Οι μύθοι πίσω από ένα αναπηρικό καροτσάκι

Αφιέρωμα: ΑΜΕΑ & ομοφυλοφιλία

Γνωρίζουμε λίγα για τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Το θέμα είναι: θέλουμε να μάθουμε περισσότερα;

Μετάφραση: Πέρης Αποστολάκης, βασισμένο σε ένα κείμενο του Blind LGBT Pride

anapiriko-01Μύθος

Όλοι οι χρήστες αμαξιδίου είναι παράλυτοι και καθηλωμένοι στα αμαξίδιά τους.

Αλήθεια

Πολλοί χρήστες αμαξιδίου μπορούν να περπατήσουν με βοηθητικά μέσα, αλλά η ταχύτητα, η απόσταση και το εύρος κινήσεων ενισχύεται χάρη στο αμαξίδιο. Τα αμαξίδια απελευθερώνουν τα άτομα που τα χρειάζονται.

Μύθος

Οι παραπληγικοί είναι παράλυτοι από τη μέση και κάτω. Οι τετραπληγικοί από τον λαιμό και κάτω.

Αλήθεια

Και η παραπληγία και η τετραπληγία είναι καταστάσεις με ποικίλους βαθμούς παράλυσης, ανάλογα με τη βλάβη στον νωτιαίο μυελό. Δεν υπάρχει σταθερός κανόνας.

Μύθος

Οι ανάπηροι που είναι σε αναπηρικό αμαξίδιο δεν μπορούν να κάνουν σεξ.

Αλήθεια

Οι άνθρωποι σε αναπηρικό αμαξίδιο εξακολουθούν να είναι σεξουαλικά πλάσματα, με ερωτικές ανάγκες. Η σωματική λειτουργικότητά τους εξαρτάται από τη βλάβη που έχουν, αλλά όποιοι κι αν είναι οι περιορισμοί τους, εξακολουθούν να έχουν ανάγκη για σωματική επαφή και σεξ.

Αναπηρικό καροτσάκι: δύναμη ή αδυναμία;

anapiriko-02

Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν αναπηρικά αμαξίδια τα θεωρούν υποκατάστατα για τη μυϊκή δύναμη που τους λείπει. Είναι ένα μέσο που τους χαρίζει αυτονομία και τους βοηθά να διεκδικούν τη θέση που τους αξίζει στην κοινωνία. Δεν υπάρχει τίποτα το αρνητικό στο ότι χρησιμοποιούν αμαξίδιο - είναι απλώς ένα βοήθημα. Αντί να το βλέπουμε σαν σύμβολο αδυναμίας, ας το δούμε ως σύμβολο αυτονομίας, κάτι που αυξάνει τη συμμετοχή τους στη ζωή και δεν μειώνει την αξία τους ως ανθρώπων.

Όσο αυτόνομος κι αν είναι ο άνθρωπος που χρησιμοποιεί αμαξίδιο, αναπόφευκτα υπάρχουν περιστάσεις που θα χρειαστεί βοήθεια. Για να τον βοηθήσετε αποτελεσματικά, ζητήστε να σας εξηγήσει αυτός τι χρειάζεται από εσάς.

Ανάπηρος; Άτομο με αναπηρία; Άτομο με ειδικές ανάγκες; Άτομο με κινητικά προβλήματα;
Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναφέρεστε σε έναν άνθρωπο με κινητικά προβλήματα; Ρωτήστε τον ίδιο! Μπορεί να μην έχει κάποια συγκεκριμένη προτίμηση ή μπορεί κάποιος όρος να τον ενοχλεί. Ας αποφασίσει εκείνος όμως, όχι εσείς.

Το ίδιο ισχύει για τη λέξη που προτιμά για το αναπηρικό καροτσάκι ή αναπηρικό αμαξίδιο. Οι λέξεις έχουν σημασία. Δεν είναι σκέτες λέξεις• αντανακλούν πραγματικότητες. Ο τρόπος που τις χρησιμοποιούμε αλλάζει την πραγματικότητα. «...Οι λέξεις φταίνε αυτές ενθάρρυναν τα πράγματα σιγά-σιγά ν' αρχίσουν να συμβαίνουν...», όπως λέει η Κική Δημουλά.

Βασικοί κανόνες για να βοηθήσετε έναν άνθρωπο με αμαξίδιο

  • Χρυσός κανόνας: πάντα πρώτα να ρωτάτε τον άνθρωπο αν χρειάζεται βοήθεια. Μετά ρωτήστε πώς ακριβώς θέλει να τον βοηθήσετε.
  • Πάντα να λέτε στον άνθρωπο τι σκοπεύετε να κάνετε πριν το κάνετε, ώστε να νιώθει ασφαλής.
  • Συχνά είναι δύσκολο για τον άνθρωπο στο αμαξίδιο να σας ακούσει όταν περπατάτε πίσω του. Γι' αυτό είναι καλύτερα να του μιλάτε πρόσωπο με πρόσωπο, όταν είναι εφικτό.
  • Να του μιλάτε με φυσιολογικό τόνο φωνής.
  • Να φέρεστε στους ενήλικες ως ενήλικες. Ποτέ μην τους πατρονάρετε θεωρώντας τους ανίκανους.
  • Όταν μιλάτε σε άνθρωπο με αμαξίδιο, ποτέ μη στηρίζεστε πάνω στο αμαξίδιό του, ούτε να το πειράζετε. Είναι ο προσωπικός του χώρος.
  • Χαλαρώστε. Μη σας πιάνει αμηχανία όταν χρησιμοποιείτε καθημερινές εκφράσεις όπως: «Όλη μέρα έτρεχα σήμερα», που μοιάζουν να αφορούν την αναπηρία του.
  • Αν πρόκειται να μιλήσετε σε άνθρωπο σε αμαξίδιο για αρκετή ώρα, είναι προτιμότερο να χαμηλώσετε για να είστε στο ίδιο ύψος με αυτόν.
  • Πάντα να πιστεύετε τον χρήστη του αμαξιδίου για το τι μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει το αμαξίδιο. Ξέρει καλύτερα αυτός/ή!

(14 Ψήφοι)