Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Οι γκέι δικάζονταιnnΗ κοινωνία και οι δικαστικές αρχές πρέπει να καταλάβουν πως εδώ έχουμε ένα θέμα αρκετά ευρύτερο.

Περιλαμβάνει σίγουρα την έμμεση νομιμοποίηση ομοφοβικών επιθέσεων μέσα από κηρύγματα μίσους.
Είναι όμως το σύμπτωμα και η εκδήλωση ενός μηχανισμού άσκησης εξουσίας που χρησιμοποιεί την παραπλάνηση και τη μισαλλοδοξία για υπόγειους χειρισμούς κρυφών θεμάτων.

Υπάρχει και μια διάσταση του θέματος που δε γνωρίζετε...
Ο Σεραφείμ, προχώρησε σε αυτή την δημόσια έκφραση για να καλύψει θέματα που είχαν ανακύψει με στενούς συνεργάτες του.
Να δείξει δηλαδή, πως είναι άτομο που αντιτάσσεται με σθένος στις ηθικές παρεκτροπές... Και καλά...

Τον προηγούμενο Οκτώβρη (2008), ένα μήνα μόλις πριν τις δηλώσεις μίσους του, είχαν συλλάβει άτομο του στενού πνευματικού του κύκλου, για κύκλωμα παιδεραστίας στη Σπάρτη. Ήταν το δεύτερο περιστατικό, μάλλιστα, που σχετιζόταν με τον κύκλο του Μητροπολήτη και το θέμα της παιδεραστίας που πήγαινε στα δικαστήρια. Και υπήρχαν και πολλά ακόμα που είχαν καλυφθεί.
Στους κύκλους της αρχιεπισκοπής Πειραιώς που ασχολείται εκτενώς με κατασκηνώσεις και κατηχητικά, το θέμα είχε αρχίσει να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις παρά την "ομερτά" που επικρατεί σε τέτοιους χώρους. Ο μητροπολήτης, αν δεν ήθελε να χάσει την εμπιστοσύνη του "ποιμνίου", επρεπε άμεσα να μετατωπίσει την προσοχή, να ρίξει στάχτη στα μάτια, να ικανοποιήσει αυτούς που αισθάνονταν πως η "ιερότητα" είχε βεβηλωθεί.

Όποιος γνωρίζει από εκκλησιαστικά θέματα, ξέρει πως κατ΄αρχάς το θέμα της παιδεραστίας είναι στενά συνδεδεμένο με την ομοφυλόφιλη έκφραση πολλών ιερέων. Κάτι σαν παράδοση. Ενώ στην υπόλοιπη κοινωνία η παιδεραστία δεν έχει σύνδεση με ιδιάιτερο σεξουαλικο προσανατολισμό, στην Εκκλησία πολλές φορές παρουσιάζονται ταυτόσημα.
Θα είχε ενδιαφέρον να γινόταν μια έρευνα για τους λόγους και τις αιτίες.
Γιατί δηλαδή, η ομοφυλόφιλία στην εκκλησία, εκφράζει συνήθως σχέση μεταξύ εξουσιαστή κι εξουσιαζόμενου (είτε με τη μορφή της παιδεραστίας στα εκκλησιαστικά ιδρύματα, είτε με τη μορφή των ηγουμένων-πατέρων-μητροπολιτών έναντι διακόνων, δοκίμων μοναχών κ.λπ.) Αλλά σιγά μη γίνει.


Η εκκλησία δεν καθαρίζει τα του οίκου της έναντι του ποιμνίου της με έρευνες και ψυχολογικές ή κοινωνιολογικές μελέτες.
Κάνει την κάθαρση αναφερόμενη σε αμαρτωλότητα, μετάνοια, και προσπαθεί να ρίξει το θέμα αλλού, βρίζοντας.

Εννοείται πως ένας από τους μεγαλύτερους φόβους της είναι η αποδοχή των ομοφυλόφιλων από την κοινωνία.
Με αυτό τον τρόπο διαταράσσονται όλες οι σχέσεις εξουσίας και τα μυστικά της ιεραρχίας. Οι εκβιασμοί, οι προσωπικές εξαρτήσεις, τα "άρρητα συμβόλαια μυστικότητας" που έχουν υπογραφεί. Η ομοφυλοφιλία πρέπει να παραμένει ένα κρυφό χαρτί για να συνεχίζει το παιχνίδι...

