Περιοδικό Τεύχος 26 Ενώ εσύ κοιμόσουν
| Ενώ εσύ κοιμόσουν |
Αφιέρωμα: Το γκέι κίνημα
του Κύρου Κόκκα
Jean Jacques Régis de Cambacérès
Από την επιβολή του χριστιανισμού τον 4ο μ.Χ. αιώνα η καταδίκη της ομοφυλοφιλίας και ο διωγμός των ομοφυλοφίλων θεωρήθηκαν αυτονόητες πρακτικές, συμβατές με τα ιερά βιβλία αυτής της θρησκείας ή τουλάχιστον με την ερμηνεία των ιερών βιβλίων από το ιερατείο. Επί αιώνες αμέτρητοι ομοφυλόφιλοι άντρες (κυρίως) αλλά και γυναίκες υφίσταντο τρομακτική καταπίεση και απάνθρωπες ποινές, γιατί υποτίθεται ότι ενεργούσαν ενάντια στον Θείο Νόμο. Μόνο μετά τη Γαλλική Επανάσταση (1.400 χρόνια μετά την επιβολή του χριστιανισμού!) ομοφυλόφιλοι πολίτες ζήτησαν από το νομοθετικό σώμα να αλλάξει την ισχύουσα νομοθεσία. Αυτή είναι η πρώτη καταγεγραμμένη προσπάθεια για γκέι δικαιώματα. Το επαναστατικό κλίμα της εποχής και η διάθεση αλλαγής των πάντων βοήθησαν καθοριστικά. Το 1791 η επαναστατημένη Γαλλία έγινε η πρώτη χώρα που αποποινικοποίησε την ομοφυλοφιλία, εν μέρει χάρις και στον ομοφυλόφιλο νομικό Jean Jacques Régis de Cambacérès, έναν από τους συγγραφείς της ναπολεόντειας νομοθεσίας. Την ίδια εποχή στην υπόλοιπη Ευρώπη επικρατούσαν ακόμη μεσαιωνικές συνθήκες: στις υπόλοιπες «πολιτισμένες» χώρες η ομοφυλοφιλία τιμωρείτο με θάνατο ή μακροχρόνια φυλάκιση. Για τα επόμενα εκατό περίπου χρόνια μόνο σποραδικές φωνές κρυμμένες πίσω από την ανωνυμία ή από ψευδώνυμα προσπάθησαν να ψελλίσουν μερικά λόγια υπεράσπισης για τους ομοφυλόφιλους, και όσοι το έκαναν επώνυμα κατατάσσονταν στις τάξεις των αναρχικών, των περιθωριακών και των ατόμων αμφίβολης ηθικής. Το να υπερασπίζεται κάποιος την ομοφυλοφιλία κατά τη βικτοριανή εποχή προκαλούσε τόσο κοινωνικό αποτροπιασμό και σάλο, όσο το να υπερασπίζεται κάποιος την παιδεραστία σήμερα. Το ότι επρόκειτο για μια πράξη ανάμεσα σε συναινούντες ενήλικες δεν είχε καμία σημασία. Όλοι πίστευαν ότι η ομοφυλοφιλία, με έναν υπερβατικό τρόπο, έβλαπτε το κοινωνικό σύνολο και την ηθική. Το 1897 ο γερμανός γιατρός και συγγραφέας Magnus Hirschfeld οργάνωσε στο Βερολίνο την Επιστημονική-Ανθρωπιστική Επιτροπή για να πολεμήσει ανοιχτά την «παράγραφο 175» του γερμανικού ποινικού κώδικα που καταδίκαζε το σεξ ανάμεσα σε άντρες (η παράγραφος επέζησε μέχρι το 1994). Ο συνεργάτης του, Adolf Brand, ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε το outing σαν πολιτική στρατηγική: εξέθεσε τον τότε καγκελάριο Bernhard von Bülow για ομοφυλοφιλικές σχέσεις! Το 1919 ο Hirschfeld ίδρυσε το Ινστιτούτο Σεξολογίας, το οποίο έκανε την πρώτη σοβαρή ιατρική και κοινωνική έρευνα σε θέματα ομοφυλοφιλίας. Ο ναζισμός που ήρθε λίγο αργότερα ανέτρεψε κάθε πρόοδο στέλνοντας μαζικά τους ομοφυλόφιλους σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως. 
