Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Δεν μπορώ να κρύβομαι μια ζωήnn..."Από τα γκέι σάιτ και είναι μεγαλύτερης ηλικίας από εμένα. Ο μικρότερος ήταν 16 και ο μεγαλύτερος 31, με τον οποίο είχα κάνει και τη μεγαλύτερη σχέση."



Μήπως θα ήταν χρήσιμο το 10% να ξεκινήσει μια συζήτηση περί παιδεραστίας και των κινδύνων που διατρέχουν οι έφηβοι gay?
Είναι το πιο ψύχραιμο που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή,μετά την εμβροντησία που βίωσα διαβάζοντας για τον 14χρονο που αναφέρει τη "σχέση" του με κάποιον ετών 31...

Συμφωνώ απόλυτα... Κι εμένα πήγαν να μου πέσουν τα μαλλιά μόλις το διάβασα...

παιδιά χαλαρώστε. αν διαβάσετε προσεχτικά τη συνέντευξη θα δείτε ότι ο 14χρονος μόνο φιλιά έχει ανταλλάξει. Το τι ακριβώς εννοεί με το "φίλος" και "σχέση" ίσως έχει εντελώς διαφορετική έννοια από τη δική μας. Όπως λέει και ο ίδιος "Όχι, δεν έχω κάνει τίποτε και ναι νιώθω ακόμη μικρός...αν και μερικές φορές θέλω πολύ."

Συμφωνώ κι εγώ.
Το σημαντικό είναι να σκεφτούμε ότι και ο δεκατετράχρονος έχει ανάγκη να κάνει ότι κάνουν οι συνομήλικοί του.
Σε λίγες περιπτώσεις υπάρχει αυτή η δυνατότητα στο περιβάλλον του σχολείου ή της παρέας, οπότε αναγκαστικά μπαίνει στο διαδίκτυο και δυστυχώς δεν υπάρχει ειδικός χώρος για γκέι εφήβους.
Δηλαδή τι άλλο να κάνει;
Όλοι οι συμμαθητές του βγάζουν τα μάτια τους (τρόπος του λέγειν) με τις συμμαθήτριές του στο σχολείο, σε σπίτια, σε βολτούλες κλπ.
Αυτός τον πούλο?
Να κοιτάει και να διαβάζει ποιήματα?

Όσο για τον τριαντάχρονο είναι περίεργο το ότι συναντήθηκε μαζί του, αλλά δεν ξέρουμε τι ηλικία του δήλωσε ο μικρός. Εγώ στα 14 μου ήμουν 1,80 ύψος και ξυριζόμουν. Αν είχα την ευκαιρία να συναντήσω κάποιον εννοείται ότι θα το ήθελα πολύ και θα έλεγα ψέματα για την ηλικία μου.
Το θέμα δεν είναι να διαμονοποιήσουμε την κατάσταση, αλλά να καταλάβουμε επιτέλους γιατί γίνονται έτσι τα πράγματα.

Συμφωνώ με την ανάλυση του Πέτρου. Δεν είναι όλοι 14χρονοι ίδιοι, ούτε όλοι οι 31χρονοι. Ας αφήσουμε τους εύκολους αφορισμούς κατά μέρος.

Όντως, έχετε δίκιο σ' αυτά. Απλώς όταν το διάβασα για πρώτη φορά, μου έκανε τεράστια εντύπωση που ένας άντρας 31 ετών θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε είδους σχέση με ένα παιδί στην εφηβεία. Εγώ προσωπικά είμαι 19 και θα δίσταζα πάρα πολύ να συνάψω φιλία ή και κάτι παραπάνω με ένα παιδί στα 14. Αλλά όπως είπατε υπάρχουν πολλοί παράγοντες που δε γνωρίζουμε, οπότε ενδεχομένως η κρίση μου να ήταν άδικη.