Άλλωστε, ακόμα και στους κοσμικούς, ποιος κρυφός ομοφυλόφιλος που έχει κάνει οικογένεια κι έχει στήσει το τσανάκι του χρησιμοποιώντας με δεξιοτεχνία όλες τις ομοφοβικές κοινωνικές συμβάσεις, θέλει να χάσει τις κρυφές χαρές του κατασκευάσματος που έχτισε;
Για τον κρυφό ομοφυλόφιλο, ο φανερός ομοφυλόφιλος είναι ο χειρότερος εχθρός.
Απειλεί άμμεσα την ταυτότητα που έχτισε, το σύνολο των σημαντικών αποφάσεων που έχει πάρει στη ζωή του, με κατάρρευση.

Σκεφτείτε το.

Φοβερες οι επισημανσεις σου Μπικ.

Να σημειωθει οτι η ιδια διαπλοκη κρυπτο-ομοφυλοφιλιας και παιδεραστιας επαναλαμβανεται και στη ναζιστικη ιεραρχια. Εκει πνιγηκε τελικα στο αιμα για να κατασταλλουν οι δελφινοι. Οι συγκρισεις ειναι αναποφευκτες. Και μετα λενε εμας αρρωστους που βγαινουμε ανοιχτα και δηλωνουμε ποιοι ειμαστε.

Ο Μπικ είπε:

Θα είχε ενδιαφέρον να γινόταν μια έρευνα για τους λόγους και τις αιτίες.
Γιατί δηλαδή, η ομοφυλόφιλία στην εκκλησία, εκφράζει συνήθως σχέση μεταξύ εξουσιαστή κι εξουσιαζόμενου (είτε με τη μορφή της παιδεραστίας στα εκκλησιαστικά ιδρύματα, είτε με τη μορφή των ηγουμένων-πατέρων-μητροπολιτών έναντι διακόνων, δοκίμων μοναχών κ.λπ.)

Η ερμηνεία που δίνω εγώ είναι η εξής: Ως γνωστόν, ο χριστιανισμός προκειμένου να εξασφαλίσει την επέκτασή του έπρεπε να συμπεριλάβει μεγάλες μάζες. Για να το πετύχει αυτό έπρεπε να γίνει συμπαθής προς αυές τις μάζες και να μην τις πολυταράξει. Έτσι, κράτησε πολλά στοιχεία της προηγούμενης κρατούσας θρησκείας, του δωδεκάθεου και της παράδοσήσς του. Προφανώς ένα από αυτά ήταν και η παιδεραστία.

Το θέμα είναι πως ένας παπάς είπε μια μεγάλη παπάρα και πρέπει να καταδικαστεί για αυτό.

Από την άλλη πάλι ότι μέσα στην εκκλησία υπάρχει παιδεραστία δεν θέλω να μπω στον κόπο να ψάξω το γιατί και πως... Είμαι μικρή ακόμα και έχω απογοητευτεί πάρα πολύ από αυτόν τον κόσμο...

Το μόνο που έχω να πω είναι καλή επιτυχία στον Λύο!

Εγώ πάλι βλέπω ότι αυτό που καταδικάζεται ως πράξη συναίνεσης, γίνεται κατά κόρον ως πράξη καταναγκασμού. (Εξωφρενικό και βδελυρό ως διαπίστωση). Είτε πρόκειται γιά άλλοθι (αμάρτησα, αναγκάστηκα, αλλά σίγουρα δεν ήταν επιθυμία μου) είτε γιά τιμωρητική και ατιμωτική αντίληψη της επαφής (άλλο στοιχείο πρωτογονισμού αυτό), το συναντάμε σε χώρους όπως φυλακές (στο Ιράν οι βιασμοί των κρατουμένων είναι στην ημερήσια διάταξη) και χώρους με στεγανά (Εκκλησία, Στρατός) και γενικά χώρους αποξενωμένους από τις σύγχρονες αντιλήψεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών.

