Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Οι δυο γάμοι βυζαντινού αυτοκράτορα με άνδρεςnnΜπράβο γιά το ωραίο θέμα και την πλούσια βιβλιογραφία. Εγώ μόνο το προτελευταίο, του Μπόσγουελ, έχω διαβάσει. Τελικά, το τι ξέρουμε γιά το παρελθόν, διηθείται, "σουρώνεται" κατά κάποιο τρόπο από το μέρος του παρελθόντος, που μεσολαβεί μέχρι το σήμερα. Απώλεια στοιχείων, καταστροφή, παραποίηση, παρερμηνεία, πάντα υπάρχουν. Γι' αυτό η ιστορία δεν είναι στατική, αλλά πρέπει να ξαναγράφεται και να ξαναδιαβάζεται.

Εξαιρετικό άρθρο! Ένα ηχηρό ράπισμα προς Ελληναράδες και φανατισμένους Ανθιμίτζιδες...Φυσικά και το Βυζάντιο ουδέποτε ήταν αμιγώς ελληνικό όπως διατείνονται ορισμένεοι αδαείς εθνικόφρονες ιστορικοί. Μετά τους ελληνιστικούς χρόνους η Έλλάδα έγινε επαρχία της Ρώμης και το Βυζάντιο αποτελεί την ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Γάμοι μεταξύ ομοφυλόφιλών επίσης έίναι αδιαμφισβήτητο επίσης πως υπήρχαν κατά τους βυχαντινούς χρόνους, τα ιστορικά κείμενα και οι πηγές δε μπορούν να παραβλεφθούν ευτυχώς στις μέρες μας. Απλά η επίσημη εκδοχή της Εκκλησίας αλλάζει κατά το δοκούν σύμφωνα με τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες που καλείται να υπηρετήσει.
Φαρισαϊσμός, αμάθεια και υποκρισία διέπει την εκκλησία σήμερα.

Ειμαι ομοφυλόφιλος.
Πρεπει σωνει και καλά να ειμαι ανθέλληνας;
Στις αλλες χωρες τα κινηματα για τα δικαιωματα των ομοφυλοφίλων δεν ασχολουνται με αλλα πραγματα.
Εδω ομως.....
Δεν χρειαζεται να γινουμε δουρειοι ίπποι ξενων και εχθρικών για την Ελλαδα δυνάμεων.
Μπορει οι "Ελληναραδες" να βριζουν τους ομοφυλοφιλους γιατι δεν ξέρουν....δεν σημαινει οτι πρεπει να ειμαστε εκδικητικοι απεναντι στη χώρα μας και στους προγόνους μας, για μερικους πατριωτες που εχουν αγνοια για το θεμα μας και αναμασανε απλα οτι αλλοι κρυπτοομοφυλόφιλοι(θρησκευτικοι/πολιτικοι ηγετες) τους ειπαν.

