(65 Ψήφοι)
Υπάρχουν πάρα πολλά μηνύματα. Δεστε στο φόρουμ για πλήρη συζήτηση.
Συζήτηση αυτού του άρθρου στο φόρουμ. (8 δημοσιεύσεις)
| Η αγωνία για την αρρενωπότητα |
Συζήτηση (8 μηνύματα)
|
Απ:Η αγωνία για την αρρενωπότητα
Oct 03 2008 17:34:35 αυτό όμως δεν είναι και το επικρατέστερο σεξουαλικό στερεότυπο τουλάχιστον στην εποχή μας? Ο straight-looking άντρας ο βαρύς, που του στάζει η τεστοστερόνη... Αυτόν δεν φαντασιώνεται η συντριπτική πλειοψηφία των απανταχού gay?
|
#229 |
|
Απ:Η αγωνία για την αρρενωπότητα
Oct 03 2008 17:46:21 Ακριβώς, blueworks. Μόνο που ξεχνάμε πως όταν ο άντρας στάζει τεστοστερόνη, λερώνει τα πλακάκια κι άντε μετά να σφουγγαρίζεις! Εμ τον θέλουμε βαρβάτο, εμ και νοικοκύρη. Γίνεται; Δεν γίνεται. Γιατί διαφήμιση του Μάρλμπορο με σφουγγαρόπανο δεν έχω δει και ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙΖΕΙ!!!
|
#230 |
|
Απ:Η αγωνία για την αρρενωπότητα
Oct 26 2008 02:47:54 Για να είμαι ειλικρινής, εγώ έχω μπερδευτεί κάπως... τι ακριβώς σημαίνει ανδροπρεπής και άντρας για τους γκέι;;; Όλο ακούω ότι όλοι θέλουν άντρες με Α κεφαλαίο αλλά ταυτόχρονα τους θέλουν και άτριχους, είτε είναι ενεργητικοί είτε παθητικοί. Η παραδοσιακή εικόνα του άντρα περιλαμβάνει την τριχοφυία, έχω την εντύπωση. Βλέπω "κραγμένες", όπως αποκαλούν πολλούς θηλυπρεπείς γκέι μόνο και μόνο επειδή γίνονται εύκολα αντιληπτοί, να έχουν πολλή επιτυχία. Προσωπικά, δεν είμαι ούτε θηλυπρεπής ούτε αρρενωπός, αλλά κάτι ενδιάμεσο. Ωστόσο, συκεντρώνω στοιχεία του παραδοσιακού άντρα που μάλλον δεν εκτιμώνται... Κι εκεί είναι που μάλλον ή απλά κάνουμε συμβιβασμούς στα γούστα μας, αλλιώς δε θα κάνουμε ποτέ σεξ, ή έχουμε χάσμα ανάμεσα στα θεωρητικά προφίλ του gaydar και την πραγματικότητα.
|
#286 |
|
Απ:Η αγωνία για την αρρενωπότητα
Nov 05 2008 19:01:13 Όλα τα μηνύματα που διάβασα έχουν δίκιο άλλο περισσότερο άλλο λιγότερο το θέμα πιστεύω είναι ότι να ξέρουμε τι θέλουμε και γιατί το θέλουμε αλλά και να σεβόμαστε τον άλλον όπως είναι και ότι είναι, ο καθένας μας έχει τα καλά του και τα στραβά του. Το προβλημα όμως το δικό μου και μάλλον και άλλον είναι ότι μας αρέσουν και μας ελκύουν πολύ οι πολλοί αρρενωποί άντρες (συμπεριφορά, ομυλία)και τις περισσότερες φορές γίνεται πολλή ωραίο κρεβάτι αλλά μετά το χάος επικοινωνία 0!
