Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Fuck me blindnnΔιαφωνώ. Πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχουν αντιρατσιστικοί νόμοι για εμάς.

Πρώτον, διότι ένας νόμος ποτέ δεν αναφέρει συγκεκριμένα gay και λεσβίες, αλλά τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Δηλαδή προστατεύει όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους (ετερό, ομό, αμφί). Δεν προστατεύει μία συγκεκριμένη αδύναμη ομάδα, αλλά όλες.

Δεύτερον, οι αντιρατσιστικοί νόμοι δεν απαγορεύουν σε κανέναν να λέει αυτό που θέλει ή να εκφράζεται όπως θέλει, αλλά απαιτούν αυτό να γίνεται χωρίς μπινελίκια και προσβολές. Μπορεί να μας φαίνεται παράξενο, αλλά υπάρχουν και μητροπολίτες που έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στο σύμφωνο συμβίωσης και το γάμο με σφοδρότητα, αλλά χωρίς να ξεφεύγουν και να βρίζουν, όπως έκανε ο Άνθιμος, ο Σεραφείμ και κάποιοι άλλοι. Δεν απαγορεύει σε κάνέναν λοιπόν να εκφραστεί, απλά θέτει το απαραίτητο πλαίσιο για τον διάλογο, δηλαδή την απουσία προσβολών και προτροπων σε μίσος, βία και διακρίσεις.

Τρίτον, ο νομοθέτης κάνει έναν νόμο (π.χ. αντιρατσιστικό), αλλά δεν είναι η δουλειά του να μαντέψει την εφαρμογή του. Σαφώς ξέρει ποια αποτελέσματα θέλει να πετύχει, αλλά μπορεί η πραγματική εφαρμογή του νόμου τελικά να είναι άλλη. Αυτό το κάνουν τα δικαστήρια που εφαρμόζουν ένα νόμο σύμφωνα και με την κοινωνία. Για παράδειγμα ο Πλεύρης που παρά τα όσα είπε για τους Εβραίους και παρά τον αντιρατσιστικο νόμο πρωτόδικα αθωώθηκε από το δικαστήριο.

Επίσης, δεν βλέπω τη σχέση που έχει η τέχνη με τον αντιρατσιστικό νόμο. Εμείς τον χρειαζόμαστε για παπάδες και πολιτικούς. Μόλις επεκταθεί ο νόμος θα σταματήσουν τα κηρύγματα μίσους εναντίον μας. Ξέρουν οι μεγάλοι οργανισμοί, είτε θρησκευτικοί (εκκλησία), είτε πολιτικοί (κόμματα, νεολαίες κτλ) να αποφεύγουν τις μηνύσεις. Τώρα δεν υπάρχει το κατάληλο πλαίσιο και αλωνίζουν. Αν υπάρξει όμως, θα το εφαρμόσουν, όπως το έχουν εφαρμόσει με πολλά άλλα πράγματα. Γι' αυτό άλλωστε είναι και τόσο αντίθετοι σε αυτό το ενδεχόμενο. Γιατί ξέρουν ότι θα αναγκαστούν να μην βρίζουν. Αν δεν τους ενδιέφερε το νομικό πλαίσιο θα έβριζαν ανεξαρτήτως ποιό είναι αυτό.

Τέλος πάντων. Ο αντιρατσιστικός νόμος υπάρχει, αλλά μας αποκλείει. Ή θα υπάρχει για όλους ή για κανέναν.

Αυτο το θεμα απτεται και της συζητησης περι της υπαρξης ακροαριστερων ή ναζιστικων παραταξεων και της ελευθεριας που τους δινει η δημοκρατια να προπαγανδιζουν την καταλυση αυτης της ιδιας της δημοκρατιας.
Εγω πιστευω οτι η δημοκρατια, που εχει αναδειχθει ως το καλυτερο πολιτευμα μεσα απο μακροχρονους και επιπονους αγωνες, πρεπει να ανεχεται τα παντα ( και επομενως και τον λογο), ΕΚΤΟΣ απο αυτα που σκοπευουν στη μερικη ή ολικη καταργηση της!

Ο ρατσιστικος λογος αποσκοπει σε καταλυση δικαιωματων ομαδας πολιτων, και αρα σε μερικη καταλυση της δημοκρατιας για ολους, και επομενως δεν πρεπει να γινεται ανεκτος απο οργανωμενα δημοκρατικα πολιτευματα > και εδω χρησιμευουν οι αντιρατσιστικοι νομοι και η εφαρμογη τους.

Κομψες ασκησεις εν κενω χωρις τριβες κε. Ζενακο.
Αλλο ειναι ο λογος -με τα σχηματα του- ενος εργου τεχνης διαβασμενο μεσα στο -ασφαλες- πλαισιο της κουλτουρας οπου δημιουργειται -ακομη κι αν η πρωτη υλη του ειναι σκληρη- αλλο ο πραγματικος κοσμος ομως οπου πραγματικοι ανθρωποι ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ, ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΙ, ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΟΝΤΑΙ, ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΣΣΟΝΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ απο λογους που ποτιζουν μυαλα αλλων ανθρωπων.
Το κοστος για να ζει κανεις παση θυσια σε μια πολυτελη και στολισμενη με λογια ουτοπια ας μην ειναι η ιδια η ανθρωπια του. Ας μη ξαναβαλλουμε το λογο πανω απ'τον ανθρωπο.