Αγαπητέ Λύο,

Δηλαδή,εάν κατάλαβα καλά,ένας νταβραντισμένος(υποθέτουμε) 14χρονος μπορεί να κάνει sex με έναν ενήλικο? Επειδή "όλοι οι 14χρονοι δεν είναι το ίδιο,ούτε όλοι οι 31χρονοι"????
Τα σοβαρά ζητήματα της ψυχολογικής,της νοητικής-βουλητικής,της πνευματικής και της κοινωνικής ανάπτυξης ενός παιδιού στην εφηβεία δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψιν? Οι νόμοι και η Ηθική κολαζουν την παιδεραστία,μόνο και μόνο για να προστατεύσουν ένα παιδί από βιολογικής πλευράς?
Δεν το νομίζω...
Συγχρόνως πόσο υπεύθυνο και ώριμο είναι για τον κάθε ενήλικο από εμάς, να εκλαμβάνουμε ένα άτομο μόνο στην σαρκική/ηλικιακή του διάσταση(νταβραντισμένος,παχουλός,λεπτός μικρομέγαλο,κλπ,κλπ) και να μην κάνουμε καμμία αναφορά στις συνολικές ανάγκες και τα δικαιώματα που μπορεί να έχει αυτό το άτομο?
Πόσο υπεύθυνο είναι για εμάς που μονίμως διαμαρτυρόμαστε για τα δικαιώματά μας,το να διαβάζουμε για έναν ανήλικο που "κόβει βόλτες" στα gay sites γνωριμιών,τη στιγμή που όλοι μας γνωρίζουμε το τι κυκλοφορεί εκεί μέσα?
Πόσο ανύπαρκτοι είμαστε μέσα στον αλαλαγμό των διεδικήσεών μας,όταν δεν μπορούμε να βοηθήσουμε ένα gay έφηβο να αναπτυχθεί φυσιολογικά, χωρίς αποκλεισμούς και συμπλέγματα,αλλά και χωρίς να κινδυνεύει κάθε στιγμή από το φρικιαστικό φαινόμενο της παιδεραστίας?

υγ.Μια συνέντευξη περνά "αβρόχοις ποσί" μια ένδειξη παιδεραστίας κι εδώ μιλάμε για το εαν κάνουμε αφορισμούς ή όχι.Η τακτική αυτή μου θυμίζει τη δημοσιογραφία Πρετεντέρη-Τρέμη,που ενώ ο κόσμος χάνεται γι΄αυτούς φταίει η Αλέκα και μόνο.

Θα συμφωνήσω με τον Γιώργος. και θα πρότεινα πολύ φιλικά στην συντακτική κι εκδοτική ομάδα την αφαίρεση της ερωταπάντησης «Ερ.: Πώς γνωρίζεις τα αγόρια με τα οποία φιλιέσαι και τι ηλικίας είναι; Απ.: Από τα γκέι σάιτ και είναι μεγαλύτερης ηλικίας από εμένα. Ο μικρότερος ήταν 16 και ο μεγαλύτερος 31, με τον οποίο είχα κάνει και τη μεγαλύτερη σχέση.» από το κείμενο της συνέντευξης στην ιστοσελίδα.

Παρότι έχω σπουδάσει νομική, δεν είμαι ειδικευμένος σ'αυτόν τον κλάδο δικαίου και, κατά συνέπεια, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα πως υπάρχει πρόβλημα παράβασης νόμου, το οποίο να προκύπτει από την συνέντευξη. Επειδή, όμως, απ'ό,τι κι όσο μπορώ να θυμηθώ από παραδόσεις, βιβλία κτλ., κρίνω πως υπάρχει εξόφθαλμο πρόβλημα νομιμότητας με αυτήν την δήλωση του δεκατετράχρονου (π.χ. ούτε καν το κατώτατο έτος συναίνεσης δεν έχει γίνει σεβαστό...), πολύ πολύ καλό και συνετό θα ήταν να αφαιρεθεί αυτή ή ερωταπάντηση. Από την μια θα συμφωνήσω κι εγώ πως η χρήση της λέξης «σχέση» ενδεχομένως να μην σημαίνει και πολλά από νομικής άποψης (υπάρχει, για παράδειγμα, σαφής διαχωρισμός μεταξύ ολοκληρωμένης και μη σχέσης, και στην προκειμένη περίπτωση ο έφηβος δηλώνει πως δεν είχε ποτέ του ολοκληρωμένη σχέση), από την άλλη, όμως, και πάλι από νομικής άποψης, η θωπεία και η μη φιλική κοινωνική συνεύρεση δεν είναι αθώα πράξη, όταν εμπλέκονται ενήλικος και δεκατετράχρονος. Και επειδή με τις περιορισμένες γνώσεις μου σ'αυτόν τον κλάδο, κρίνω πως υπάρχει ισχυρή πιθανότητα «καλοπροαίρετος» να κινηθεί νομικά εναντίον του περιοδικού (εκδότη, διευθυντών σύνταξης, συντακτικής ομάδας, συντάκτη) και να κερδίσει την υπόθεση, επαναλαμβάνω για δεύτερη φορά την κρίση μου, πως αυτή η ερωταπάντηση θα πρέπει να αφαιρεθεί το συντομότερο για παν ενδεχόμενο. Ως γνωστόν, το «προλαμβάνειν κάλλιον του θεραπεύειν», ή επί το λαϊκότερον, «σβήσε την φωτιά, πριν καεί ο πισινός σου».

