(18 Ψήφοι)
Υπάρχουν πάρα πολλά μηνύματα. Δεστε στο φόρουμ για πλήρη συζήτηση.
Συζήτηση αυτού του άρθρου στο φόρουμ. (6 δημοσιεύσεις)
| Τα ροζ παιδιά του Αλλάχ |
Συζήτηση (6 μηνύματα)
|
Απ:Τα ροζ παιδιά του Αλλάχ
Mar 17 2010 13:43:26 είναι της μόδας στα δυτικά μέσα να ασχολούνται με τον καημένο και σκοταδιστικό αραβικό κόσμο όπου οι άνθρωποι υποφέρουν ενω εμείς εδώ είμαστε καλά, οι αφηγήσεις συνήθως διανθίζονται από σοκαριστικές ιστορίες που μας παραπέμπουν στον... μεσαίωνα, η μόδα μεταφέρεται ακόμα και στην ελλάδα κι αυτό είναι αν μη τι άλλο τραγελαφικό αν και σαφώς εξηγήσιμο- αφού γκέι και μη λυσσάνε να γίνουν ευρώπη με όλη τη βαρβαρότητα που αυτό συνεπάγεται...
το να ταυτίζεται η ομοφοβία και ο μισογυνισμός με το ισλάμ είναι αν όχι ιστορικά ανακριβές τουλάχιστον γελοίο, η ετεροφυλοφιλία ως πολιτική κατηγορία και άρα και η ομοφυλοφιλία ως το παθολογικό αρνητικό της αποτελούν κατασκευές της δυτικής νεωτερικότητας, προτού οι αποικιοκράτες κλέψουν, σφάξουν και σφετεριστούν ολόκληρους πολιτισμούς ο έρωτας μεταξύ ανδρών ήταν πολύ πιο ελεύθερος στους άραβες απ' ότι στην σκοταδιστική δύση κι αν κάπου εισήχθησαν πρώτα τιμωρητικά συστήματα για τις αποκλίνουσες σεξουαλικότητες αυτό ήταν στη δύση, το γκέι κίνημα το μόνο που έχει να υποστηρίξει πλέον είναι την περαιτέρω αποικιοποίηση του μη δυτικού κόσμου κι αυτό είναι τουλάχιστον λυπηρό φυσικά υπάρχουν ακτιβιστές σ'αυτές τις χώρες και είναι οι πλέον αρμόδιοι να μιλήσουν, οι λευκοί μεσοαστοί στο λονδίνο ή το άμστερνταμ είτε γκέι είτε όχι αποτελούν συνεχιστές της αποικιοκρατικής παράδοσης καταδικάζοντας τον Άλλο ή στην αφομοίωση ή στην εξαφάνιση ωραίο κείμενο είναι κι αυτό www.terminal119.gr/show.php?id=431 |
#4376 |
|
Απ:Τα ροζ παιδιά του Αλλάχ
Mar 17 2010 20:24:35 Faggot, δεν είναι άλλο πράγμα η μάχη κατά της ισλαμοφοβίας στην Ευρώπη από την κριτική σε καθεστώτα που είναι πραγματικά καταπιεστικά (όπως του Ιραν πχ);
Δεν θα πρέπει να τα διαχωρίζουμε αυτά τα δύο πράγματα; |
#4378 |
|
Απ:Τα ροζ παιδιά του Αλλάχ
Mar 20 2010 03:01:49 δεν λέω πως κάθε κριτική προς το Ιραν π.χ είναι ισλαμοφοβική αλλά θεωρώ πως άρθρα όπως το συγκεκριμένο που μας πλασάρουν ένα κάρο πληροφορίες για ένα κάρο διαφορετικές χώρες που το μόνο τους κοινό είναι ότι κυρίαρχη θρησκεία σ' αυτές είναι ο μωαμεθανισμός μπορούν τλχ να πλησιάσουν την ισλαμοφοβία στο βαθμό που ταυτίζουν ομοφοβία και ισλαμισμό χωρίς να λαμβάνουν το πλήθος των διαφορετικών παραμέτρων...όταν μάλιστα σαν απελευθέρωση προτείνεται η χρήση σημαιών και πολιτισμικών/εθνικών συμβόλων αραβικών κρατών στα εμπορικά γκέι καρναβάλια της δύσης, αυτό το "πλησίασμα" είναι αν μη τι άλλο προφανές
|
#4404 |
|
Απ:Τα ροζ παιδιά του Αλλάχ
Mar 20 2010 03:04:33 και οκ δεν θέλω να φανώ (τελείως) αφοριστικός αναφέρομαι κυρίως στην τελευταία φώτο, που το κόντεξτ της παρόλαυτα επακριβώς δεν γνωρίζω
|
#4405 |
|
Απ:Τα ροζ παιδιά του Αλλάχ
Mar 23 2010 15:29:08 Όντως φάγγοτ, έχεις ένα δίκιο για το συγκεκριμμένο άρθρο, γιατί πράγματι φαίνεται να κτίζει την κριτική στην ομοφοβία, την τρανσφοβία και τον κοινωνικό ολοκληρωτισμό, φτιάχνοντας ενα "άξονα" γύρω από την έννοια "Ισλαμ".