|
#324 |
|
Απ:Η αγωνία για την αρρενωπότητα
Nov 11 2008 18:35:16 Αργύρης έγραψε:
Όλα τα μηνύματα που διάβασα έχουν δίκιο άλλο περισσότερο άλλο λιγότερο το θέμα πιστεύω είναι ότι να ξέρουμε τι θέλουμε και γιατί το θέλουμε αλλά και να σεβόμαστε τον άλλον όπως είναι και ότι είναι, ο καθένας μας έχει τα καλά του και τα στραβά του. Το προβλημα όμως το δικό μου και μάλλον και άλλον είναι ότι μας αρέσουν και μας ελκύουν πολύ οι πολλοί αρρενωποί άντρες (συμπεριφορά, ομυλία)και τις περισσότερες φορές γίνεται πολλή ωραίο κρεβάτι αλλά μετά το χάος επικοινωνία 0!συμφωνω απολυτα Αργυρη αφου ειμαστε σε ολα μας ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΙ.οτι γουσταρουμε μετα μας ξενερωνει.κ κυριως στο σεξ θελουμε οτι λειπει κυριως απ την προσωπικοτητα μας για ν ολοκληρωθουμε.ετσι ενας ευαισθητος,ντροπαλος κ μαζεμενος θελει στο σεξ εναν σκληρο κ αρρενωπο αντρα.φυσικα για σχεση ουτε λογος μ ενα τετοιο τυπο γιατι το νοητικο,συναισθηματικο κενο τους δεν το επιτρεπει.αυτο ειναι κ το δικο μου κολλημα.ενω θελω εναν τετοιο τυπο δε το επιτρεπω στον εαυτο μου να πηδηχτει μ ενα τετοιο ανεγκεφαλο κ αναισθητο ατομο κ ψαχνω κατι λιγοτερο δυναμικο που ομως δε με εξιταρει ερωτικα με συνεπεια ακομα να ψαχνω το πως κ με ποιον να ξεκινησω να κανω ερωτα... |
#370 |
Συζήτηση αυτού του άρθρου στο φόρουμ. (8 δημοσιεύσεις)

Πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει, μπορεί και γράψει, τα ίδια και άλλα τέτοια σε προφίλ σε γκέι ιστοσελίδες; Η γλώσσα των προφίλ δεν είναι καθόλου αθώα. Αντανακλά —και δημιουργεί— τις εικόνες που έχουμε για το τι είναι άντρας.
Θέλησα λοιπόν να κοιτάξω χώρους όπου οι άνδρες αναζητούν σεξουαλική επαφή με άλλους άνδρες, ώστε να έχω δείγματα του λόγου τους σε ένα περιβάλλον ομοφυλόφιλης επιθυμίας. Δεν θα ήταν δυνατόν να πάρω ένα κασετόφωνο και ν'αρχίσω να μαγνητοφωνώ συνομιλίες γκέι ανδρών, συν τοις άλλοις διότι θα ήταν σαν να αναζητούσα ένα ροζ λεξιλόγιο, μια γλώσσα των ομοφυλοφίλων. Δεν υπάρχει όμως γλώσσα των ομοφυλοφίλων - υπάρχουν τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι μιλούν σε συγκεκριμένες περιστάσεις, έτσι που να σηματοδοτούν ότι ανήκουν σε μια κατηγορία ή να επιτελούν μια υποκειμενικότητα.
Στην πρώτη μου σχετική έρευνα, λοιπόν, κοίταξα τι λένε αυτοί που καταχωρούνται ως escorts στον ελληνικό χώρο στο gaydar.co.uk, διότι ένας σοβαρός επαγγελματίας προφανώς απευθύνεται σε μια αγορά και μπορεί να υποτεθεί ότι προσφέρει πακέτο αυτά που ζητούν οι άλλοι. Στη συνέχεια στράφηκα σε τυχαία προφίλ γκέι ανδρών από το gay.gr.