@ Παναγιώτη,
το ερώτημά σου είμαι βέβαιος ότι αφορά πολλούς ομοφυλόφιλους στην Ελλάδα. Επειδή συμβαίνει οι απανταχού υπερπατριώτες να ορίζουν ως Ελληνικότητα αυτό που οι ίδιοι έχουν στο μυαλό τους, μοιραία εγκλωβίζεσαι στο δικό τους παιχνίδι. Ή να δεχτείς τη θέση πολίτη β' κατηγορίας που σου επιφυλάσσουν, ή κάθε δράση είναι ανθελλινική. Σε πολλά μέρη του κόσμου, ο αγώνας γιά τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων εντάσσεται σε ένα ευρύτερο αγώνα γιά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα άτομα και οι συλλογικότητες δεν έχουν όλοι το ίδιο πρόσημο. Βλέπεις, άλλοι λένε ότι είναι το gay κίνημα καταναλωτικό και εμπορικοποιημένο, άλλοι το κατηγορούν γιά το ακριβώς αντίθετο. Ότι είναι πολύ "αριστερό", αποξενωμένο από την αγορά κλπ. Με τις παραδόσεις, μοιραία έρχεται σε αντίθεση. Σε κανενός λαού την παράδοση, ούτε στη Δύση, δε θα βρούμε τις νεώτερες κατακτήσεις των gay που υπάρχουν σήμερα σε πολλά κράτη, του δυτικού κόσμου. Τι να κάνουμε; Όπου η παράδοση έρχεται σε αντίθεση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, πρέπει να κατισχύουν τα δεύτερα. Αλλιώς, τις παραδόσεις τους θέλουν να διατηρήσουν και όσοι έχουν τους λιθοβολισμούς, τις κλειτοριδεκτομές, κλπ...
Ο αγώνας γιά ένα κράτος δικαίου, σήμερα πλέον είναι ξεκάθαρο ότι είναι και πατριωτικός. Με θεσμούς δικαίου που λειτουργούν, δε θα είχαμε ούτε αναθέσεις έργων χωρίς διαγωνισμούς, ούτε ατιμωρησία και αρνησιδικία, ούτε τον κάθε φασιστόβλαχο της αυτοδιοίκησης να λέει "εγώ δεν είμαι πισωγλέντης", να μοστράρει στις παρελάσεις και να έχει δώσει άπειρα έργα με απευθείας ανάθεση σε εταιρία του αδερφού του. (Υπαρκτό πρόσωπο και παίρνει 50-60%). Έτσι είναι. Αυτά πάνε μαζί. Πολιτισμικό είναι το πρόβλημα. Τα συντηρητικά κόμματα, κλείνουν ερμητικά την πόρτα στα σωστά και δίκαια αιτήματα των ομοφυλοφίλων, που πηγάζουν από την αρχή της ισονομίας και ισοπολιτείας και δεν είναι καθόλου ακραία. Ακραίοι και έξαλλοι είναι εκείνοι που τα αρνούνται, όχι εμείς. Είναι στοιχειώδης αυτοσεβασμός να αναζητούμε την πολιτική εκπροσώπηση. Συχνά όμως, κάποια κόμματα που είναι πιο θετικά γιά τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, αφού τα άλλα μας έχουν χεσμένους, έχουν θέσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα που μοιάζουν ακραίες. Φέρνω ένα παράδειγμα: λέμε, πολεμώντας των ελληνικό εθνικισμό-ρατσισμό-ομοφοβία, θα ενισχύσουμε πχ τον εθνικισμό των σκοπιανών; Ασφαλώς όχι. Ίδιος και χειρότερος είναι με τις ανοησίες περί προέλευσής τους από τον Μέγα Αλέξανδρο κλπ, ενώ είναι σαφώς σλάβοι. Ωστόσο, οι θέσεις αυτές που ίσως σε ενοχλούν, είναι απόρροια της Ευρωπαϊκής Σύμβασης γιά τα δικαιώματα των μειονοτήτων για τον αυτοπροσδιορισμό. Ακόμα και όσοι κωφεύουν και κραυγάζουν και εκτοξεύουν το χαρακτηρισμό του προδότη πολύ εύκολα, ξέρουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους το ελάττωμα της θέσης τους και γι' αυτό δεν μπορούν να την προωθήσουν διεθνώς. Δε βλέπουμε σήμερα, 20 χρόνια μετά, ότι υιοθετήσαμε μιά αποτυχημένη γραμμή εξωτερικής πολιτικής, με πρωτεργάτη το σημερινό αρχηγό της ΝΔ και συνυπεύθυνο τον Α. Παπανδρέου; Ποιός θα ήταν πριν 20 χρόνια ο πραγματικός πατριωτισμός; Οι λύσεις που διαπραγματεύονταν τότε ο Μητσοτάκης ήταν απείρως καλύτερες από τις σημερινές, που κάποια στιγμή θα δεχτούμε. Το παράδειγμα αυτό το έφερα, γιά να μην παρασυρόμαστε εύκολα από αυτό που κάποιοι θέλουν να ορίσουν ως πατριωτισμό. Η Αριστερά πάλι, πλην ΚΚΕ, τηρεί μιά αιδημοσύνη στα δικαιώματα των gay, που δεν τηρεί πχ στα δικαιώματα των μεταναστών. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δε σαλαμοποιούνται. Είναι γι' αυτόν που είναι σε μειονεκτική θέση. Αυτό πρέπει να το διδάσκονται και οι μετανάστες, που δε νομίζω ότι θα έχουν καλή συμπεριφορά στο ομοφυλόφιλο παιδί/συμμαθητή/γείτονα και η Πολιτεία να τον προστατεύει.
Η ανάγνωση της Ιστορίας τώρα, είναι κάτι που απαιτεί επιστημονικότητα και σοβαρότητα. Και Γεωλογία να μελετάς, μπορεί να σε υποκινεί κάποιο συμφέρον. Πόσο μάλλον η Ιστορία, που η μελέτη της εξ' ορισμού περιλαμβάνει τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράει ο καθένας και έχει την τάση να υπηρετήσει κάτι. Αυτό καλύτερα να το παραδέχεται ο γράφων, παρά να παριστάνει τον αντικειμενικό. Τα δεδομένα που αναφέρουν αυτοί οι μελετητές, γιά κάποιες μορφές αναγνωρισμένης σχέσεις μεταξύ ομοφύλων, είναι επαρκώς τεκμηριωμένα. Προέρχονται από Βιβλιοθήκες όπως Πατριαρχείων (Μόσχας, Κων/πολης), της Αγ. Αικατερίνης Σινά, του Βατικανού, Πανεπιστημίων κλπ). Ο Μπόσγουελ πχ παραθέτει εξαντλητικά τα παλιότερα χειρόγραφα και τις αντιγραφές/μεταφράσεις τους, που έχουν ηθελημένα και αθέλητα λάθη. Έρχονται βέβαια σε αντίθεση με την καθιερωμένη γνώση, που και αυτή με τη σειρά της έχει κάποια αίτια που είναι καθιερωμένη, και με τις φρικτές διώξεις που υπέστησαν κάποιοι με την κατηγορία της ομοφυλοφιλίας, διότι το άσπρο και το μαύρο συνυπάρχουν. Η ίδια η κοινωνία και οι επιθυμίες ενός ατόμου είναι συχνά αντιφατικές.

