| Γιατί οι εκστρατείες πρόληψης του HIV αποτυχαίνουν; |
HIV
του Λύο Καλοβυρνά Φέτος κλείνουμε τριάντα χρόνια από τότε που υπήρξαν οι πρώτες πληροφορίες για μια καινούργια αρρώστια που αργότερα ονομάστηκε AIDS. Από την εμφάνιση του AIDS στα μέσα της δεκαετίας του 1980 έχουν υπάρξει χιλιάδες εκστρατείες ενημέρωσης για την πρόληψη της μετάδοσης, με αμφίβολα αποτελέσματα. Ειδικά τα πρώτα χρόνια, οι περισσότερες εκστρατείες βασίζονταν σε μηνύματα τρομοκράτησης: αν δεν προσέξεις, θα πεθάνεις. Τα μηνύματα χρησιμοποιούσαν αντίστοιχη οπτικοποίηση: νεκροταφεία, βαριά άρρωστους ασθενείς, κάνες όπλων στον κρόταφο, κ.ο.κ.
Ο Χάρος. Τηλεοπτική εκστρατεία του 1987 στην Αυστραλία, Οι εκστρατείες πρόληψης που βασίζονται σε μηνύματα φόβου δρουν πράγματι αποτελεσματικά, αλλά μόνο σε συγκεκριμένες συνθήκες. Σύμφωνα με έρευνες, αν η απειλή του μηνύματος προκαλεί υπερβολικά μεγάλο φόβο, είναι πιθανό ο δέκτης να κατεβάσει ρολά εντελώς και να μη θέλει να έχει καμία σχέση ούτε με το μήνυμα ούτε με την απειλή ούτε με τους τρόπους αποφυγής. Σε μια αυστραλέζικη μελέτη που ερεύνησε τις αντιδράσεις στην παραπάνω εκστρατεία με τον Χάρο, παρατηρήθηκε μείωση του ασφαλέστερου σεξ, δηλαδή ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό (Rosser, 1991). Η αποτελεσματικότητα των μηνυμάτων φόβου είναι βραχύβια. Προκαλούν μεν φόβο, ο οποίος δρα αποτρεπτικά, αλλά κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να παραμένει επ' άπειρο σε μόνιμο καθεστώς φόβου. Κάποια στιγμή συνηθίζει, η κατάσταση φόβου γίνεται καθημερινότητα, επέρχεται κόπωση και χαλάρωση. Τότε το άτομο παύει να αντιδρά, και οι εκστρατείες τρομοκράτησης παύουν να έχουν αποτελέσματα, όπως δείχνει η αύξηση των κρουσμάτων τα τελευταία χρόνια. Ο φόβος από μόνος του δεν αρκεί ως αποτρεπτικό στοιχείο. Ακόμη πιο σημαντικό στοιχείο για την αποτυχία των εκστρατειών με βάση το φόβο είναι πως πρέπει να πληρούνται τέσσερα κριτήρια ταυτόχρονα:
Ας πάρουμε μια πρόσφατη αμερικανική εκστρατεία για την πρόληψη του HIV, η οποία εκπονήθηκε από τον δήμο της Νέας Υόρκης:
Με άλλα λόγια, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η συγκεκριμένη καμπάνια θα έχει ελάχιστα αποτελέσματα. Στην Ελλάδα οι ελάχιστες εκστρατείες πρόληψης που έχουν γίνει δεν έχουν βασιστεί σε μηνύματα φόβου. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αποτελεσματικές. Αντιθέτως, είναι τόσο σπάνιες, ανοργάνωτες, άνευρες, γενικόλογες και μη στοχευμένες, ειδικά όσον αφορά τις ομάδες πληθυσμού με τη μεγαλύτερη συχνότητα κρουσμάτων, που ελάχιστη έκπληξη προκαλεί η συνεχιζόμενη αύξηση νέων κρουσμάτων. Πηγές:
|

