Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Γαλλία: Ο τρανσεξουαλισμός παύει να θεωρείται ψυχική ασθένεια στη Γαλλία\n\nVive la France!

Πάρα πολύ καλά νεά, πραγματικά!

Η "αμερικάνικη ψυχιατρικη ένωση" όμως, η οποία ουσιαστικά "καθορίζει τον βηματισμό" για την αντίστοιχη επιστημονική κοινότητα, παγκοσμίως, δεν φάινεται να εχει την ίδια άποψη.

Στις αρχικές προτάσεις που δημοσιευσε για την καινούρια έκδοση του γνωστου εγχειριδίου της για τις ψυχικές διαταραχές (DSM-V), συμπεριλαμβάνει την τρανσεξουαλικότητα χρησιμοποιώντας τον ορισμό "ασυμφωνία φύλου" (gender incogruance) ο οποίος αντικαθιστά το παλιό "διαταραχή φυλετικής ταυτότητας" (GID).

Το "ασυμφωνία" είναι μια πρόοδος σε σχέση με το "διαταραχή".
Η "ψυχιατρικοποίηση" της τρανσεξουλικότητας όμως σε καμία περίπτωση δεν άρρεται, έτσι. Απλά γίνεται πιο "politically cοrrect"...

όποια-ος ενδιαφέρεται μπορεί να βρει το κείμενο της πρότασης των αμερικάνων ψυχιάτρων για την "ασυμφωνία φύλου", εδώ:
queertrans.espiv.net/forum/index.php?topic=96.0

Σωστά, είναι ένα βήμα προς τα εμπρός. Μιλώντας όμως με τον φίλο μου (ο οποιος κατάγεται από την Γαλλία) μου γενήθηκαν απορίες όσον αφορά τα βαθύτερα κίνητρα της Γαλλικής κυβέρνησης. Οπότε θα πρέπει να περιμένουμε για να δούμε ποιες θα είναι και οι παιρετέρω συνέπειες αυτής της κίνησης.
Ο Τρανσεξουαλισμός όπως αντιμετωπιζόταν μέχρι τώρα, δηλ. ως ψυχική ασθένεια έδινε στους Γάλλους τρανσέξουαλ τη δυνατότητα οικονομικής ενίσχυσης όσον αφορά την αλλαγή φύλλου τους μέσω κρατικών κονδυλίων. Τώρα με αυτό το νόμο αυτά μάλλον θα κοπούν. Με αυτό βέβαια δεν θέλω να πω ότι κακώς ψηφίστηκε ένας τέτοιος νόμος. Κάθε άλλο. Απλά θα πρέπει να δούμε τα πιθανά κίνητρα της κυβέρνησης Sarkozi που είναι να σταματήσουν αυτή την παροχή οικονομικής βοήθειας προς τους τρανσέξουαλ που απαιτούσε πολλά κονδύλια. Από την άλλη θεωρώ λάθος η Γαλλική κυβέρνηση να πατήσει πάνω σε αυτόν το νόμο και να κόψει αυτά τα κονδύλια που είναι σημαντική βοήθεια για όσους θέλουν να κάνουν αλλαγή φύλλου.
Πάντως θα πρεπει να γίνουν πολλά περισσότερα βήματα και πιο σημαντικά ίσως από αυτόν το νόμο στη Γαλλική κοινωνία και σε κάθε άλλη προοδευτική με 1ο από όλα την δυνατότητα αλλαγής της Α.Τ. τους και τη χρήση ονόματος που να προσδιορίζει την αλλαγή αυτή στο φύλο, έτσι ώστε να μην υποβάλλονται αυτοί οι άνθρωποι σε οποιαδήποτε πιθανή ταπείνωση και να μη γίνονται θύματα ρατσιστικής επίθεσης από τις κρατικές υπηρεσίες.

Υ.Γ. Άρθρα και σχολιασμούς επί του παραπάνω νόμου μπορείτε να βρείτε και σε αντίστοιχα Γαλλικά sites όσον αφορά με τα βαθύτερα κίνητρα αυτής της κατάργησης.

