Λατρεμένες Νεραΐδες, γεια σας !

Το θέμα μου είναι λίγο πολύ συνηθισμένο ,αλλά δείξτε κατανόηση :)…Είμαι 18 χρονών και ζω σε μια πόλη περίπου 1,5 ώρα απτήν Αθήνα. Εδώ λοιπόν θεωρείται επαρχία και κάθε τι διαφορετικό φαίνεται σιχαμερό .Σπουδάζω όμως σε Ι.Ε.Κ και είμαι σχεδόν καθημερινά στο κέντρο. Οι  λίγοι ‘’φίλοι ‘’ μου στην πόλη δεν γνωρίζουν φυσικά για μένα  εκτός από ένα φιλαράκι που έκανα στην σχολή όπου και με εκείνον δεν βρισκόμαστε συχνά, λόγω της απόστασης. Αλλά ας μην μακρηγορώ, πριν  4 μήνες γνώρισα σε μια αγγελία ένα παιδί (έψαχνα και ψάχνω πραγματικά κάτι σοβαρό και όχι ξεπέτες).Μιλάμε με μηνύματα και έχουμε μιλήσει περίπου 5 φόρες στο τηλέφωνο, εκείνος θέλει να γνωριστούμε από κοντά …το θέλω και εγώ..αλλά κάτι μου το απαγορεύει ,θες ο φόβος μου για την απόρριψη; Ο φόβος για τον άνθρωπο που θα συναντήσω (δεν ξέρω καν πως είναι);η μήπως αν με πάρει κανένα μάτι και γίνω  πρώτο θέμα ;…Θα μου πείτε..άντε κλείσου σε μοναστήρι τότε αγόρι μου..! Πραγματικά είμαι σε απόγνωση! Θέλω να ερωτευτώ! τι να κάνω; Να πάω σε ραντεβού με έναν ‘’άγνωστο’’?? (Α,Εκείνος είναι λιγο μεγαλύτερος..  25 και απ΄την φωνή φαίνεται νορμαλ..αλλα)

Πολλά φιλάκια στα μαγουλάκια!!

Ο ‘’ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ’’

Έχεις μεγαλοποιήσει τα πράγματα και φοβάσαι την ίδια σου την φαντασία. Η υπόθεσή σου είναι τόσο απλή όσο και κλασσική (περίπτωση 127, παράγραφος 2 στο μάθημα Τραγικότητας Δεσμών στην Σχολή Ανωτάτης Νεραϊδικής). Απαντώ ένα ένα τα ερωτήματά σου μπας και σε συνεφέρω.

1) Ο φόβος της απόρριψης. Φοβάσαι μήπως σε απορρίψει ένας άγνωστος; Και άντε, σε απέρριψε. Τι θα αλλάξει στη ζωή σου; Θα γίνεις πιο χαζός, πιο άσχημος, πιο όμορφος, πιο φτωχός, πιο τι; Την πιθανότητα να τον απορρίψεις εσύ την έχεις σκεφτεί; Αν φοβόμαστε ο ένας τον άλλο, τότε δεν θα βγει ποτέ τίποτε. Θα καθόμαστε κλειδωμένοι στα σπίτια μας μην τυχόν και δεν αρέσει η μύτη μας σε κάποιον, τα αυτιά μας σε κάποιον άλλο, τα μαλλιά μας στους υπόλοιπους. Μάθε ακόμη ότι εξ ορισμού δεν υπάρχει περίπτωση να αρέσεις σε όλο τον κόσμο, όπως και όλος ο κόσμος δεν αρέσει σε σένα.

2) Δεν ξέρω πώς είναι. Ούτε αυτός ξέρει πώς είσαι και δεν θα το μάθετε ποτέ αν δεν ειδωθείτε. Δεν έχεις καμία υποχρέωση να τα φτιάξεις μαζί του αν δεν σου αρέσει.

3) Θα γίνω ρεζίλι. Τι ακριβώς σκέφτεσαι να κάνεις μόλις συναντηθείτε; Να αρχίσετε τα γλωσσόφιλα; Τις πίπες μήπως; Έναν καφέ θα πιείτε και αυτό είναι όλο. Εκτός αν ο άλλος έρθει ντυμένος βραζιλιάνα του καρναβαλιού με 12ποντες πλατφόρμες, μπικίνι και φτερά στο κεφάλι. Ναι, σε αυτή την περίπτωση, φαντάζομαι κι εγώ, που είμαι τόσο προχωρημένη, θα γίνουν κάποια σχόλια και ίσως να σε πάρουν και εσένα τα σκάγια. Σε κάθε άλλη περίπτωση, δεν θα γίνει απολύτως τίποτε.

