Ήμουν ομοφοβική για να καλύψω την ομοφυλοφιλία μου

Αφιέρωμα: γκέι & εφηβεία

Της πήρε ένα χρόνο να ξεπεράσει την ομοφοβία της και να αποδεχτεί ότι είναι λεσβία. Μαθήτρια Λυκείου πια, τα βάζει με την ομοφοβία όπου τη συναντά.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Αγγελίδη

xk-01Η Χ.Κ. είναι 17 χρονών και μόλις τελείωσε τη B΄ Λυκείου. Πριν τέσσερα χρόνια, τρομαγμένη, μπροστά στους γονείς της έκανε αρνητικά σχόλια για τους γκέι. Σήμερα αισθάνεται περήφανη που είναι λεσβία και είναι έτοιμη να τους το πει.

 


Πότε άρχισες να καταλαβαίνεις ότι η σεξουαλικότητά σου είναι διαφορετική;

Από την τελευταία τάξη του δημοτικού, αλλά σε κάπως πρώιμο στάδιο.

Δηλαδή;

Αντιλαμβανόμουν ότι διέφερα από τα άλλα κορίτσια της ηλικίας μου, αλλά οι διαφορές περιορίζονταν στον τρόπο ντυσίματος και συμπεριφοράς. Έκανα πιο πολύ παρέα με αγόρια και ντυνόμουν κάπως σαν αυτά. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι για όλους, αλλά για μένα ήταν ένα σημάδι για τη σεξουαλικότητά μου.

Αισθανόσουν να σε έλκουν ερωτικά τα κορίτσια;

Από παλιά τα κορίτσια τα έβλεπα, θα έλεγα, «κάπως». Αλλά δεν ήξερα ακόμα «πώς» και «γιατί». Δεν έμπαινα στη διαδικασία ν' αναλύσω τα συναισθήματά μου για το ίδιο φύλο κι έτσι μπέρδευα αυτά που ένιωθα με τη φιλική αγάπη. Στην πορεία, όμως, κατάλαβα ότι με έλκουν σεξουαλικά άτομα του ίδιου φύλου. Ερωτεύτηκα μάλιστα και μια κοπέλα, οπότε βεβαιώθηκα κι από συναισθηματικής απόψεως.

Πότε έγινε αυτό;

Στο μεταίχμιο από το δημοτικό στο γυμνάσιο. Στην πρώτη τάξη του γυμνασίου ήμουν πια τελείως σίγουρη.

Πώς ένιωσες;

Πολύ προβληματισμένη, εξαιρετικά αγχωμένη και κάπως στενοχωρημένη. Σκεφτόμουν συνέχεια τι θα κάνω, πώς θα το πω στους δικούς μου, πώς θα αντιδράσουν. Ένιωθα σαν να κάνω κάτι κακό και φοβόμουν μήπως τιμωρηθώ. Και πρέπει να πω ότι ήμουν ομοφοβική.

Ήμουν ομοφοβική πρώτα με τον ίδιο μου τον εαυτό. Σκεφτόμουν: «Μα είμαι τόσο άτυχη;»



Τι εννοείς;

Πρώτα με τον ίδιο μου τον εαυτό. Θ' ακουστεί γελοίο αλλά σκεφτόμουν: «Μα είμαι τόσο άτυχη;» Όσον αφορά τους άλλους, έκανα αρνητικά σχόλια για τους γκέι μπροστά στους δικούς μου.

Tύπου;

Για παράδειγμα, όταν βλέπαμε με τους γονείς μου στην τηλεόραση κάποιον ομοφυλόφιλο, έλεγα «Και τι μας νοιάζει εμάς τι κάνουν;» ή «Κοίτα, αυτός είναι γκέι!». Με επικριτικό ύφος.

Γιατί;

Από άμυνα. Ενδόμυχα ήθελα να συγκαλύψω τη δική μου ομοφυλοφιλία. Δεν είχα αποδεχτεί εμένα, οπότε δεν μπορούσα ν' αποδεχτώ και τους άλλους. Και ένιωθα άσχημα όταν τα έλεγα, γιατί βίωνα εσωτερική διαμάχη.

