Καλη και καλυτερη νεραιδα γεια σας. Αντιμετωπιζω ενα χρονιο προβλημα σεξουαλικου προσανατολισμου (ειμαι 29 χρονων, και παροτι εξαιρετικα δυσκολο να μου πειτε εσεις η οποιοδηποτε αλλος τι ειμαι εντουτοις θα ηθελα και τι δικη σας γνωμη.

Απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου, ενιωθα ελξη για τους αντρες, αυτο με εκανε να νιωθω ενοχες σε συνδυασμο με καποια προβληματα υγειας που ειχα τοτε με εκανε να κλειστω στον εαυτο μου. Στο σχολειο εξαιτιας αυτου, ενιωθα αποκλεισμενος και παροτι μου αρεσε μια κοπελα (φατσικα οχι ελξη) δεν προχωρησα γιατι το εβλεπα σαν μια αντιφαση αλλα και γιατι φοβομουν μην αποκαλυφθω. Στο πανεπιστημιο το ιδιο, δεν ξερω γιατι δεν ενιωθα καποια ελξη

για τις γυναικες παρολα αυτα ηθελα να δοκιμασω γιατι ελεγα αλλιως ειναι στο μυαλο αλλιως στην πραξη, να σημειωσω οτι στις φαντασιωσεις μου αλλα και ζωντανα σταθερα ηθελα αντρες.

Απο την στιγμη που το λεω, ακομη και τωρα δεν μπορω αποτι φαινεται να το δεκτω. Να συνεχισω τελικα με κοπελα δεν εκατσε φαση, τωρα τελευταια ομως αρχισα να πηγαινω σε πουτανες αλλα δεν νιωθω καμμια ελξη (θα μου πειτε ενδεχομενως οτι δεν ειναι και σοβαρο δειγμα αυτο) και η λιγη στυση που ειχα ηταν επειδη σκεφτομουν αντρες. Η εμπειρια μου με αντρες δεν ειναι μεγαλη αλλα παρολα αυτα ενιωθα ελξη, καπου ομως το πολεμουσα ισως επειδη ειμαι παθητικος δεν ενιωθα ανετα να με γαμανε, μια μισοδεισδηση εγινε βεβαια δεν προχωρησε γιατι δεν μπορουσα να χαλαρωσω αλλα και γιατι δεν ενιωθα ανετα με την ταμπελα gay.

Εχω κανει ψυχαναλυση αρκετα χρονια αλλα μαλλον δεν με βοηθησε, η μητερα μου επισης μου ειπε κανε οτι θελεις. Θα μου πειτε πολεμας το προφανεσες και ταλαιπωρεις αδικα τον εαυτο σου αλλα ειλικρινα δεν νιωθω ανετα (εχω και κομπλεξ) να μην ηθελα ποτε να γαμησω γυναικα (ισσως ειναι λαθος που εβαζα αυτο σαν δεδομενο για να προσεγγισω μια γυναικα?) αλλα και να ειμαι παθητικος, να εχω το οργανο διακοσμητικο εκτοσ την μαλακια. Αισθανομαι οτι η gay φαση ειναι παροδικη οτι ας καθοταν μια φαση με γυναικα να τεσταρω πραγματικα τι θελω (αυτο το αιτημα μπορει κακωσ αλλα επανερχεται στο μυαλο μου) εχω βαρεθει να βλεπω τι ζωη σαν θεατης, δεν μπορω να χαλαρωσω και ζηλευω και τους gay που τον δινουν και το ευχαριστιουνται και εγω κομπλαρω.

Τι λετε εσεις για ολα αυτα? Τι ειδους γιατρος θα με βοηθουσε, η γιατι ειναι τοσο δυσκολο για μενα να δεκτω τον εαυτο μου αλλα ξεκιναω καθε φορα απο το μηδεν?

Δημήτρης

Μπερδεμένο μου παιδί,

Μπορείς να φανταστείς έναν στρέιτ άντρα που του αρέσουν οι γυναίκες, αλλά τις αποφεύγει και προσπαθεί απεγνωσμένα να το κάνει με άντρες και να πειστεί ότι του αρέσουν; Σου φαίνεται εξωφρενικό; Κι όμως, αυτό κάνεις εσύ - από την ανάποδη. Αντάλλαξε τις λέξεις «άντρας» και «γυναίκα» στο γράμμα σου και θα καταλάβεις τι εννοώ.

Αφού λες και ξαναλές ότι σε ελκύουν οι άντρες, γιατί βασανίζεσαι με τις γυναίκες; Τι θέλεις να πετύχεις; Να «γυρίσεις το κουμπί» με το ζόρι; Πιστεύεις πραγματικά ότι είναι δυνατό κάτι τέτοιο; Αφού έχεις μέχρι και την ανοχή των γονιών σου (ελάχιστοι γκέι την έχουν), τι το παιδεύεις; Μέχρι πότε θα το συλλογίζεσαι; Είσαι ήδη 29 χρονών. Πότε περιμένεις να βάλεις τα συναισθήματά σου και τη ζωή σου σε μια σειρά;

Όσο για το παθητικός και το ενεργητικός, είναι αστεία και να τα σκέφτεσαι. Όπως είχε πει και ο φίλος μου ο Alain Delon, στο κρεβάτι δεν έχει σημασία τι ρόλο παίρνεις. Σημασία έχει να κάνεις έρωτα.

Πρέπει επειγόντως να πάρεις τα πράγματα στα σοβαρά. Χρειάζεσαι υποστήριξη από ψυχολόγο/ψυχίατρο. Πρόσεχε όμως μην πέσεις σε κανέναν αλήτη που θα σου υποσχεθεί ότι θα σε «θεραπεύεσει». Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά και μην διστάσεις να σηκωθείς και να φύγεις αν καταλάβεις ότι δεν σε βοηθάει να τα βρεις με τον εαυτό σου.

Καλή επιτυχία,

Η Καλή Νεράιδα

Μου φαίνεται ότι τρώγεσαι με τα ρούχα σου.

Κομπλεξικέ φιλαράκο μου

Αν έχεις φτάσει στα 29 κι ακόμα ελπίζεις ότι η ομοφυλοφιλία σου είναι παροδική φάση, έχεις πολύ ξεχειλωμένη αίσθηση του χρόνου.

Δεν θα κάνω χιούμορ με την περίπτωσή σου. Τα πράγματα είναι σοβαρά. Πας κατά διαβόλου και τα έχεις τόσο μπερδεμένα στον εγκέφαλό σου με τον ανδρισμό, την ομοφυλοφιλία, τη χρήση του πουλιού σου, τις γυναίκες... που σε βλέπω να μπλέκεσαι σε πολύ άσχημες καταστάσεις - και θα πάρεις και άλλους στον λαιμό σου.

Χρειάζεσαι σοβαρή ψυχοθεραπεία με επαγγελματία που δεν έχει η ίδια/ος προκαταλήψεις και κόμπλεξ.

Διάβασε το άρθρο μας για την ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση της ομοφυλοφιλίας και αν θέλεις απευθύνσου στο περιοδικό να σου συστήσουμε κάποιον/α.