά με τη χρήση της λέξης queer στα ελληνικά είναι ότι είναι μια λέξη άδεια. Δεν σημαίνει τίποτα. Όχι μόνο σημασιολογικά είναι σχεδόν άγνωστη, αλλά κυριότερα, το συναισθηματικό της φορτίο (οι συμπαραδηλώσεις της) είναι ανύπαρκτο.

Η λέξη γκέι μπορεί να μην είναι τόσο φορτισμένη όσο το πούστης, το ομοφυλόφιλος ή το αδελφή, αλλά μετά από τόσα χρόνια στα ελληνικά έχει φορτιστεί κάμποσο. Τόσο πολύ που ενοχλεί μερικούς να αυτοπροσδιορίζονται ως γκέι ή ακόμη χρησιμοποιείται και ως πιο πολιτικά ορθή βρισιά.

Συνεπώς, το να διαλέγεις τον αυτοπροσδιορισμό γκέι (πόσο μάλλον λεσβία) είναι μια πηγαία πολιτική πράξη. Το να λες "είμαι queer" είναι ακίνδυνο και, εν πολλοίς, χωρίς νόημα.

Για την ανάκτηση των λέξεων και ειδικά του queer, βλ. παρακάτω τη σημείωση για χρήση της λέξης από το The American Heritage Dictionary of the English Language, 2006.

Usage Note: A reclaimed word is a word that was formerly used solely as a slur but that has been semantically overturned by members of the maligned group, who use it as a term of defiant pride. Queer is an example of a word undergoing this process. For decades queer was used solely as a derogatory adjective for gays and lesbians, but in the 1980s the term began to be used by gay and lesbian activists as a term of self-identification. Eventually, it came to be used as an umbrella term that included gay men, lesbians, bisexuals, and transgendered people. Nevertheless, a sizable percentage of people to whom this term might apply still hold queer to be a hateful insult, and its use by heterosexuals is often considered offensive. Similarly, other reclaimed words are usually offensive to the in-group when used by outsiders, so extreme caution must be taken concerning their use when one is not a member of the group.

Η ημιμάθεια είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Τι εννοούν οι συντάκτες του 10%? Δεν γεννιόμαστε? Αλλά γινόμαστε!!! Δηλαδή να πλακωθούμε στην αντιβίωση να γίνουμε καλά? Εδώ η ισότητα πρέπει να μας καεί και εσείς τι προσπαθείτε να πείτε? Τι ενσώματες συμμετοχές και ασώματες λέτε? Πολιτισμικές εννοιολογήσεις και απολίτιστες? Τι queerαδες και κουραφέξαλα? Περσόνες και τηλεταινίες? Κουνήστε τα μυαλά σας και αφήστε τις κοινωνιολογίες.

Το άρθρο ΔΕΝ αναφέρεται στον σεξουαλικό προσανατολισμό. ΔΕΝ λέει ότι γινόμαστε γκέι.

Λέει ότι το κοινωνικό φύλο (άντρας/γυναίκα) είναι κοινωνική κατασκευή. Και οι γκέι και οι στρέιτ μαθαίνουμε να είμαστε άντρες/γυναίκες, δεν είναι κάτι που υπάρχει στη φύση!!! Το τι είναι αντρικό και τι γυναικείο βασίζεται σε κοινωνικές δομές, όχι στη φύση.

Έγινε τώρα κατανοητό;

Αν ναι, είναι προφανές πώς αυτό μας επηρεάζει πάρα πολύ όλες και όλους στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας. Οι γκέι θεωρούμαστε λιγότερο άντρες και οι λεσβίες λιγότερο γυναίκες ακριβώς επειδή δεν "ικανοποιούμε" τα κριτήρια των κοινωνικά κατασκευασμένων φύλων (έμφυλων ταυτοτήτων).

Το πόσο ανώδυνη και μη-επαναστατική είναι η ταυτότητα queer δε νομίζετε ότι φαίνεται από το μένος με το οποίο καταφέρονται εναντίον της; Μόδα; Θεωρητικούρα; Αν ήταν τόσο αθώα δε θα έτρωγε τόσο θάψιμο.

Ας είναι. Το queer δεν είναι ταυτότητα. Είναι ένα πρίσμα για να βλέπεις τον κόσμο. Όπως οι φεμινισμοί. Είμαι φεμινίστρια και είμαι queer. Δε σημαίνει ότι δεν είμαι λεσβία (αν και σημαίνει ότι το τί είναι γυναίκα για μένα, δηλαδή επιθυμητή ερωτική σύντροφος δεν είναι τόσο αυστηρά καθορισμένο από τη βιολογία), δε σημαίνει ότι δε διεκδικώ. (Όπως και το να είμαι φεμινίστρια δεν αντιτίθεται στο να με ενδιαφέρουν γενικότερα κοινωνικά θέματα όπως το ταξικό, ακόμα κι αν δε συνδέεται με τη σχέση των φύλων).

