Συνέντευξη

του Στέλιου Αραμπατζή

Παλεύοντας με τα στερεότυπα. Δεν είναι εύκολο, αλλά σίγουρα βοηθάει αν έχεις χιούμορ και ανοιχτομυαλιά για σωσίβιο.

Προσγειωμένη, ειλικρινής, διασκεδαστική, ανοιχτή στο διαφορετικό και κλειστή στο ρατσισμό. Μετά το «Eίσαι το ταίρι μου», η Βίκυ Σταυροπούλου τρέχει και δεν φτάνει: Εφτά θανάσιμες πεθερές, θέατρο και τώρα μία μικρή επιστροφή του Τaxi Girl με 15 επεισόδια. Σε μια συνάντηση γεμάτη με την ενέργεια και το χιούμορ της, μας μίλησε για τα στερεότυπα, τους γκέι, την κόρη της και... απέλυσε τη γκέι μαφία της ελληνικής τηλεόρασης.

Έχεις αντιμετωπίσει ρατσισμό ως γυναίκα, ιδίως ως γυναίκα που δεν ανταποκρίνεται στο πρότυπο της εμφάνισης που μας πλασάρουν;

Ναι, έχω έρθει σε δύσκολη θέση, αλλά από μόνη μου, κάθε φορά που πάω να προβάρω ρούχα (γέλια). Η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι να έχω αντιμετωπίσει ρατσιστική συμπεριφορά. Αλλά και να αντιμετώπιζα, δεν θα το επέτρεπα. Θα το πάλευα με άλλους τρόπους. Μην ξεχνάς ότι οι άλλοι μας φέρονται όπως εμείς τους επιτρέπουμε.

Πάντα ήσουν άνετη με την εμφάνιση σου;

Ήμουν πάντα άνετη γιατί δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς (γέλια). Πολύ νωρίς πρέπει να δεχόμαστε αυτό που είμαστε. Όπως έχει πει και ο Δημήτρης Παπαΐωάννου: «η ομορφιά δεν είναι θέμα γλυπτικής» κι εγώ πιστεύω ότι η ομορφιά της ψυχής είναι πιο ουσιαστική και έχει μεγαλύτερη διάρκεια. Και δεν στο λέω αυτό επειδή δεν είμαι όμορφη.

Σε βοήθησε να νιώσεις άνετα η δημοσιότητα που απέκτησες από την τηλεόραση;

Η αλήθεια είναι ότι μετά το Είσαι το ταίρι μου, μια σειρά στην οποία προβάλλονταν και κάποια στερεότυπα που αντιμετωπίζονται ρατσιστικά, απελευθερώθηκα πλήρως.

Θεωρώ ότι είμαστε ο πληθυντικός αριθμός των γνωμών με τις οποίες μεγαλώνουμε.

Επικρατούν πολλά στερεότυπα για το πώς είναι ή πρέπει να είναι μια γυναίκα. Ποια στερεότυπα σ' εκνευρίζουν;

Δεν συμφωνώ γενικά με τα στερεότυπα. Δεν κολλάω σε αυτά. Ο καθένας είναι μοναδικός και μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει, αρκεί να μην ενοχλεί τον άλλον. Και αυτό είναι η χαρά της ζωής: να υπάρχει κάποιος μέσα στο σύνολο όπως αυτός γουστάρει.

Οι γκέι θεωρούνται τρέντι αξεσουάρ για πολλές γυναικοπαρέες. Για σένα;

Στέλιο μου, δεν μπορώ να χαρακτηρίσω ανθρώπους σαν αξεσουάρ ούτε για πλάκα.

Εσύ ποια εικόνα έχεις για τους γκέι;

Δεν μπορώ να έχω μία κοινή εικόνα για όλους του γκέι. Θα σου πω για τους γκέι φίλους μου. γι' αυτό και περνάω καλά μαζί τους, γελάμε πολύ και μοιραζόμαστε πολλά. Έχω όμως γνωρίσει και θεόξινους γκέι, τους οποίους δεν κάνω παρέα. Αλλά αυτό ισχύει και με τους στρέιτ.

