Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Κληρονομιά και φροντίδα στο νοσοκομείο\n\nΔηλαδή χωρίς πολιτικό γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης, τον πούλο. Μόνο αν φτάσεις στο ΕΔΔΑ, μετά από κάποια χρόνια.

Εχω μια παρεμφερή απορία για τον ηλεκτρονικό μας δικηγόρο:
Ισως ο κάθε ένας εκ των 2 συντρόφων μπορεί να προστατέψει τον άλλον από συγγενείς - επίδοξους κληρονόμους (για την περίπτωση που πεθάνει πρώτος) - αν η αγορά της κοινής περιουσίας - πχ. πρώτης κατοικίας - γίνει με το "σωστό" τρόπο πχ. αν αγοραστεί το κοινό σπίτι ως "κοινό και αδιαίρετο" ή αν συμπεριληφθούν κάποιοι όροι στην ιδιοκτησία που να μην αφήνουν το δικαίωμα σε τρίτους να το διεκδικήσουν μετά θάνατο του ενός εκ των δύο gay συντρόφων και ενώ ο δεύτερος είναι ακόμη εν ζωή.

Ισχύει κάτι τέτοιο και πώς ακριβώς πρέπει να γίνει η αγορά;

Κάτι άλλο που έχω σκεφτεί είναι να αγοράσει πχ. ο ένας το σπίτι και να παραχωρήσει στον δεύτερο (με συμβόλαιο) το δια βίου δικαίωμα χρήσης ως κατοικίας πριν αυτό περάσει στους κληρονόμους του. Δεν είμαι σίγουρος αν στέκει αυτό και πως μπορεί να στηθεί.

Γενικώς πάντως, από τον δικηγόρο της παρέας θα περίμενα περισσότερο συμβουλές για το ΠΩΣ μπορεί να στηθεί μια τέτοια προστασία και λιγότερο δικαιολογιες του ΓΙΑΤΙ δεν μπορεί να στηθεί.

Καλώς να ορίσει το σύμφωνο συμβίωσης όταν (και αν) έρθει, αλλά μέχρι τότε ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ από πρακτική άποψη;

Είναι πάρα πολύ λυπηρό αυτό το θέμα...

einai ontws poli lipiro,k enas akomi logos emeis oi gay na niwthoume anasfaleis stin Ellada.An k den eimai ipermahos aftis tis ekfraseologias tolmw na pw oti zoume se ena mpourdelo.

Ο ρόλος ενός νομικού που απαντάει σε γενικές ερωτήσεις είναι να προσδιορίσει με γενική απάντηση το ισχύον. Εξυπακούεται ότι κάθε μεμονωμένη περίπτωση είναι διαφορετική και πρέπει να αξιολογηθεί με βάση τα συγκεκριμένα στοιχεία. Η θέση μου εδώ δεν είναι να υποκαταστήσω τον δικηγόρο σας, αλλά να ενημερώσω με σύντομο και δημοσιογραφικό τρόπο για το ισχύον.

Εάν λοιπόν υπάρχουν συγγενείς που δικαιούνται νόμιμη μοίρα, αυτοί θα έχουν πάντα τη δυνατότητα να προσβάλλουν μία διαθήκη (ή ακόμα και μια δωρεά εν ζωή), είτε υπάρχει γάμος ή σύμφωνο είτε όχι: η νόμιμη μοίρα είναι το ποσοστό που ο ίδιος ο νόμος επιβάλλει να πηγαίνει υποχρεωτικά μετά το θάνατο του κληρονομούμενου σε ορισμένες κατηγορίες συγγενών.

Όσον αφορά την εξ αδιαιρέτου ιδιοκτησία, τα ίδια ακριβώς ισχύουν και σε αυτήν την περίπτωση: οι συγγενείς μπορούν να διεκδικήσουν το 1/2 της εξ αδιαιρέτου κυριότητας ενός ακινήτου με ένδικα βοηθήματα. Δεν πρόκειται για νομική λύση.

Εάν ένα ζευγάρι εκτός γάμου θέλει να αποφυγει δυσάρεστες εκπλήξεις, η καλύτερη λύση είναι να έχει προνοήσει με διαθήκη ώστε το μέρος της νόμιμης μοίρας των συγγενών να έχει καλυφθεί με το αντίστοιχο νομικά προβλεπόμενο ποσοστό, ώστε το σημαντικό κληρονομιαίο στοιχείο, όπως θα είναι λ.χ. ένα ακίνητο, να παραμείνει στον επιζώντα σύντροφο.

Αυτή είναι μια τεχνική προληπτικού συμβιβασμού, ώστε να αποφευχθούν δικαστικές διεκδικήσεις μετά θάνατον, επί περιουσιακών στοιχείων που παρουσιάζουν ιδιαίτερο δεσμό ως προς την συντροφική σχέση, αλλά και να εκπληρώνονται οι προβλέψεις του νόμου περί νόμιμης μοίρας των συγγενών.