Η επιστημονική έρευνα και γνώση, όσα κι αν λέγονται γιά τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από πολιτικές, πρέπει να στηρίζεται σε μεθοδολογικά κριτήρια γιά να σταθεί. Έτσι έχει ένα βαθμό αυτονομίας, πολύ μεγαλύτερο από αυτό που της καταλογίζουν οι επικριτές της. Άλλωστε οι αντι-lgbt θέσεις είναι πολύ περισσότεροι ανερμάτιστες και στηριζόμενες σε θρησκευτικές και κοινωνικές πεποιθήσεις, εικασίες κλπ.
Σημειωτέον ότι και γιά την ίδια την αφαίρεση της ομοφυλοφιλίας από τις ψυχικές νόσους το 1973, πολλοί έλεγαν ότι είναι από πίσω τα αμερικανικά ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία αναγκάζονταν μέχρι τότε να πληρώνουν τις λεγόμενες "θεραπείες".

Καλησπέρα και στους τρεις,

Με την σειρά μου θα ήθελα να σας παρακαλέσω να διαβάσετε ένα άρθρο της γενευέζικης εφημερίδας «Le Temps» - θα έλεγα πως είναι εξαιρετικά έγκυρη και σοβαρή, μάλιστα θα έλεγα από τις σοβαρότερες και εγκυρότερες του κόσμου, όχι μόνον της Ευρώπης ή της Ελβετίας. Πρόκειται για μια κριτική ανάγνωση και σχολιασμό του δημοσιευμένου προσχεδίου της (προβλεπόμενης για το 2013) τελικής πέμπτης έκδοσης του DSM. Είναι μια ευρωπαϊκή ματιά στον τρόπο με τον όποιο η Η.Π.Αμερικάνικη Ψυχιατρική Εταιρία καθορίζει τι είναι και τι όχι ψυχοπαθολογία και πώς αυτή (η Εταιρία) προσανατολίζει την επιστημονική κοινότητα, έρευνα κτλ. και θέτει προτεραιότητες. Προσθέτει μια τρίτη ματιά (με την οποία πολύ θα συμφωνήσω) στο φαινόμενο που προσεγγίζετε: μάλλον υποδεικνύει πως ούτε θα έπρεπε να είμαστε πεπεισμένοι πως η ιατρική κοινότητα είναι ελεύθερη δεύτερων σκέψεων, ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη ούτε και να την υποψιαζόμαστε για μεροληψία υπέρ «περίεργων» «τρίτων», αλλά πως η κάθε κοινωνία έχει τις δικές τις προτεραιότητες και ανάγκες, οι οποίες επηρεάζουν με τον ένα ή άλλον τρόπο την παραγωγή επιστημονικού έργου.

Να και η διεύθυνση του άρθρου:
www.letemps.ch/Page/Uuid/ec8096d2-1d9e-1..._des_malades_mentaux
(Στους μη γαλλόφωνους προτείνω το translate.google.com/. Επίσης, μέχρι τα μεσάνυκτα της Κυριακής έχετε ελεύθερη πρόσβαση στο άρθρο, έπειτα ίσως σας ζητηθεί εγγραφή για να αποκτήσετε πρόσβαση.)

Ωπ! δεν λειτουργεί σωστά η διεύθυνση που έστειλα (έχει προστασία το 10percent.gr ; δεν ξέρω). Εν πάση περιπτώσει, ο τίτλος του άρθρου είναι «Tous des malades mentaux» της Anna Lietti με ημερομηνία δημοσίευσης την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010.

Και πάλι, η διεύθυνση είναι:
www.letemps.ch/Page/Uuid/ec8096d2-1d9e-1..._des_malades_mentaux

Το link λειτουργεί.

Δεν μπορώ παρά να παραθέσω την είδηση, όπως δημοσιεύεται στο zougla.gr

www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=104797&cid=5

"Κι όμως είναι γεγονός: η ομοφυλοφιλία δεν θα θεωρείται πλέον νοητική διαταραχή."

Προχειρότητα και ανοησία χωρίς τέλος!

Δεν ξέρουν, που δεν ξέρουν ότι αυτό έχει γίνει από τη δεκαετία του '70. Δε διαβάζουν τουλάχιστον καλύτερα τις πηγές της είδησής τους;

Έστειλα ήδη υπόμνημα στο site.