Γνωρίζουμε πολλούς γκέι άντρες και γυναίκες στο ελληνικό στερέωμα. Είναι κοινό μυστικό ότι είναι ομοφυλόφιλοι. Αλλά κανείς, εκτός από μια δυο φωτεινές εξαιρέσεις, δεν το λέει δημόσια. Γιατί νομίζεις ότι συμβαίνει αυτό;

Δεν μπορώ να ξέρω γιατί κάποιος το δηλώνει ή όχι. Ούτε και με απασχολεί τι κάνει ο καθένας στην προσωπική του ζωή. Εγώ έχω να σου πω με βεβαιότητα ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι ούτε αρρώστια, ούτε κάτι κακό ούτε από άλλο κόσμο. Όλα είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση. Δεν πρέπει ν' αντιμετωπίζουμε ρατσιστικά τους γκέι.

Γκεΐοκρατούνται τα μέσα; Υπάρχει αυτή η περιβόητη γκέι μαφία που καταγγέλλουν κάποιοι;

Ήμαρτον κύριε! Δεν πιστεύω σ' αυτές τις κουλές φήμες ότι υπάρχει κάποια μαφία στην τηλεόραση. Πιστεύω ότι η τηλεόραση είναι ένα πολύ δύσκολο μέσο με πολύ μεγάλη δύναμη. Αρνούμαι να μπω στο τριπάκι ότι προχωράς μόνο αν βρίσκεσαι στα κυκλώματα. Το αρνούμαι γιατί εγώ δεν το έζησα. Ήμουν τυχερός άνθρωπος, δεν τυχαίνει να είμαι γκέι, δεν χώθηκα σε κανένα κύκλωμα. Μου δόθηκε η ευκαιρία και θεωρώ ότι τη διαχειρίστηκα όσο καλύτερα μπορούσα. Ακόμη και αν δοθεί η ευκαιρία σε κάποιον που δεν έχει ταλέντο, έστω και μέσα από τα κυκλώματα που ανέφερες, κάποια στιγμή το παιχνίδι θα τελειώσει. Απλά ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος - θα επιβιώσουν όσοι έχουν ταλέντο και είναι ικανοί σ' αυτό που κάνουν, είτε είναι γκέι είτε είναι στρέιτ.

Δεν υπάρχει ένα χαπάκι που το παίρνεις και λες τώρα δεν είμαι ρατσιστής.

Θεωρείς ότι το γκέι στοιχείο στην ελληνική τηλεόραση είναι υπερβολικό; Βγήκε η Ευδοκία Ρουμελιώτη και δήλωσε ότι δεν θα άφηνε το παιδί της να δει τη συγκεκριμένη σειρά. Εσύ;

Ο καθένας έχει τη δική του στάση ζωής και τη δική του άποψη για το πώς θα μεγαλώσει το παιδί του. Εγώ δεν συμφωνώ. Όλα αυτά είναι πράγματα ανθρώπινα. Είναι μέσα στη ζωή. Θα άφηνα το παιδί μου να δει τη σειρά. Άλλωστε δεν έχω μεγαλώσει το παιδί μου μέσα σε γυάλα. Μην ξεχνάμε όμως ότι δεν υπάρχει συνταγή για να μεγαλώσεις σωστά ένα παιδί.

Φέτος ταξίδεψες στην Ελλάδα με την παράσταση «Συμπέθεροι από τα Τίρανα», που πραγματεύεται τον ρατσισμό. Αλήθεια, πώς θα αντιδρούσες εάν η κόρη σου σού έφερνε γκόμενο στο σπίτι τον Άλφρεντ - το όνομα του Αλβανού στην παράσταση;

Θα έκανα γαργάρες με αλατόνερο (γέλια). Φυσικά, κάνω πλάκα. Δεν θεωρώ ότι ένας άνθρωπος δεν είναι καλός επειδή δεν είναι από τον τόπο μας. Θέλω να πιστεύω ότι μεγαλώνω τη κόρη μου με αγάπη και ελευθερία για να αποφασίζει μόνη της τι είναι καλό για εκείνη και τι όχι. Θα σεβόμουν την άποψη της και θα ήμουν σύμμαχός της, εφόσον το είχε σκεφτεί και ήταν σίγουρη για την απόφαση της. Οφείλουμε να σεβόμαστε τις επιλογές των άλλων και ιδίως του παιδιού μας.