Stonewall Inn, Νέα Υόρκη, 1969
Μια προσπάθεια να ιδρυθεί στο Σικάγο το 1924 μια οργάνωση ανθρωπίνων (βλ. γκέι) δικαιωμάτων κατεστάλη ταχύτατα. Παρότι κρυφή, στις δεκαετίες του 1920 και 1930 στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης είχε αρχίσει να μορφοποιείται μια γκέι κουλτούρα. Έτσι αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εμφανίστηκαν οργανώσεις για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων σε Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Σκανδιναβικές χώρες και ΗΠΑ. Τα πράγματα όμως δεν ήταν ρόδινα. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, τη δεκαετία του '50 ένας νέος νόμος απαγόρευε τους ομοφυλόφιλους να εργαστούν στο Δημόσιο, και το FBI παρακολουθούσε πολλούς από αυτούς και τους φακέλωνε. Στη Δυτική Ευρώπη τα πράγματα ήταν πιο χαλαρά και όλο και περισσότερες γκέι οργανώσεις εμφανίζονταν στο προσκήνιο. Στην Ανατολική Ευρώπη, όπως και στην τότε Σοβιετική Ένωση, η ομοφυλοφιλία παρέμενε σοβαρό έγκλημα στο οποίο «υπέπιπταν» όλοι οι αντίπαλοι του καθεστώτος και το πλήρωναν με εγκλεισμό σε ψυχιατρικές κλινικές. Έπρεπε να πέσει πρώτα ο κομμουνισμός και να διαλυθεί το κράτος τρόμου που είχε επιβάλλει για να αλλάξει η νομοθεσία και να αποποινικοποιηθεί η ομοφυλοφιλία. Φυσικά σε όλη αυτή τη πορεία η Εκκλησία σε Ανατολή και Δύση έκανε (και εξακολουθεί να κάνει) λυσσαλέο αγώνα για να καταπνίξει, σπιλώσει, λογοκρίνει, ποινικοποιήσει κάθε προσπάθεια για την απελευθέρωση των γκέι ή την έκφραση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας. Η πρώτη γκέι οργάνωση στην Ευρώπη ιδρύθηκε στις 23 Ιουνίου του 1948 στη Δανία, η Forbundet 48, από τον by Axel Axgil, ο οποίος μάλιστα το 1989 παντρεύτηκε τον σύντροφό του με τον οποίο ήταν μαζί επί σαράντα χρόνια. Τα πρώτα Gay Pride
Gay Pride στο Λονδίνο, 1971
Τη δεκαετία του 1960 οι διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Βιετνάμ στις ΗΠΑ και η εξέγερση στο Παρίσι τον Μάιο του 1968 παρακίνησαν γκέι ακτιβιστές να πάρουν μια πιο επιθετική στάση. Έτσι στις 28.6.1969 μετά από μια επιδρομή της αστυνομίας στο γκέι μπαρ Stonewall Ιnn του Greenwich Village (Νέα Υόρκη), ξέσπασαν πρωτοφανείς διαδηλώσεις και ταραχές που κράτησαν εβδομάδες. Για πρώτη φορά αντί να το βάλουν στα πόδια οι γκέι διαμαρτυρήθηκαν και συγκρούστηκαν με την αστυνομία. Λίγες εβδομάδες αργότερα ξεπήδησαν στη Νέα Υόρκη οι πρώτες μαχητικές γκέι οργανώσεις όπως το Gay Liberation Front, η πρώτη που τόλμησε να βάλει τη λέξη γκέι στο όνομά της. Σε ανάμνηση των ταραχών του Stonewall ένα χρόνο αργότερα έγιναν σε Νέα Υόρκη και Σαν Φρανσίσκο οι πρώτες παρελάσεις Gay Pride. Το 1971 ιδρύθηκε το βρετανικό Gay Liberation Front, και από εκείνη τη χρονιά το Gay Pride οργανώθηκε για πρώτη φορά εκτός ΗΠΑ και σε Παρίσι, Λονδίνο, Στοκχόλμη και Βερολίνο.  Η Barbara Gittings το 1965 στην Φιλαδέλφεια.