BBQ, το πρόβλημα που εχουν οι γαλλόφωνοι, σε σχέση με τους αγγλόφωνους, στο να ακούγονται οι ιδέες και οι προβληματισμοί τους είναι το ότι απλά οι περισσότερες-οι δεν μιλάμε την γλώσσσα τους
Ενα σχετικό σημειωματάκι μόνο έχω βρει να έχουν γράψει στα Αγγλικά, αυτό εδώ:

few words about the despyschiatrisation of trans people in France.

The situation and debates between associations is very confused. These are the stakes we identify (LGBTI commission of NPA) :

- the decision is very symbolic : in the ministry of Health list, trans people (who want to access homones and operation) are no longer followed for psychiatric disorder, but in another medical category ("rare illness"). Strictly, this is a change of category. We can say that it's a consequence of many years of activism. The trans activists are very divided and it's not easy to understand who ask what, and where. Many discussions take place in the Health ministry, but we have very few clear and public informations.

- this change of category should not question the reimbursement of care : there is a controversy between activists, but it seems that for Health Ministry it's not in question. However, we must be very careful, because it happens in a very strong context of austerity in France.

- many problems remain :
1) trans people always have to be followed by a few transphobic medical teams, which decides who can be trans or not.
2) to access a new gender on identity card and other papers, you must be sterilized
3) Transphobia is still unrecognize as a discrimination in France. Nothing has been said about that.

To conclude : after this symbolic decision, we need a strong mobilization to clarify certain question and to win new rights. I send you the official decision of LGBTI commission (in french) and a text from H Hazera, which explains some stakes (in french...) :

και αυτό είναι απο εδώ:
queertrans.espiv.net/forum/index.php?topic=94.0

Σας παραθέτω μερικά links σχετικά με το θέμα από το Γαλλικό τύπο καθώς και ένα report από το HAS (Haute Autorite de Sante).

Liberation
www.liberation.fr/societe/0101567569-la-...-une-maladie-mentale
Le Monde
www.lemonde.fr/societe/article/2010/02/1...ce_1305090_3224.html
L’Express
www.lexpress.fr/actualite/societe/les-tr...mbourses_849109.html
Inter LGBT
www.inter-lgbt.org/spip.php?article991
HAS (Haute Autorite de Sante)
www.has-sante.fr/portail/jcms/c_925892/l...e-du-transsexualisme

Φυσικά ξανα επαναλαμβάνω ότι είμαι θετικός σε μια τέτοια προσπάθεια αλλά φυσικά όχι σε βάρος της δυνατότητας τους στην πρόσβαση για οποιαδήποτε είδους αλλαγή στο σώμα τους και φυσικά της υποστήριξής τους που θα πρέπει να διατηρηθεί από τη Γαλλική πολιτεία για τα έξοδα της αλλαγής φύλου. Γι’ αυτό επαναλάβω ότι θα πρέπει να επιδεικνύουμε κριτική ματιά στα πράγματα και περισσότερη σκέψη γιατί υπάρχουν πολλά βήματα ακόμη που πρέπει να γίνουν.

Επίσης αγαπητέ φίλε Δημήτρη θα πρέπει να μη συγχέεις διαφορετικές καταστάσεις. Εδώ μιλάμε για μια πραγματική ανάγκη που έχει ένας άνθρωπος σε σχέση με την αλλαγή φύλου κάτι που αφορά τη φυσική ανατομία του σώματός του με πιθανές προεκτάσεις και για την ψυχική του υγεία (δηλ. το πώς νοιώθει αυτός καλύτερα) και εσύ μιλάς για δήθεν θεραπείες σε ανύπαρκτα ψυχικά νοσήματα. Μιλάμε για δύο παντελώς διαφορετικά πράγματα.

Και μια επιπλέον προσθήκη.

Η γαλλική συντηρητική κυβέρνηση του κ. Sarkozy δεν φημίζεται μέχρι τώρα για τα αθώα της κίνητρα. Ελπίζω να μην βγει αύριο και δηλώσει ότι κόβονται όλες οι παροχές οικονομικής βοήθειας προς τους διαφυλικούς.

Γιατί αν και δεν θέλω να γίνω μάντης κακών πολύ φοβάμαι ότι αυτό γρήγορα θα συμβεί.

Επομένως ας αφήσουμε για λίγο τους πανηγυσιμούς για αργότερα και ας περιμένουμε λίγο.