Οπότε δίκαια μπορεί να το κριτικάρει κανείς ότι είναι υπέρ του δέοντος ανοικτό στην ισλαμοφοβία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ανάλογα φαινόμενα εμφανίζονται σήμερα κια σε παρα πολλές μη ισλαμικές χώρες, όπως στην Ουγκάντα ή την Ινδία για παραδειγμα. Οπωσδήποτε δεν είναι "ο εχθρός" οι άνθρωποι και οι κοινωνίες που έχουν καποια Ισλαμική κληρονομιά. Ο εχθρός είναι ο συντηρητισμός, ο ολοκληρωτισμός, ο σύγχρονος φασισμός. Αρα δεν είναι εχθρός το Ισλάμ. Εχθρός είναι ο ισλαμιστικός πολιτικός φονταμενταλισμός ο οποίος αποτελεί έκφραση του σύγχρονου φασισμου σε αυτές τις χώρες. Όπως εχθρός είναι ο φασισμός, παντού, σε όλες τις χώρες, όποια έκφραση και αν παίρνει, θρησκευτική, εθνικιστική ή απλά ...μονεταριστική. |
#4432 |
Συζήτηση αυτού του άρθρου στο φόρουμ. (6 δημοσιεύσεις)

Στα περισσότερα ισλαμικά κράτη οι ομοφυλόφιλοι γίνονται θύματα ρατσιστικών επιθέσεων, διωγμού και μερικές φορές φονικών επιθέσεων. Τα καταπιεστικά καθεστώτα καλλιεργούν και συντηρούν το μίσος της κοινωνίας κατά των «θηλυπρεπών αντρών».
Ο Χισάμ τώρα ζει και εργάζεται τώρα στο Λίβανο, εξαιτίας της τρομοκρατίας και της εγκληματικότητας στη Βαγδάτη όπως εξήγησε στην οικογένεια του. Παρέλειψε όμως να αναφέρει ότι το Ιράκ είναι μέρος ακατάλληλο για αυτόν να ζήσει, λόγω των «ταγμάτων του θανάτου» που κυνηγούν «θηλυπρεπείς άντρες».
Σε παραπάνω από 30 ισλαμικά κράτη απαγορεύεται η ομοφυλοφιλία δια νόμου και τιμωρείται με μαστίγωμα και ισόβια κάθειρξη. Στην Μαυριτανία, το Μπανγκλαντές, την Υεμένη, τη Νιγηρία, το Σουδάν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Σαουδική Αραβία και το Ιράν η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με θάνατο.