Υπό την πίεση των ακτιβιστών και από τη σταδιακή ωρίμανση της κοινωνίας που έπαψε να ασχολείται με το τι κάνει ο καθένας στην κρεβατοκάμαρά του, οι νομοθέτες άρχισαν να αποποινικοποιούν την ομοφυλοφιλία σε όλο και περισσότερες χώρες. Στoν χώρο της ιατρικής, χάρη στις ενέργειες ακτιβιστών στις ΗΠΑ, η ομοφυλοφιλία απομακρύνθηκε από την λίστα των ψυχικών ασθενειών (DSM-III) το 1973. Τις δεκαετίες 1960-1980 οι περισσότερες χώρες του κόσμου (πλην των ισλαμικών, επειδή βρίσκονται σε άλλο πλανήτη) έπαψαν να καταδιώκουν τους ομοφυλόφιλους. Ειρωνικά, από τις τελευταίες που κατάργησαν τους ρατσιστικούς νόμους κατά της ομοφυλοφιλίας ήταν εκείνες στις οποίες άρχισε το ομοφυλόφιλο κίνημα: η Αγγλία (μέχρι το 1982 η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη στη Β. Ιρλανδία) και οι ΗΠΑ (στο Τέξας μέχρι το 2003). Στην Ελλάδα, η ποινική δίωξη της (ανδρικής) ομοφυλοφιλίας σταμάτησε με την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα το 1950. Όχι από ανοιχτομυαλιά, αλλά μόνο και μόνο γιατί θεωρήθηκε ασθένεια και έτσι δεν μπορούσε να είναι ποινικά κολάσιμη! Κορυφαία είναι η μνημειώδης τοποθέτηση του καθηγητή της Νομικής Αθηνών Γ. Α. Μαγκάκη το 1969 ότι «η σχετικώς περιορισμένη διάδοσις της ομοφυλοφιλίας (στην Ελλάδα)» και «ο αυθόρμητος κοινωνικός έλεγχος παντός αντιπαθούς φαινομένου ...δια του σκώμματος... είναι ιδιαίτερα έντονος, ώστε... δεν απαιτείται να παρέμβει και το Δίκαιον»! Πηγές
|
|
Ενώ εσύ κοιμόσουν
Jun 24 2009 00:12:25 Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Ενώ εσύ κοιμόσουν
Σχετικά με την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας στην Γαλλία, το βιβλίο "Ομοφυλοφιλία, μια Παγκόσμια Ιστορία" λέει ότι δεν ήταν ο ντε Καμπασερέ που έφερε αυτό το μέτρο, παρόλο που αυτή είναι η γενική πεποίθηση. Λέει ότι αυτός συνέβαλλε στον Ναπολεόντειο Κώδικα και στο Αστικό Δίκαιο, όχι το Ποινικό και ότι η αποποινικοποίηση οφείλεται στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση που φρόντισε να μην αναφέρεται ο σοδομισμός καθόλου στο νέο Ποινικό Κώδικα του 1791. |
#2026 |
|
Απ:Ενώ εσύ κοιμόσουν
Jun 27 2009 01:09:54 Πολύ ωραίο το άρθρο αυτό, αλλά έχω μία ένστανση για ένα κομμάτι του κειμένου, που ανάφερει τον λόγο που αφαιρέθηκε η ομοφυλοφυλία απο τις ψυχικές διαταραχές (και που δίνει αφορμή στον κάθε αδαή η τουλάχιστον στον κάθε μη σχετικό να αμφισβητήσει την εγκυρότητα της ψυχικής μας υγείας!)