@ Παναγιώτης

"Σε πολλά μέρη του κόσμου, ο αγώνας γιά τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων εντάσσεται σε ένα ευρύτερο αγώνα γιά τα ανθρώπινα δικαιώματα"

Και στην Ελλάδα εντάσσεται σε έναν ευρύτερο αγώνα να μπούν στο περιθώριο γιατί προέχουν άλλα ζητήματα. Πρέπει πρώτα να κατατροπώσουμε τους εθνικιστές, τους ελληναράδες, τους παπάδες και δεν ξέρω και γω ποιον άλλο και μετά θα ασχοληθούμε και με κάτι δευτεροκλασάτα θέματα όπως τα γκέι ζητήματα.

"Τα συντηρητικά κόμματα, κλείνουν ερμητικά την πόρτα στα σωστά και δίκαια αιτήματα των ομοφυλοφίλων"

Eνώ τα προοδευτικά ως γνωστόν έχουν τις πόρτες τους διάπλατα ανοιχτές

Βλέπεις Παναγιώτη ο κ. Δημήτρης Τ. έλυσε το θέμα του γάμου του που ακυρώθηκε και τώρα έχει χρόνο να κάνει σε μας τις άσχετες ιδεολογικά κηρύγματα περί συντηρητισμού και εθνικισμού