Πώς έφτασες στην αποδοχή;

Έκανα έναν εσωτερικό διάλογο προσπαθώντας ν' αντιμετωπίσω την άρνησή μου με τη λογική. Διάβασα άρθρα στο ίντερνετ, σε περιοδικά, σε γκέι μπλογκ. Με τον καιρό, όταν άκουγα αρνητικά σχόλια εναντίον μας, το μυαλό μου έπαιρνε στροφές και μπορούσα να ξεκαθαρίσω πιο εύκολα τι είναι αλήθεια και τι ψέματα. Έτσι πέρασα σταδιακά από το: «Δεν μπορεί να είμαι τόσο άτυχη!» στο: «Είμαι λεσβία και περήφανη γι' αυτό!».

Πόσο σου πήρε;

Έγινε μεταξύ Α΄ και Β΄ Γυμνασίου. Δηλαδή πέρασε ένας χρόνος και κάτι. Λίγο, αν σκεφτείς ότι σε κάποια άτομα παίρνει δεκαετίες να το αποδεχτούν.

Ένιωθα σαν να κάνω κάτι κακό και φοβόμουν μήπως τιμωρηθώ.



Μοιράστηκες με κάποιον τις σκέψεις σου;

xk-02Στην αρχή πνιγόμουν και ήθελα να το μοιραστώ, δεν ένιωθα όμως άνετα με κανέναν. Φοβόμουν τις αρνητικές αντιδράσεις, ότι μπορεί να χαλάσουν οι σχέσεις μου με το άτομο στο οποίο θα το πω. Είπα κάτι απέξω απέξω στην αδερφή μου, η οποία κατάλαβε, αλλά θεώρησε σωστό να με καθησυχάσει λέγοντάς μου έμμεσα πως όταν μεγαλώσω, θα βλέπω αλλιώς τα πράγματα. Δεν επηρεάστηκα γιατί ήξερα πολύ καλά τι ένιωθα. Κι έτσι εξακολούθησα να το κρατάω για μένα.

Πότε το είπες;

Τρία χρόνια μετά, στην Α΄ Λυκείου. Πρώτα στη μία κολλητή μου, με την οποία ένιωθα πολύ ασφαλής και δεν φοβόμουν. Ύστερα από κάποιους μήνες το είπα και στην άλλη κολλητή και πολύ πρόσφατα σε μια άλλη κοπέλα, με την οποία έχουμε έρθει πολύ κοντά. Στις δύο τελευταίες κοπέλες με είχε λούσει κρύος ιδρώτας κι έτρεμαν τα πόδια μου. Μάλιστα, στην τελευταία έκανα έναν εξαιρετικά βαρετό πρόλογο που κράτησε μέρες. Στο τέλος γελούσαμε με το δισταγμό μου.

Πήγαν όλα καλά;

Ναι, και στα τρία κάμινγκ άουτ μου. Μέχρι στιγμής δεν έχω βρεθεί αντιμέτωπη με καμία αρνητική αντίδραση. Ίσα ίσα που νιώθω ότι έχω έρθει πιο κοντά στην καθεμιά, γιατί μοιράζομαι πλέον όλα τα πράγματα που με απασχολούν και μπορώ να δεθώ μαζί τους.

Έχεις γνωρίσει άλλους γκέι στο σχολείο;

Υπάρχουν κάποια γκέι άτομα, αλλά δεν το λένε ανοιχτά. Ούτε εγώ το έχω πει. Ο καθένας λειτουργεί με την κλίκα του. Εγώ δηλαδή συζητάω ανοιχτά με τα άτομα που ξέρουν για μένα και όχι μπροστά σε άλλους. Βλέποντας και την ομοφοβία γύρω μας, είναι λίγο δύσκολο να μπούμε στη διαδικασία ν' ανοίξουμε τα μυαλά κάποιων ατόμων που είναι κολλημένα σε απαρχαιωμένες απόψεις.