Με ενδιέφερε να δω τι κοινό έχει μια γραφή, ας την πούμε «ξέκωλη» ή «χύμα» με μια γραφή, ας την πούμε «σοβαρή» ή «καθωσπρέπει», που θα μπορούσε να δημοσιευτεί και σε ένα περιοδικό όπως το Cosmopolitan. Το προφίλ της δεύτερης περίπτωσης μπορεί να μιλά για ανδροπρέπεια και να την αφήνει να διαφανεί μέσα από την εικόνα της σοβαρότητας ενός ανθρώπου λίγο μικροαστού και μετρημένου. To άλλο προφίλ μπορεί να μιλά για ανδροπρέπεια με όρους μεγάλης ψωλής, σφιχτού κώλου, φοβερών αρχιδιών. Το καθένα απευθύνεται σε διαφορετικούς ανθρώπους και εκφράζει διαφορετικές επιθυμίες. Είναι λίγο σαν να πηγαίνεις σε ένα μπαρ - κάποιος κοιτάει έναν γραβατωμένο και κάποιος άλλος κοιτάει έναν με τι-σερτ.
Δεν πρόκειται αναγκαστικά για ανθρώπους που κρύβουν τη σεξουαλική τους προτίμηση, αυτούς που θα ονομάζαμε «κρυφογκέι». Πολλοί αντιθέτως δηλώνουν γκέι και μάλιστα υπερήφανοι: «αθλητικός με fit εμφάνιση συνειδητοποιημένος γκέι ψάχνω για σταθερή σχέση», «να είσαι ε/π λεπτός 100% γκέι, όχι θηλυπρεπής». Αυτή η στάση είναι χαρακτηριστική του αγγλοσαξωνικού γκέι κινήματος, που φαίνεται πως έχει επηρεάσει περισσότερο τους νεότερους. Η συζήτηση για την εξάλειψη των διακρίσεων λόγω σεξουαλικής προτίμησης και την αναγνώριση των ομόφυλων σχέσεων ενδέχεται να διευκολύνει την υιοθέτηση μιας γκέι ταυτότητας σήμερα. Αυτή η επιλογή, όμως, προφανώς, δεν είναι θεμιτή για όλους τους χρήστες. Αντίθετα, η διεκδίκηση της αρρενωπότητας αναδεικνύεται σε αδιαμφισβήτητο κοινό παρανομαστή, στο βαθμό που μπορούμε να μιλάμε για «κοινούς παρονομαστές».
Θεωρώ μέγα λάθος να λέμε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν γκέι. Πρόκειται για αναχρονισμό που έχει ιδεολογικό υπόβαθρο και σχετίζεται με μια προσπάθεια ενδυνάμωσης που φυσικοποιεί τη σεξουαλικότητα και αγνοεί ότι η σεξουαλικότητα είναι ιστορικά και κοινωνικά προσδιορισμένη. Εξίσου λάθος είναι, βέβαια, να λέμε ότι ο Περικλής ήταν στρέιτ. Τόσο η ομοφυλοφιλία όσο και η ετεροφυλοφιλία, όπως εννοούμε τους όρους σήμερα, είναι πρόσφατα δημιουργήματα, και μάλιστα ο όρος ετεροφυλόφιλος εμφανίστηκε μεταγενέστερα του όρου ομοφυλόφιλος. Eίμαι λίγο αυστηρός, γιατί θεωρώ ότι δεν πρέπει να βαυκαλιζόμαστε. Νομίζω ότι το επόμενο βήμα πρέπει να είναι μια ακόμη διεκδίκηση: «Κοίταξε να δεις, ως γκέι ίσως να μην έχω μια ιστορία μεγαλύτερη των 200 χρόνων, ίσως να είμαι δημιούργημα της βιομηχανικής ή μεταβιομηχανικής κοινωνίας, στην Ελλάδα μάλιστα είμαι δημιούργημα της δεκαετίας του '80 και του '90, αλλά είμαι αυτό που είμαι, έχω μια παρουσία και δεν χρειάζεται να γυρίσω στο Σωκράτη για να την δικαιολογήσω». Αν εσύ ο ίδιος δεν διεκδικήσεις ότι είσαι φυσιολογικός, δεν θα σε νομιμοποιήσει στα μάτια κανενός το ότι ο μεγάλος στρατηλάτης ή ο μεγάλος φιλόσοφος έκανε σεξ με άνδρες. Και αυτό διότι οι ίδιες πράξεις, όπως και οι ίδιες λέξεις, έχουν διαφορετική σημασία σε διαφορετικά ιστορικά και κοινωνικά πλαίσια.