(Βεβαίως, όλο αυτό αποτελεί μια τέλεια αφορμή για ΄μένα να ξαναρχίσω να κατακρίνω τους εν Ελλάδι ακτιβιστές ομοφυλοφίλους για εξόφθαλμα λάθη, απαράδεκτες πρακτικές και μεθόδους, μετριότητα κτλ., αλλά θα αποφύγω τον «πειρασμό». Εάν μάλιστα κάποιος αναλύσει το κείμενο και την συγκεκριμένη φράση του δεκατετράχρονου όχι με νομική λογική, αλλά με κοινωνιολογική και πολιτική, δεν θα αργήσει να καταλήξει πως ο ομοφυλόφιλος (ο ενήλικος) αναπαρίσταται ως εν δυνάμει παιδεραστής... Κι ίσως αυτό να αποτελεί χείριστη πλάνη της πρώτης...)

Δεν έχω ιδέα από τα νομικά, έχω ιδέα όμως από παιδαγωγικά και κοινωνικά ζητήματα και θέλω να πω τα εξής:
Εδώ έχουμε μια συνέντευξη που έδωσε ένας έφηβος διαδικτυακά.

Μας ενδιαφέρει να γνωρίζουμε τι λέει;
Μας ενδιαφέρει να μιλήσει ελεύθερα και να περιγράψει με τα δικά του λόγια και χωρίς φόβο αυτό που ζει;
Θέλουμε να ξέρουμε τι γίνεται στην κοινωνία μας;

Αυτός είναι ο στόχος της συνέντευξης.
Όχι να παρουσιάσει μια κοινωνία όπως την θέλουμε, αλλά την κοινωνία όπως είναι.
Θεωρώ ότι η συνέντευξη είναι πετυχημένη, ακριβώς γιατί παρουσιάζει αυτά που δε θέλουμε να βλέπουμε, φανερώνει καταστάσεις από αυτές που δε θέλουμε να υπάρχουν στην κοινωνία.
Ο κάθε αναγνώστης εννοείται πως οφείλει να προβληματιστεί σοβαρά και να διατυπώσει τις σκέψεις του.

Αυτό το βρίσκω εξαιρετικά σημαντικό.

Πέτρος,

Δεν διαφωνώ πως στόχος αυτής και κάθε συνέντευξης πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν πιστή απεικόνιση της κοινωνικής πραγματικότητας.

Επειδή, όμως, η βάση μιας κοινωνίας είναι οι νόμοι της (γραπτοί και άγραφοι), δεν μας επιτρέπεται να μην λαμβάνουμε υπ' όψιν μας και αυτήν την νομική βάση. Επαναλαμβάνω, δεν έχω ειδίκευση σε αυτόν τον κλάδο δικαίου, και συνεπώς δυνατόν να κάνω λάθος, όταν υποστηρίζω πως υπάρχει πρόβλημα νομιμότητας με την δημοσίευση αυτής της συγκεκριμένης ερωταπάντησης (κι όχι όλης της συνέντευξης βεβαίως), αλλά κρίνω απ' όσα μπορώ να θυμηθώ πως υπάρχει κάποιο πρόβλημα νομιμότητας. Κι εάν αύριο-μεθαύριο κάποιος «καλοπροαίρετος» κινηθεί νομικά εναντίον του περιοδικού με ένα έξυπνο νομικό επιχείρημα κι έξυπνα αιτιολογημένη νομική βάση και έγκυρο, αιτιολογημένο, βάσιμο νόμιμο ενδιαφέρον, τότε την υπόθεση μάλλον θα την κερδίσει ο «καλοπροαίρετος» και θα είναι πια αργά για δάκρυα. Και εν πάση περιπτώσει, ένας δεκατετράχρονος δεν είναι ένα πλήρως αυτόνομο φυσικό πρόσωπο δικαίου: όσο και να τά 'χει τετρακόσια, υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί. Κι αυτοί οι περιορισμοί πρέπει να γίνονται σεβαστοί από ενηλίκους (είτε αυτός είναι ένα τρίτο πρόσωπο είτε ο «συνεντευξιαστής», εννοώ πως αυτή η ερώτηση εξ αρχής ίσως δεν έπρεπε καν να δημοσιευθεί).