Μεταξύ σας οι γκέι του σχολείου συζητάτε;

Κοίταξε, δεν μου έχει πει κανένας ότι είναι γκέι. Εγώ το καταλαβαίνω για κάποιον μόνο και μόνο από αυτό που βλέπω. Έχω προσεγγίσει άτομα να μου ανοιχτούν, αν θέλουν. Γιατί εντάξει, λίγα γκέι άτομα είμαστε στο σχολείο, ας μιλάμε τουλάχιστον μεταξύ μας. Γνωρίζω λοιπόν μια κοπέλα που έχει σχέση με μια κοπέλα από άλλο σχολείο, η οποία, όποτε μπορεί, έρχεται στο δικό μας για να περάσουν όσο περισσότερο χρόνο γίνεται μαζί. Η κοπέλα που γνωρίζω έχει δεχτεί ομοφοβικά σχόλια. Χωρίς να της πω για μένα, κάτι που είναι λάθος μου, της έχω δώσει να καταλάβει ότι είμαι απόλυτα εντάξει με το θέμα. Κι έτσι έχει αρχίσει να μου μιλάει για τη σχέση της.

Σταδιακά πέρασα από το «Δεν μπορεί να είμαι τόσο άτυχη!» στο «Είμαι λεσβία και περήφανη γι' αυτό!».

 


Συζητάτε για την ομοφυλοφιλία στις παρέες;

Έρχεται κάποιες φορές η κουβέντα, αλλά περνάει στα ψιλά. Τους περισσότερους δεν τους ενδιαφέρει. Εκτός αν είναι να ειρωνευτούν κάποιον ομοφυλόφιλο που είδαν στην τηλεόραση ή από κοντά. Τότε το κάνουν μεγάλο θέμα, σαν να είδαν ούφο.

Τόσο καλά;

Και χειρότερα. Κάτι που με στενοχωρεί πολύ στο σχολείο είναι ότι η λέξη γκέι χρησιμοποιείται, κυρίως στις παρέες των αγοριών, ως βρισιά. Όταν δηλαδή κάποιος θέλει να προσβάλει πολύ έναν άλλο τον αποκαλεί γκέι, κι εκείνος με τη σειρά του θίγεται όσο δεν πάει. Και όταν τύχει να το ακούσει ένας καθηγητής, θα επιπλήξει το μαθητή που το είπε, όχι επειδή ο μαθητής φέρεται ρατσιστικά αλλά επειδή ο καθηγητής θεωρεί κι εκείνος ότι η λέξη είναι προσβλητική.

Το συζητάτε στην τάξη με τους καθηγητές;

Ολοκληρωμένη συζήτηση δεν έχει γίνει ποτέ, τουλάχιστον στα σχολεία που έχω πάει εγώ. Έχουν γίνει κάποιες αναφορές, οι οποίες είναι τραγελαφικές. Στη Β΄ Γυμνασίου, για παράδειγμα, η καθηγήτρια οικιακής οικονομίας αποφάσισε να μας διδάξει τις κατηγορίες των γκέι αντρών. «Υπάρχουν δύο κατηγορίες ομοφυλόφιλων», μας είπε. «Είναι οι κραγμένες, οι οποίες πάνε κάπως έτσι...». Και άρχισε να μιμείται τον τρόπο που κατά τη δική της άποψη περπατούν και φέρονται οι «κραγμένες». «Και υπάρχουν και οι πιο ανδροπρεπείς», συνέχισε, «που περπατούν κανονικά και δεν προκαλούν, ούτε φαίνονται». Όταν ένα παιδί της είπε ότι υπάρχουν και λεσβίες, το αμφισβήτησε κάθετα.

Γελοίο, ε;

Ναι. Έχω ζήσει τρία τέσσερα τέτοια περιστατικά. Μια άλλη φορά, στο μάθημα της λογοτεχνίας ένα παιδί μπέρδεψε τον Καββαδία με τον Καβάφη. Ρώτησε την καθηγήτρια αν o Καββαδίας ήταν ομοφυλόφιλος. Επειδή ο Καββαδίας ήταν ο αγαπημένος της ποιητής, η καθηγήτρια άρχισε να ωρύεται ότι δεν θα ήταν δυνατό ένας ποιητής με τα προτερήματα του Καββαδία να είναι ομοφυλόφιλος. Δηλαδή γι' αυτήν τα προτερήματα και η ομοφυλοφιλία δεν συνυπάρχουν. Εγώ πάντως ντρέπομαι γι' αυτούς τους καθηγητές.