@lola
H λογική των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων είναι λογική ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αρχών δικαίου. Δε νοείται ως ξεχωριστή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προτεραιότητα των ομοφυλοφίλων στην ελλάδα είναι οι παπάδες και οι ελληναράδες. Μη σου πω ότι και οι μετανάστες, με τις υπερσυντηρητικές και βαθιά ομοφοβικές κουλτούρες τους, μόλις εδραιώσουν τη θέση τους στην ελληνική κοινωνία θα γίνουν από τους κύριους αντι-gay πόλους. Είμαι υπέρ της στόχευσης στα δικά μας αιτήματα. Δε νομίζω ότι από τη θέση που διατύπωσα προκύπτει ότι τα αιτήματα των gay πρέπει να "αραιώνουν" μέσα σε ευρύτερα αιτήματα, με στόχο να μην υλοποιηθούν ποτέ... Αυτό γίνεται κατά κόρον από τον προοδευτικό πολιτικό χώρο, κυρίως δε από την εκτός ΚΚΕ αριστερά. Δε θέλω να πολιτικολογήσω πάλι. Όλοι ακούμε και βλέπουμε τι πρεσβεύει ο καθένας. Από το μαύρο μέχρι αποχρώσεις του γκρίζου. Έχω την εντύπωση ότι πολλοί στην πολιτική δεν έχουν κατανοήσει ότι το γκρίζο πια δε μας αρκεί. Αναζητούμε το άσπρο. Όποιος τολμήσει το αυτονόητο, μιας και ζουμε τις μέρες του αυτονόητου, να κάνει λόγο και έργο την ισονομία και τις ίσες ευκαιρίες σε όλες τους τις παραμέτρους και να συμπορευθεί με αυτό που είναι άλλωστε το ευρωπαϊκό στάτους του νομικού πολιτισμού (κυρίως από τις παλιές χώρες, ας μην τρέχει η Ελλάδα να κρυφτεί πίσω από Πολωνίες και Λιθουανίες, είναι και γελοίο), θα έχει την υποστήριξή μας. Πιστεύω επιπλέον ότι η κατάργηση των διακρίσεων σε βάρος των ομοφυλοφίλων θα έχει ευνοϊκά αποτελέσματα όχι μόνο γιά τους ίδιους, αλλά και γιά ολόκληρη την κοινωνία. Είναι ενάντια στον κατακερματισμό της σε αντιμαχόμενες, αλλά ουσιαστικά ίδιες και εξ' ίσου καταπιεστικές κουλτούρες.
Για το θέμα του γάμου, όχι, δεν το έλυσα. Έχει επιλεγεί η δικαστική οδός. Αν εξαιρέσουμε εκείνους που είναι μπροστά σε αυτή τη διεκδίκηση, αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να συστρατευόμαστε σε αυτό το αίτημα.
Δεν πρόκειται γιά κύρηγμα. Απλώς από αυτά που είπε ο Παναγιώτης και έχω ακούσει και από άλλους, έχω τη γνώμη ότι πολλοί ομοφυλόφιλοι αισθάνονται ότι ακολουθώντας τα σύγχρονα αιτήματα προδίδουν κάτι. Και δεν είναι καθόλου έτσι. Το αντίθετο ακριβώς είναι, κάποιοι να βλέπουν την Ελλάδα έξω από τα στάνταρντς του ευρωπαϊκού κράτους δικαίου και να πηγαίνουμε κι εμείς από κοντά! Παράλογο;

Και κάτι ακόμα: από πού προκύπτει, από αυτό εδώ το θέμα με τους γάμους βυζαντινού αυτοκράτορα ο ανθελληνισμός; Είναι γνωστές οι διώξεις που υπέστησαν οι ομοφυλόφιλοι στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, δεν τους αμφισβητεί κανένας ιστορικός, αλλά υπάρχουν και άλλες, λιγότερο γνωστές, ή -αν θέλεις- σκισμένες και αλλοιωμένες σελίδες της ιστορίας. Η σοβαρή, επιστημονική ιστορική έρευνα δικαιούται να αναζητά και αυτές. Η ιστορία έχει βέβαια και το παιδευτικό της σκέλος. Γιατί όμως όταν διαβάζεις κάτι τεκμηριωμένο, αλλά αντίθετο από το mainstream, αυτό είναι ανθελληνικό ή εθνομηδενιστικό; Αυτό είναι ένα αντανακλαστικό που έχει καλλιεργηθεί από το σχολείο, τα ΜΜΕ κλπ. Μη μου τους κύκλους τάραττε. Είναι ένα κύκλωμα ερμητικά κλειστό, έτσι ο Έλληνας αναγνώστης έχει φραγή εισερχομένων πληροφοριών.