4) Θέλω να ερωτευτώ. Και εγώ θέλω να ερωτευτώ τον Παναγιώτη και δεν φαντάζεσαι πόσο, αλλά έχω και το μυαλό μου μέσα στο κεφάλι μου. Το ότι ΕΓΩ θέλω ό,τι θέλω, δεν σημαίνει ότι ο άλλος έχει καμία υποχρέωση απέναντί μου, ούτε ότι το Σύμπαν μου το χρωστάει και θα μου φέρει τον έρωτα στο πιάτο. Σε τελευταία ανάλυση, αν δεν γνωρίσω κόσμο (από τον φόβο υπ’ αριθμ. 1,2,3) δεν πρόκειται να ερωτευτώ κανέναν στον αιώνα τον άπαντα.

5) Ο καφές μού φέρνει νεύρα. Εδώ μάλιστα! Αυτό είναι σημαντικότερο από όλα τα προηγούμενα και θέλει πολλή σκέψη για να το χειριστείς. Μπορείς να ζητήσεις έναν Λουμίδη decafeine ή έναν καπουτσίνο decafeine που θα κάνει και καλή εντύπωση γιατί θα καταλάβει το παιδί ότι ξέρεις γαλλικά (το decafeine, βρε!). Αν σου κλείσει ραντεβού σε μέρος εντελώς Βού και τους φανούν κινέζικα όλα τα παραπάνω (το decafeine στα κινέζικα είναι 無 咖啡因, για να μαθαίνεις), ζήτα έναν ελληνικό ελαφρύ γλυκό τύπου νερομπλούμ. Αν δεν έχει ούτε τέτοιο ζήτα ένα χαμομήλι ή τσάι του βουνού που είναι διουρητικά και κάνουν καλό στα νεφρά και στο δέρμα. Πρόσεξε όμως, μην πιεις πέντε κανάτες από την ταραχή σου και τρέχεις στην τουαλέτα κάθε λίγο και λιγάκι, γιατί θα κινήσεις υποψίες στο λεγάμενο ότι έχεις ακράτεια, ότι τον παίζεις με μανία (για πάρτη του), ή ότι παίρνεσαι ασύστολα με κάποιον εκεί μέσα και τέτοια χαριτωμένα, που φυσικά δεν θα τα θέλαμε καθόλου για πρώτη φορά.

Λοιπόν ηρέμησε, άσε τις ατελείωτες ερωτήσεις στην άκρη, βγες αυτό το ρημαδιασμένο το ραντεβού και άμα δεν «κολλήσει» το σκηνικό, μισή ντροπή δική σου, μισή ντροπή δική του.

Άντε γιούρια!

(στο σακί με τα αγγούρια)

Φιλικά,

Η Καλή Νεράιδα

Καλά έκανες και έβαλες τους «φίλους» σου σε εισαγωγικά, γιατί μόνο φίλοι δεν είναι. Φίλοι που δεν γνωρίζουν για σένα δεν είναι φίλοι, διακοσμητικά μπιμπελό είναι, να μαζεύουν σκόνη μόνο και τίποτ’ άλλο. Λάθος! Είναι και πηγή άγχους μήπως και το μάθουν.

Στη θέση σου θα άφηνα στο πλάι τον ανύπαρκτο γκόμενο και θα επικεντρωνόμουνα στο πώς ν’ αποκτήσω φυσιολογική, ευτυχισμένη ζωή: άρχισε να βγαίνεις, να γνωρίζεις άλλο γκέι κόσμο, να αποκτήσεις παρέες και αληθινούς φίλους και θα δεις πόσα γκομενάκια θα γνωρίσεις. Το πρόβλημά σου δεν είναι η έλλειψη γκόμενου αλλά η ντροπή που κουβαλάς. Αν δεν την ξεπεράσεις, και να βρεις γκόμενο, θα πάει άπατος.

Φιλάκια