Πώς είναι τα πράγματα με τους δικούς σου σχετικά με την ομοφυλοφιλία;

xk-03Δεν τους το έχω πει, αλλά αντιλαμβάνομαι ότι το έχουν καταλάβει από καιρό. Στην αρχή τους έβλεπα πολύ προβληματισμένους. Με τον καιρό, σταμάτησαν να είναι τόσο στενόμυαλοι. Εκεί που εξέφραζαν αρνητικές απόψεις για μας, τώρα το σκέφτονται περισσότερο πριν μιλήσουν. Μάλλον επειδή ξέρουν ότι θα ενοχληθώ. Έχω στο μυαλό μου να τους το πω στο άμεσο μέλλον. Ο πατέρας μου άλλωστε μού είπε ότι θέλει να είμαι ευτυχισμένη ό,τι και να κάνω. Βέβαια, η μάνα μου, απ' ό,τι καταλαβαίνω, έχει την ελπίδα ότι περνάω μια φάση.

Ποιο είναι το πιο περίεργο σχόλιο που έχεις ακούσει για την ομοφυλοφιλία;

Την πρώτη θέση την κερδίζει το σχόλιο της θείας μου. Βλέπαμε στην τηλεόραση έναν ηθοποιό που είχε μαύρους κύκλους στα μάτια και η θεία μου ισχυριζόταν ότι από τους μαύρους κύκλους καταλαβαίνει αν κάποιος είναι γκέι. Δεν μας έδινε μιαν εξήγηση, απλά επέμενε. Και είναι μόλις 43 και μορφωμένη. Αλλά υποθέτω ότι αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία.

Πώς αντιδράς στα περίεργα σχόλια;

Συνήθως επισημαίνω σε κάποιον ότι κάνει λάθος και προσπαθώ να του το εξηγήσω με λογικά επιχειρήματα. Αν όμως δω ότι μιλάω σε τοίχο, σταματάω ν' ασχολούμαι. Κι όταν βλέπω κάποιον στην τηλεόραση να μιλά ρατσιστικά, αλλάζω κανάλι. Τις προάλλες, σε μια εκπομπή, ένας μοναχός ωρυόταν εναντίον μας. Είπε μάλιστα πως η νομιμοποίηση του γάμου ομόφυλων είναι σα να νομιμοποιούμε το γάμο ανθρώπων με τα ζώα τους. Με πλήγωσε πάρα πολύ, μ' έκανε να νιώσω μεγάλο θυμό. Πώς γίνεται ένας άνθρωπος, υποτίθεται του Θεού, να βγάζει τόσο μίσος, όταν αυτό που διδάσκει ο χριστιανισμός είναι η αγάπη; Κάθε άλλο από αγάπη λαμβάνω εγώ από τους εκπροσώπους του Θεού.

Κάνεις γνωριμίες με άλλες λεσβίες; Πού;

Μέχρι τώρα στο Ίντερνετ. Έχω κάνει αρκετές γνωριμίες, κάποιες αξιόλογες, κάποιες εντελώς γεια σου. Βέβαια καλύτερο είναι το φέις του φέις γιατί βλέπεις με ποιον έχεις να κάνεις. Οπότε λέω ν' αρχίσω να ψάχνω εκτός σπιτιού.

Τι θέλεις ν' αλλάξει στην καθημερινότητά σου σχετικά με τον σεξουαλικό σου προσανατολισμό;

Να μπορώ να λέω και να κάνω ελεύθερα αυτό που θέλω, χωρίς να φοβάμαι τις αντιδράσεις. Και γενικότερα να σταματήσουν οι άνθρωποι να είναι προκατειλημμένοι. Μόνο μέσα από το διάλογο με άτομα που έχουν διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό θα μπορέσουν να καταλάβουν ότι δεν διαφέρουμε επειδή είμαστε γκέι, μπάι ή τρανστζέντερ. Ότι στη δουλειά, στην κοινωνική ζωή, στο γάμο, παντού, είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίσοι.

(44 Ψήφοι)