Ο Μητροπολίτης Σεραφείμ, αντί να ΖΗΤΑΕΙ 1 εκατ. ευρώ, να ΔΩΣΕΙ 1 εκατ. ευρώ, γιά να χτιστεί ξενώνας γιά νέους, ηλικιωμένους και γενικά χρήζοντες βοήθειας ομοφυλόφιλους, οι οποίοι βρίσκονται σε δεινή θέση, ή ακόμε και κινδυνεύουν, ακριβώς λόγω της ομοφυλοφιλίας τους και της κακής σχέσης με το οικογενειακό τους περιβάλλον, ως ελάχιστο δείγμα αποζημίωσης και αναπλήρωσης, γιατί τα κυρήγματα αυτού του είδους έχουν μερίδιο ευθύνης γιά αυτήν την κατάσταση.

Ιππότισσα της νύχτας, μην απογοητεύεσαι.
Το ότι μαθαίνουμε πως λειτουργεί ο κόσμος, μας δίνει δύναμη και ασφάλια και η απογοήτευση εξατμίζεται.
Σκέψου μόνο πως ο κόσμος, παρά τα χάλια που έχει, τα κουτσοκατάφερνε και μας παραμύθιαζε. Φαντάσου τι ωραία παραμύθια μπορούμε να φτιάξουμε αν αλλάξουν και δυο πράγματα.

Θα πρότεινα σε όλους τους δημοσιογράφους αλλά και σε όλους τους lgdb πολίτες να μη μασάνε τα λόγια τους όταν σχολιάζουν τέτοια περιστατικά. Το μήνυμα το πιάνει η κοινωνία.

Ο Σεραφείμ εκτός από αγενέστατος, προκλητικός και ρατσιστής είναι και δικομανής. Εκτός από τον Λύο έχει μυνήσει για το ίδιο θέμα (κριτική στις ρατσιστικές δηλώσεις του κατά των γκέι) και τον δημοσιογράφο Γ. Χάρη των Νέων. Από τον οποίο ζητάει...10 εκατομμύρια Ευρώ!!!!!

sarantakos.wordpress.com/2009/05/25/agios/#more-690

Προσεβλήθη και από το άρθρο του κ. Χάρη. Τόσο ευαίσθητος άνθρωπος...

Επίσης ο Σεραφείμ είναι πολύπλευρο ταλέντο. Εκτός από τα θρησκευτικά ασχολείται με μεγάλη επιτυχία και με την διεθνή πολιτική:
kafeneio-gr.blogspot.com/2009/04/blog-post_2716.html

και φυσικά με τις ανθελληνικές συνομωσίες των Εβραίων:
rethimniotes.blogspot.com/2009/06/blog-post_4404.html

Απολαύστε επίπεδο και ποιότητα!

θα μ ενδιεφερε να ακουσω την υπερασπιστικη γραμμη που σκοπευει να ακολουθησει ο Λυο
εκτος κι αν δεν πρεπει να γινει γνωστη πριν τη δικη οποτε παω πασο....

Εμένα εκείνο που με ανησύχησε από την πρώτη στιγμή που διάβασα το πρώτο άρθρο ήταν οι χαρακτηρισμοί προς το Σεραφείμ. Μπορείς να γράψεις, νομίζω ότι θες γιά τις απόψεις του, ότι συμβάλλουν στο μίσος και σε εγκληματικές συμπεριφορές κατά των gay, ότι είναι στραβές, απολιθωμένες, κλπ, κλπ, αλλά όχι γιά τον ίδιο. Όταν προσβάλλεις το πρόσωπο, κινδυνεύεις με αγωγές. Ο δημοσιογράφος στο Link των Νέων, δε νομίζω ότι το έκανε αυτό. Φυσικά ο Σεραφείμ το κάνει στο μέγιστο βαθμό και εκεί θα μπορούσε ίσως να σταθεί μιά αγωγή σε βάρος του, δυστυχώς όμως το Ελληνικό Κράτος, που δεν είναι Κράτος Δικαίου, δεν έχει επεκτείνει το νόμο του 1979 γιά τη ρητορική μίσους.
Έχω λοιπόν μιά ανησυχία γιά τη δίκη, κυρίως λόγω αυτού του σημείου. Οι απόψεις είναι βδελύγματα, ΟΚ, όχι το πρόσωπο. Τώρα αν η σκαιότητα με την οποία επιτέθηκε κι εκείνος λειτουργήσει θετικά, θα δούμε είναι νομικό το θέμα.