οι αμερικάνοι δεν αφαιρέσανε απο το εγχειρίδιο της αμερικάνικης ψυχιατρικής εταιρείας την ομοφυλοφυλία επειδή μερικοί γκέι ακτιβιστές τους σπάγανε 'απλά' τα νεύρα. Είναι λίγο πιο πολύπλοκό το θέμα. Καταρχάς πρώτα πρέπει να αναρωτηθούμε ΓΙΑΤΊ η ομοφυλοφυλία κατατάχθηκε στις ψυχικές ασθένειες. Και γι αυτό πρέπει να πάμε ένα αιώνα πιο πίσω περίπου, όταν ζούσε ο Φρόιντ και έθεσε τις βάσεις για την ψυχιατρική και την ψυχανάλυση. Ο ίδιος είχε δηλώσει το γνωστό στην μάνα ενός γκέι παιδιού που του είχε στείλει γράμμα ανυσηχώντας για τον γκέι γιό της: η ομοφυλοφυλία δεν αποτελεί πλεονέκτημα, αλλά δεν υπάρχει καμιά ψυχοπαθολογία, καμία υποβάθμιση, δεν μπορεί να καταταγεί ως ασθένεια. Πιστεύουμε οτι ειναι ένα είδος 'προσκόλλησης' και 'μη φυσιολογικής ωρίμανσης' σε κάποιο στάδιο διαμόρφωσης της 'φυσιολογικής' σεξουαλικότητας (αυτή είναι η ετερόφυλη, βλέπουμε ήδη απο δώ το δηλητήριο της εκκλησίας περί ΄φυσιολογικού', που ως γνωστόν ξεκίνησε το μεσαίωνα). Από τότε, και οι ακόλουθοι του, αλλά και πάρα πολλοί ψυχίατροι, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΒΑΣΗ, προσπαθούσανε να αποδείξουνε οτι η ομοφυλοφυλία αποτελεί ασθένεια, επειδή έτσι τους είχε κάτσει στο κεφάλι τους. Βλέπανε προβληματισμένους γκέι και λεσβίες και τραβεστί κοκ και λέγανε οτι ορίστε, έχουνε πρόβλημα. (που να ξέρανε βέβαια οτι το πρόβλημα το προκαλούσε η κοινωνική καταπίεση και οχι το γεγονός οτι γουστάρανε ένα άτομο του ίδιου φύλου η το 'αντίθετο΄ ψυχολογικό φύλο). Κανείς τους δεν έμπαινε στην διαδικασία να μελετήσει λοατ κόσμο, στηριζότανε στις ηθικές και κοινωνικές προκαταλήψεις της εποχής και του δηλητηρίου της εκκλησίας. Με λίγο λόγια, ΔΕΝ ΕΙΧΑΝΕ ΕΜΠΕΙΡΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ. Αργότερα, όταν ξεκίνησε η μελέτη των λοατ ανθρώπων (1960 και μετά νομίζω, στην ελλάδα η ελληνική ψυχιατρική εταιρία το ήξερε απο το 1960 οτι δεν είναι ψυχολογικό πρόβλημα, ω ναι σας ακούγεται απίστευτο; χαχα) και υπο το βάρος των εμπειρικών δεδομένων και σε συνάρτηση με το τι ορίζει η επιστήμη της ψυχιατρικής ψυχολογικό πρόβλημα, ψυχοπαθολογία η οπως αλλιώς θέλετε το πείτε το (δηλαδή δέκα σημεία πρέπει να αγγίζει ένα φαινόμενο για να αρχίσει η νοσοκατασκευή της ψυχική νόσου, και η ομοφυλοφυλία μένει μακρύα κι απο αυτά τα δέκα  ), ΑΠΕΔΕΙΧΘΗΝ οτι δεν είναι ψυχολογικό πρόβλημα και το αφαιρέσανε απο τις λίστες με τις ασθένειες. Το όλο σκηνικό με την επιστήμη δεν έγινε μόνο και μόνο επειδή ξεσηκωθήκανε μερικοί ακτιβιστές(φυσικά βοήθησε και αυτό, διότι οι ψυχίατροι καταλαβαίνανε οτι μιλούσανε περί συνανθρώπων τους και δεν μπορούσανε να παίζουνε άλλο με τις ζωές τους). Ο κυριότερος λόγος ειναι οτι η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ.
Φυσικά η εκκλησία και οι πάσας μορφής μονοθειστικές θρησκείες μίσους πηγαίνανε κόντρα και πολεμούσανε κάθε είδος βελτίωσης της κατάστασης μας (όπως κάνουμε σήμερα εδώ οι δικοί μας μουτζεχιντάν λολ). Όπως κάνουνε στην Αμερική και σήμερα. (που εκεί, ΕΚΕΙ, που εκεί για πρώτη φορά πήρανε το θάρρος να βασιστούνε στις αποδείξεις των εμπειρικών δεδομένων και να πολεμήσουνε το κατεστήμενο που άρεσε σε πολλούς ρατσιστές ψυχίατρους, που κάποιοι επειδή δεν τους άρεσε η αφαίρεση εφήυρανε μια νέα μορφή εγωδυστονικής ομοφυλοφυλίας με κάτι γελοία κλινικά κριτήρια, ναι υπήρχανε κάτι γραμμούλες μέσα στο βιβλίο αλλα μετά αφαιρεθήκανε κι αυτές) οι φονταμενταλιστές και βλέπετε ακούμε και για δολοφονίες εν έτει 2000+. Γιατι όπως και να το κάνουμε, στην πολιτισμένη Ευρώπη έχουνε πάψει οι δολοφονίες εδώ και μερικά χρόνια. Εκεί που δεν τους παίρνουνε στα σοβαρά, η κατάσταση για τους λοατ ειναι καλή εως ιδανική. Σε άλλες περιοχές του κόσμου που υπάρχουνε ακόμα κομμάτια του μισαλλόδοξου τριπτύχου εβραισμός - χριστιανισμός - ισλαμισμός, μερικοί ακόμα υποφέρουνε. 
