Αγαπημένα μου νεραϊδόνια, χαιρετώ.

Χρήζω άμεσης βοηθείας και γι' αυτό άλλωστε πήρα και την απόφαση να σας στείλω.

Λοιπόν... Πρόσφατα έκλεισα τα 17. Τελειώνω το λύκειο με το καλό, φέτος. Τέσπα, γνώρισα πριν κάνα 3μηνο μια κοπέλα μέσω διαδικτύου. Εκείνη είναι 24.

Η χημεία μας ήταν καταπληκτική, μπορώ να πω. Μπορούσαμε να συζητάμε επί ώρες και ανά στιγμές να διαβάζει η μια το μυαλό της άλλης χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια κουβέντα. Δεν την είχα δει από κοντά καν και μου άρεσε αφανταστα. Ο χαρακτήρας της και η προσωπικότητα της με τρέλαιναν κυριολεκτικά! Εκπληκτικό, δεν είχα ξαναβιώσει τέτοιον έρωτα, μέσω αλγορίθμων, ούτε εκ του σύνεγγυς.

Πριν κάνα μήνα λοιπόν αποφασίσαμε να βρεθούμε. Εκείνη μένει Λάρισα και γω Αθήνα. :( Τα πράγματα ήταν υπέροχα και η πρώτη μας ανθρώπινη επαφή μαγική. Νιώθω τόσο μοναδικά μαζί της και κεινη μαζί μου. Έχει κωλύματα για μια ενδεχόμενη σχέση μας όμως...

1)Ανησυχεί υπερβολικά για την ηλικία. Παρόλο που της εξήγησα πολλάκις πως η ηλικία συναίνεσης στην Ελλάδα είναι τα 15 κ τα 17 (στη χειρότερη περίπτωση). Και γω τα έχω κλεισμένα και τα δυο + το γεγονός ότι οι γονείς μου είναι συγκαταβατικοί και θετικοί με την ομοφυλοφιλία μου.

2) Την τρομάζει η απόσταση μας. Τη θεωρεί τεράστιο και ανυπέρβλητο εμπόδιο... Και είναι τόσο σ-κ-α-τ-α αυτό γιατί, την γκαντεμιά μου γαμώ, δεν είναι κάτι που περνά άμεσα απ' το χέρι μου. Μακάρι να ήταν πρακτικά δυνατό και θα 'μουν ήδη καθοδόν για Λάρισα.

Δε νιώθω τόσο όμορφα και δυνατά πράγματα εύκολα και δε θέλω να την αφήσω να τους δώσει τόσο απροκάλυπτα και εύκολα την τρομερή κλωτσιά της... Το ξέρω όμως. Δική της θα 'ναι η τελική απόφαση. Απλώς αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι, κάποιο επιχείρημα, που θα μπορούσε να την κάνει να πιστέψει περισσότερο σε μας...

Κλειώ

PS: Καλύτερη νεράιδα βγάλε όλη τη χολή σου, κουκλαρα μου δώστα όλα. :Ρ

Κλειώ

Δυστυχισμένη δεσποινίς,

Όπως πολύ καλά καταλαβαίνετε, τα πράγματα δεν είναι ρόδινα. Ναι, η απόστασις είναι ένα σοβαρόν θέμα. Εδώ το Κηφισιά-Βούλα είναι πρόβλημα δια τους περισσοτέρους εξ ημών, πού να βάλει κανείς τα 358 χμ της Λαρίσης... (Άντε στο καλό, που βρήκατε να ερωτευτείτε και εσείς!)

Καταλαβαίνω απολύτως την φίλη σας, αι αναστολαί της ως προς αυτό το θέμα είναι δικαιολογημέναι. Ως προς το θέμα της ηλικίας δεν το κατανοώ, αλλά κάτι θα έχει κατά νουν. Ταυτοχρόνως όμως καταλαβαίνω και εσάς που ερωτευθήκατε και «μασάτε λαμαρίνας» αυτήν την στιγμήν.

Λυπούμαι, αλλά δεν μπορώ να σας δώσω πολλάς ελπίδας. Μπορώ μόνον να σας είπω, ότι αν αυτός ο έρως «στραβώσει» και δεν έχει την επιθυμητήν έκβασιν, δεν ήλθεν το τέλος του κόσμου. Κάνετε κουράααγιο χρυσό μου.

Σας χαιρετώ εξ αποστάσεως,

Η αποστασιοποιημένη Καλή Νεράιδα

ΥΓ Για κάντο μου λιανό κούκλα γιατί δεν το έπιασα το υπονοούμενο: εννοείς ότι προτιμάς την «καλύτερη»; Πάρτο πίσω αμέσως, μην τα πάρω στη κράνα και σου διακτινίσω την γκόμενα στην Ορεστιάδα! Που θα μου πεις εμένα....

Κλειώ μου,

Πώς να πείσεις την άλλη να τα φτιάξετε; Βουντού; Δεν φημίζεται η Λάρ'σα για το καλό βουντού της.

Μην την πείσεις. Υποσχέσου της απλώς ένα ξεγυρισμένο σεξ με τη φρεσκαδούρα που είσαι και όλα τα άλλα θα μπουν στο μουνάκι - μπαρντόν, στο αυλάκι - από μόνα τους.

Η Καλύτερη Νεράιδα

ΥΓ

«Δε νιώθω τόσο όμορφα και δυνατά πράγματα εύκολα» γράφεις. Αυτό έλειπε! Είσαι μόλις 17. Έχεις μπροστά σου τόσα πολλά όμορφα και δυνατά πράγματα που ζαλίζομαι μόνο που τα σκέφτομαι. Κι αν δεν σε θέλει η άλλη για το κατεβατό δικαιολογιών που σου βγάζει, πού ξέρεις, ίσως η Θεά των Λεσβιών σε προστατεύει και σε φυλάει για κάτι πολύ καλύτερο (αρχίδια καλαβρέζικα η παρηγοριά που σου δίνω, αλλά αν το λες πρωί, μεσημέρι και βράδυ, μπορεί να το πιστέψεις).