Αυτό που σημαίνει το να έχω queer οπτική είναι ότι αντιτίθεμαι (και τυχαίνει να έχω και την υποστήριξη κάποιων επιστημόνων και θεωρητικών αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αυτούς/αυτές περίμενα) σε νοοτροπίες που μου κάνουν κακό, που με καταπίεζαν και με καταπιέζουν. Όπως ότι άντρας και γυναίκα είναι διακριτές κατηγορίες, και η διάκριση μπορεί να γίνει με βάση τα χρωμοσώματα.

Έλεος. Είμαι τρανς γυναίκα, τα χρωμοσώματά μου είναι ΧΥ ( 'αντρικά' ), αλλά το φύλο μου δεν είναι άντρας. Είναι γυναίκα και μάλιστα επηρεασμένο από το τί νοείται ως γυναίκα αυτή την εποχή, γιατί άντρας και γυναίκα δε σημαίνουν κάτι έξω από το κοινωνικό πλαίσιο (πχ αν μεγάλωνα στη ζούγκλα). Η queer θεωρία τονίζει τις διαφορές ανάμεσα στα φύλα που ΔΕΝ είναι βιολογικές, αλλά τις θεωρούμε ως τέτοιες. Και ως εκ τούτου καταπιέζουμε και καταδικάζουμε συμπεριφορές οι οποίες είναι τελικά απάνθρωπο να καταδικάζονται.

Είμαι λοιπόν μια γυναίκα όπως νοείται το 2009 στη Δύση. Ούτε στην κουζίνα είμαι, ούτε η ψήφος μου απαγορεύεται. Επιτρέπεται να είμαι λεσβία ή μπαϊσέξουαλ (με τα χίλια ζόρια βέβαια, αλλά δε με κλείνουν σε ψυχιατρείο ούτε έχω ποινικές κυρώσεις - βλέπε Ιράν). Το gender μου δεν είναι γυναίκα του 18ου αιώνα, ούτε γυναίκα στην καμπούλ. Το δικό μου συγκεκριμένα gender είναι σχετικά σταθερό, είμαι οκ με το φύλο "γυναίκα" αλλά δε σημαίνει ότι είναι έτσι για όλους και όλες! Πολύς κόσμος, ακόμα και μη-γκέι κόσμος, βρίσκει το δίπολο άντρας-γυναίκα, με συγκεκριμένους ρόλους και χαρακτηριστικά, πολύ καταπιεστικό. Η αρρενωπότητα και η θηλυκότητα υπάρχουν, δε μπορείς να το αρνηθείς, αλλά γιατί να πρέπει να ασπάζεσαι μόνο το ένα από τα δυο, γιατί να μην έχεις στοιχεία και των δυο, ή γιατί να μην απορρίψεις και τα δυο και να ζήσεις και να φέρεσαι εσύ κάπως που να μη σε καταπιέζει; Είμαι λεσβία γυναίκα, έχω κάποιες αρρενωπότητες και κάποιες θηλυκότητες, γιατί έτσι έμαθα και γιατί αυτές μ'αρέσουν και γιατί αυτές μου βγαίνουν και γιατί κάποιες άλλες απέρριψα.

Όταν δέχεσαι ότι τα φύλα είναι κατασκευές, δέχεσαι ένα εργαλείο. Κάποιοι θα το χρησιμοποιήσουν για να σου πουν ότι δεν πρέπει να είσαι πούστης ή λεσβία, αφού δεν υπάρχει φύλο. Σιχαμένοι και κατακριτέοι, και μην το αναπαράγουμε κι εμείς μεταξύ μας παρακαλώ.

Εγώ το χρησιμοποιώ (όπως και οι περισσότερ@) για να πω ότι ναι μεν οι προτιμήσεις είναι απόλυτα φυσικές και σεβαστές (είναι ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ για μένα! είμαι λεσβία), αλλά από κει και πέρα υπάρχουν κάποια κολλήματα τα οποία έχουμε (και μας καταπιέζουν). Π.Χ. Μ'αρέσει μια γυναίκα. Πολύ. Μιλάμε και είναι απίστευτη, αγγιζόμαστε και πετάγονται σπίθες. Και μετά πάμε στο κρεβάτι και ανακαλύπτω ότι έχει πούτσο. Ή ότι είχε κάποτε. Και μου γυρίζει το μάτι ανάποδα και τη βρίζω, τη διώχνω, και αν τη μισώ αρκετά την κάνω out ως τρανς γυναίκα σε όσους ξέρω, ή τη δολοφονώ.

Για μένα δεν είναι θεωρητικούρες όλα αυτά. Με πίεσαν και με πάτησαν κάτω επειδή δεν ταίριαζα σε κάποιες κανονικότητες που θεωρούνται αυταπόδεικτες. Γεννήθηκα με πούτσο, άρα έπρεπε να αποδεχτώ ένα ολόκληρο πακετάκι, το οποίο δεν είναι ότι δε μου έκανε απλά, είναι ότι με ξέσκιζε και με κρατούσε αιχμάλωτη και μου έκανε ζημιά. Και έπρεπε να ακούω ότι είναι καπρίτσιο και πού το έχεις ξανακούσει ένα αγόρι να θέλει να είναι γυναίκα, και δε γίνεται, και θα είσαι άσχημη, και θα κάνεις πεζοδρόμιο (πού είναι το κακό να είσαι άσχημη και να κάνεις πεζοδρόμιο; ) και ότι αφού σ'αρέσουν οι γυναίκες γιατί να μην είσαι άντρας καλύτερα; Ε όχι!