επειδη ολοι εχουμε το ιδιο προβλημα ,και ορισμενοι λογω ηλικιας το σκεπτονται περισσοτερο
απευθυνομενος σε δικηγορο + συμβολαιογραφο σχετικα με την συνταξη διαθηκης εχω τις πληροφοριες
1. εαν υπαρχει διαθηκη (ισχυουν ιδιοχειρες η σε συμβολαιογραφο) μπορουν να την προσβαλουν ΜΟΝΟ συγγενεις πρωτου βαθμου .ητοι
γονεις νομιμοι συζυγοι και παιδια .εφ οσον αυτοι υπαρχουν
(καλο θα ειναι να οριζεται εκτελεστης διαθηκης (καλυτερα 2 προς αποφυγη ατασθαλιων απο 1 μονο )
φυσικα παντα υπαρχουν κακοπροαιρετοι "συγγενεις " ειδικωτερα σε
μεγαλες περιουσιες (δυσστυχως υπαρχουν παραδειγματα και για μικρες)
το δυστυχημα ειναι οτι επειδη δεν αναγνωριζεται ο συντροφος η φορολογια ειναι μεγαλη (ακομη και σε χωρες που ισχυει το συμφωνο)
2 για το θεμα του νοσοκομειου φυσικα ισχυει ο νομος που δινει πρωτεραιοτητα στους συγγενεις αλλα στην ελλαδα τα πραγματα ειναι σχετως ελαστικα
δυστυχως και η "εν ζωη διαθηκη " που οριζει ο ενδιαφερομενος το ατομο που σε κρισιμες ωρες παιρνει αποφασεις δεν ειναι θεσμοθετημενο στην ελλαδα οπως σε αλλες χωρες

Ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις.
Ο σύντροφός μου και γω είμαστε μαζί πάνω από 20 χρόνια και έχουμε συνειδητοποιήσει οτι θέλουμε να είμαστε μαζί και στην υπόλοιπη ζωή μας. Ετσι βάλαμε σκοπό να αγοράσουμε κάποια στιγμή ένα διαμέρισμα ώστε να μην έχουμε τον πονοκέφαλο του ενοικίου και των μετακομίσεων στα γεράματα.
Επειδή όμως είναι ανθρωπίνως βέβαιο πως ο ένας απ'τους δυό μας θα "φυγει" κάποια στιγμή πρώτος από αρρώστεια ή (ελπίζουμε) βαθιά γεράματα, δεν θα θέλαμε να αφήσει τον άλλον με τον πόνο της απώλειας συν έναν εφιάλτη δικαστικών διεκδικήσεων και βιοπάλης.
Η κληρονομιά μέσω διαθήκης δεν είναι η λύση που ψάχνουμε διότι όπως πολύ σωστά είπε και ο φίλος προηγουμένως είναι πολύ ακριβή λύση και δεν υπάρχουν τα χρήματα για φόρους στο δημόσιο.
Προσπαθούμε να σκεφτούμε άλλους τρόπους ώστε να διασφαλίσουμε οτι το κοινό σπίτι μας δεν θα πάει στα ανήψια μας πριν πεθάνουμε και οι δύο.
Δεν έχουμε νομίμους συζύγους και παιδιά - έχουμε μόνο τα αδέρφια μας και τα ανήψια μας στα οποία κάποια στιγμή θα καταλήξει ούτως ή αλλέως η μικρή αυτή περιουσία - πλην όμως δεν θέλουμε να συμβεί αυτό αμέσως μετά το θάνατο του ενός εκ των δύο μας παρά μόνο αφού θα έχουμε φύγει και οι δύο από τη ζωή.

Γιατί δεν αποκληρώνεται τους συγγενείς σας;

Να ρωτήσω κάτι απλό: Ως χώρα της Ε.Ε., η Ελλάδα υποχρεούται να αναγνωρίζει θεσμικά γάμους ομόφυλων που έχουν τελεστεί σε άλλες χώρες της Ε.Ε.; Υπάρχει δεδικασμένο ως προς αυτό; Θέλω να πω, ένας γάμος στο εξωτερικό θα μπορούσε να απλοποιήσει όοολο αυτό που συζητάμε (και μας αφορά όλους, άλλους ως προς το παρόν, άλλους ως προς το μέλλον τους);

Εγώ θεωρώ ότι όπως αφήνουν γέροι και γριές ένα σωρό λεφτά στην Εκκλησία και τα μοναστήρια, έτσι και οι gay θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους μιά μικρή βοήθεια στις gay οργανώσεις, είτε εν ζωή είτε μετά το θάνατο, ώστε να βοηθηθούν και οι διεκδικήσεις, αλλά και η ίδια η λειτουργία τους, η στέγασή τους, η δημιουργία γηροκομείων ή ξενώνων για gay κάθε ηλικίας που βρίσκονται ξαφνικά σε μεγάλη ανάγκη, στο δρόμο, χωρίς δουλειά κλπ. Βέβαια, με τις Εκκλησίες και τα Μοναστήρια άμα μπλέξεις, εκεί και οι συγγενείς χάνουν περιουσίες, δεν το λέω ως κάτι καλό, αλλά στη Δικαιοσύνη εμφιλοχωρεί και ο Χριστιανοταλιμπανισμός.