Ένα επίκαιρο παράδειγμα αποτελεί το Ιράν. Οι ομοφυλόφιλοι καταδιώκονται μετά από την επανάσταση των ισλαμιστών, ενώ από τότε που έγινε πρόεδρος ο Mahmut Ahmadinejad, ο οποίος δεν παραλείπει να τονίσει σε κάθε ευκαιρία ότι στο κράτος του δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι, οι γκέι άντρες καταδιώκονται ακόμη πιο πολύ. Αρκεί ακόμα και η υποψία μιας «μη φυσιολογικής» πράξης για να υποβληθεί κάποιος σε μαστίγωμα στην κεντρική πλατεία, ενώ εάν η πράξη επαναληφθεί το τίμημα είναι η ίδια η ζωή του. Επίσημα έχουν εκτελεστεί μέχρι σήμερα 148 ομοφυλόφιλοι άντρες στις κεντρικές πλατείες της χώρας, αν και ο πραγματικός αριθμός αναμένεται να ξεπερνά κατά πολύ τα επίσημα στοιχεία. Μια τραγική περίπτωση που έφτασε μέχρι τα δυτικά ΜΜΕ και σόκαρε τον κόσμο, ήταν η περίπτωση του 21χρονου Makwan Moludsade, ο οποίος κρεμάστηκε τον Δεκέμβρη του 2007. Το επίσημο κατηγορητήριο ανέφερε μεταξύ άλλων τρεις συνουσίες με ανήλικους άντρες, διάφορους βιασμούς, κλοπές, εκβιασμούς, απάτες κτλ. Για την απλοποίηση και επιτάχυνση της διαδικασίας μιας καταδίκης προστίθενται στο κατηγορητήριο ολόκληρες σελίδες του ποινικού κώδικα, εννοείται όλως τυχαίως, και εμφανίζονται ξαφνικά μάρτυρες και θύματα.
Ο Arsham Parsi, 29 ετών, εγκατέλειψε επίσης πριν τέσσερα χρόνια το Ιράν. Ο νεαρός άντρας με το μουστάκι και τα γυαλιά είναι στη λίστα με τους καταζητούμενους άντρες της χώρας επειδή είχε οργανώσει το 2001 το πρώτο γκέι διαδικτυακό χώρο στο Ιράν. Τα μέλη επικοινωνούσαν μόνο μέσω μέιλ, κανείς δεν ήξερε τα πραγματικά ονόματά τους και ελάχιστοι ήξεραν ότι ο Arsham ήταν ο ιδρυτής του συγκεκριμένου ηλεκτρονικού κοινωνικού πόρταλ. Δυστυχώς όμως μαθεύτηκε και κατάφερε να ξεφύγει την τελευταία στιγμή από τα χέρια της αστυνομίας με μια βίζα χάρη στην οποία κατάφερε να φτάσει στον Καναδά, όπου ίδρυσε την οργάνωση «Iranian Queer Organization» που αριθμεί μέχρι στιγμής πάνω από 6000 μέλη στο Ιράν. Ανάμεσά τους υπάρχουν πολλές τρανσέξουαλ, ή άτομα που νομίζουν ότι είναι τρανσέξουαλ...
Ο Afdhere Jama ταξίδευε επτά χρόνια στον ισλαμικό κόσμο για την έρευνα του βιβλίου του «Illegal Citizens» και εξηγεί ότι το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας παρέχει στους γκέι στην καθημερινή ζωή τους αρκετή ελευθερία. Οι εφημερίδες γράφουν για λεσβιακό σεξ στις τουαλέτες των σχολείων και κάποια εμπορικά κέντρα και εστιατόρια στη Jeddah και στο Riad αποτελούν «κρυφά» σημεία συνάντησης. Υπάρχουν πολλοί Άραβες που συντηρούν σχέσεις με νέα αγόρια επειδή οι ίδιοι είναι ανύπαντροι ή η γυναίκα τους είναι έγκυος. Το σεξ μεταξύ αντρών είναι πολλές φορές ο μοναδικός τρόπος να έχει κάποιος σεξουαλική επαφή, γιατί οι εξωσυζυγικές σχέσεις με γυναίκες είναι πρακτικά αδύνατες. Με τα πρότυπα της δυτικής κουλτούρας ένας τέτοιος άντρας χαρακτηρίζεται ομοφυλόφιλος, αλλά εδώ τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα γιατί δεν υπάρχει «γκέι συνείδηση» ή γκέι κίνημα στην κουλτούρα τους.