Σ' έχει ρωτήσει ποτέ η κόρη σου τι είναι ομοφυλοφιλία; Συζητήσατε ποτέ μαζί γι' αυτό το θέμα;

Δεν έτυχε να μου κάνει καθαρά αυτήν την ερώτηση. Επειδή όμως έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον ελεύθερο, νομίζω ότι δεν το θεωρεί κακό. Άλλωστε, είναι πολύ εξοικειωμένη από μικρή με το θέμα, λόγω των φίλων μου. Μάλιστα χάρηκα πολύ και μ' έκανε να νιώσω υπερήφανη, όταν υποστήριξε στο σχολείο ένα παιδί που το κορόιδευαν επειδή είχε θηλυπρεπή συμπεριφορά.

Αν ερχόταν κάποια στιγμή και σου έλεγε ότι είναι λεσβία, πως θα αντιδρούσες;

Με έχεις τρελάνει με τις υποθετικές ερωτήσεις (γέλια). Δεν θα έκανα και πάρτυ... Δεν θα έκανα τίποτα. Σε διαβεβαιώ γι' αυτό και στο λέω με πλήρη διαύγεια σκέψης. Θα ήμουν σύμμαχος της. Αν αυτό την έκανε ευτυχισμένη, πώς θα μπορούσα να παρέμβω; Θεωρώ ότι είμαστε ο πληθυντικός αριθμός των γνωμών με τις οποίες μεγαλώνουμε. Ελπίζω λοιπόν οι δικές μου οι γνώμες, όπως και των ανθρώπων που περιβάλλουν την κόρη μου, τη Δανάη, να είναι όσο πιο ανοιχτές γίνεται. Στο λέω αυτό γιατί μεγάλωσα σε μια οικογένεια με κλειστές απόψεις και αγωνίστηκα για να διευρύνω τους ορίζοντες μου και να δω τα πράγματα λίγο πιο ανοιχτά.

Συνήθως στη ζωή μου, ό,τι έχω κοροϊδέψει το έχω λουστεί.

Ο χώρος της τηλεόρασης σε βοήθησε σε αυτό;

Όχι. Η αλήθεια είναι ότι αν δεν είχα ήδη καταφέρει να δω τα πράγματα πιο ανοιχτά, ο χώρος της τηλεόρασης θα με παίδευε πάρα πολύ. Αυτό που με βοήθησε ήταν η επαφή μου με κάποιους δασκάλους στη σχολή, με κάποια βιβλία και κυρίως με τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη και τον Θοδωρή Πετρόπουλο, οι οποίοι μου έμαθαν πολλά μέσα από κουβέντες, στιγμές και ταξίδια.

Τι είναι αυτό που θεωρείς ότι πρέπει να αλλάξει πρώτα στην ελληνική κοινωνία, ώστε να αλλάξει και η ματιά της προς τους γκέι και προς άλλα θέματα-ταμπού;

Δεν ξέρω, ρε γαμώτο! Δεν υπάρχει ένα χαπάκι που το παίρνεις και λες: τώρα δεν είμαι ρατσιστής. Το μόνο που μπορώ να πω είναι: ας προσπαθήσει ο καθένας μας να συμμεριστεί και να κατανοήσει τον άλλον. Πρέπει να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα σε οποιαδήποτε μορφή της, αφού ο ρατσισμός απευθύνεται σε όλες τις κατηγορίες ανθρώπων: φτωχούς, άσχημους, γκέι, ανάπηρους, μετανάστες κ.ά. Θα μπορούσαμε λοιπόν να βρεθούμε στη θέση οποιουδήποτε διαφορετικού από εμάς. Κι εγώ κάποιες φορές πετάω σπόντες για κάτι, και μετά λέω: μα γιατί; δεν πρέπει να το κάνω αυτό. Συνήθως στη ζωή μου, ό,τι έχω κοροϊδέψει το έχω λουστεί.