Δεν έχει να κάνει με την σεξουαλική μου προτίμηση. Γυναίκα είναι, λεσβία είμαι. Δε μ'αρέσει να έχει πούτσο ο σύντροφός μου; Δεκτό και κατανοητό, της λέω σόρι δε με βολεύει (εγώ προσωπικά γουστάρω). Το να μη μ'αρέσει που ΕΙΧΕ πούτσο, ή το να θέλω να της κάνω κακό επειδή είναι τρανς, είναι παράλογο και βασίζεται σε κοινωνικά κατασκευασμένες αλλά βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις σχετικά με το τί είναι φύλο, οι οποίες παράγουν ρατσισμό. Αντιλήψεις που βιώνονται σχεδόν θρησκευτικά, και προκαλούν αντίστοιχης έντασης φανατισμό.

Εκεί ακριβώς βασίζεται και η πεποίθηση ότι ένα θηλυπρεπές αγόρι είναι 1. πούστης και 2. υποδεέστερο (και πρέπει να 'διορθωθεί). Οι αρρενωπότητες και οι θηλυκότητες είναι κατασκευάσματα και δε θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται ως αξιολογικές κρίσεις. Και πολλά τέτοια. Η ομοφοβία, στην κουίαρ οπτική δεν είναι ανύπαρκτη, επειδή 'δεν υπάρχουν φύλα'. Αυτό είναι απλοποίηση. Μια χαρά υπάρχει ομοφοβία, και μια χαρά υπάρχουν φύλα και βιωμένες έμφυλές ταυτότητες.
Αυτό που δε θα έπρεπε να υπάρχει είναι πίεση η έμφυλη ταυτότητά σου και οι σεξουαλικές σου προτιμήσεις να περιορίζονται σ'αυτά που σου υπαγορεύουν οι εκάστοτε εξουσιαστικές πλειονότητες (πατριαρχία, εκκλησία, ετεροκανονικότητα, βιολογισμός, κλπ).

Το σίγουρο είναι (και στο οποίο έχουν ήδη επιτεθεί κάποιοι φεμινισμοί, όπως ο τρανσφεμινισμός) ότι πούτσος και μουνί δεν είναι αποδεκτά κριτήρια για το τί είναι άντρας και γυναίκα, και παρόλο που είναι μια χαρά να τα χρησιμοποιείς για δικό σου λογαριασμό, ΔΕΝ είναι ούτε σωστό, ούτε επιστημονικά ακριβές, ούτε συμπεριφορά ευγενικού και ευαίσθητου ανθρώπου να τα επιβάλλεις σε ανθρώπους που δεν το ασπάζονται. Για σένα ένα άτομο χωρίς πούτσο μπορεί να μην είναι άντρας, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είναι δικαίωμά σου ο ετεροκαθορισμός, ο ετεροπροσδιορισμός του άλλου, να του επιβάλλεις τη θέση που νομίζεις ότι του αξίζει.

Όσον αφορά στη σεξουαλικότητα, δεν είναι μόνο η επιλογή σεξουαλικού συντρόφου (και σίγουρα όχι μόνο με το άν έχει πούτσο ή μουνί ή τίποτα ή και τα δύο ανάμεσα στα πόδια, αν μοιάζει με άντρα ή γυναίκα ή ενδιάμεσο, αν εκφράζει αρρενωπότητα ή θηλυκότητα). Έχει να κάνει με συμπεριφορές όπως "τοπ και μπότομ" (που άλλοτε θεωρείτο ότι αρμόζουν μόνο σε άντρα και γυναίκα αντίστοιχα), bdsm πρακτικές, πολυσυντροφικότητα και πολυγαμικότητα (που παραδοσιακά θεωρούνται 'αποκκλίσεις' από τον υποτιθέμενο σωστό τρόπο να ζεις τη ζωή σου, δηλαδή τη μονογαμία). Όλα αυτά εξετάζονται κάτω από το queer βλέμμα, για να δεις αν είναι αλήθεια ή απλά κοινωνικές κατασκευές. Και αν είναι καταπιεστικά ή δε σου κάνουν, έχεις ένα όχημα και μια φαρέτρα με επιχειρήματα για να πεις σε σένα (που μπορεί να έχεις λιώσει στις τύψεις τόσα χρόνια επειδή δεν είσαι "κανονική" ) και στους γύρω σου να σ'αφήσουν ήσυχη!

Ωραία συζήτηση.

Χριστίνα Αντουανέτα Νεοφώτιστου