Έτσι ο μοναδικός λόγος που γενικότερα οι επιστήμες εξελιχθήκανε και ο κόσμος προχώρησε μπροστά είναι γιατί οι θρησκείες έχουνε πλέον κοσμικό χαρακτήρα (ευτυχώωωωωωωωωωωωως) και δεν επεμβαίνουνε στην πολιτική του κράτους. Βέβαια στην ελλάδα δεν ισχύει κάτι τέτοιο, γι αυτό άργησε να αλλάξει η κατάσταση και ακυρωθήκανε οι γάμοι και μείνανε εκτός του συμφώνου συμβίωσης και ακόμα και σήμερα υπάρχει ομοφοβία αλλά σιγά σιγά θα αλλάξει, γιατί - ευτυχώς - ζούμε στην ΕΕ. αυτά ήθελα να πώ, σόρι αν μακρυλόγησα, θεώρησα οτι έπρεπει να δώσω μια σαφή απάντηση για το θέμα. Προς αποφυγη παρεξηγήσεων. |
#2046 |
|
Απ:Ενώ εσύ κοιμόσουν
Jan 15 2010 13:32:05 μισαλλόδοξου τριπτύχου εβραισμός - χριστιανισμός - ισλαμισμός, μερικοί ακόμα υποφέρουνε.
Χμμμ, νομίζω οτι οι λεσβίες και ομοφυλόφιλοι ραβίνοι θα διαφωνήσουν μαζί σου για τον Εβραισμό -> abravanel.wordpress.com/2009/06/11/jews_and_glbt/ |
#3951 |
|
Απ:Ενώ εσύ κοιμόσουν
Jan 15 2010 16:46:27 Abravanel,
ανεξάρτητα από το αν όλες οι ιουδαϊκές εκδοχές απόδέχονται την ομοφυλοφιλία, θέλω να αναγνωρίσω ότι τουλάχιστον υπάρχει το άνοιγμα του θέματος και η συζήτηση. Οι περισσότεροι ορθόδοξοι χριστιανοί έχουμε πολύ προκατείλημένη εικόνα για τον ιουδαϊσμό και από την άλλη δεν έχουμε ιδέα για το πόσο οπισθοδρομική και κάθετα αρνητική είναι η απολυτότητα της ορθόδοξης εκκλησίας. Ως παράδειγμα παραθέτω το κείμενο ενός ιερέα που θεωρείται από πολλούς ως "ο ιερέας που έχει πολλά πνευματικοπαίδια πρώην ομοφυλόφιλους" (sic). www.alopsis.gr/alopsis/omof_gon.htm Ο ιερέας αυτός είναι κατά τα άλλα εξαιρετικά σεβάσμια μορφή και ταπεινός άνθρωπος με καθολική αναγνώριση στην θρησκευόμενη χαϊκλασάτη αθηναϊκή κοινωνία. Παράλληλα είναι θεολόγος και ψυχίατρος. Δεν αναφερόμαστε δηλαδή σε έναν τυχαίο, απαράδεκτο ιερέα. (Τον γνωρίζω και προσωπικά γιατί ήταν στενός οικογενειακός φίλος κι επίσης η μάνα μου με είχε πάει σε αυτόν όταν στα 12 μου της είχα πει ότι είμαι ομοφυλόφιλος.) Διαβάζοντας το κείμενο, πραγματικά μου φαίνεται απίστευτο το πώς ένας μορφωμένος άνθρωπος ανακυκλώνει τόσα στερεότυπα, παραποιεί επιστημονικά δεδομένα και επιστημονικούς όρους και προχωράει τόσο άνετα σε γενικεύσεις, προσπαθώντας να προκαλέσει πανικό στο "ποίμνιο". Δεν είμαστε απλά πίσω... Πιάνουμε αρνητικό σκορ. Πρέπει να προβληματιστούμε έντονα και να καλέσουμε με κάποιο τρόπο την εκκλησία σε υπεύθυνη και σοβαρή αντιμετώπιση του θέματος. |
#3952 |
Συζήτηση αυτού του άρθρου στο φόρουμ. (5 δημοσιεύσεις)
