Ναί ΟΚ, θα ακουστεί γραφικό και συνηθισμένο για εναν «παθητικό» γκέι, αλλά θέλω κι εγώ να βρω τον πρίγκιπά μου. Ή να με βρεί εκείνος. Δε με νοιάζει, αρκεί να είμαστε μαζί..! λέέέέέμε τωρα..

Είμαι 21, γνωρίζω κόσμο, κάνω σεξ, όχι πολύ.. ειλικρινά αυτό, μην πάει πουθενά στο πονηρό το μυαλό σας.. αλλά παρ' όλα αυτά αισθάνομαι μόνος... Δεν είμαι μόνος. Το ξέρω ότι δεν είμαι. Έχω μαμά, μπαμπά, σκυλιά, φίλους αλλά από γκόμενους μόνο περιστασιακούς... όχι δεν είμαι μπάζο αγαπητές μου. Βλέπομαι, και πολύ μαλιστα. Αυτός που πραγματικά δε μπορεί να με αντικρίσει είναι ο εαυτός μου ίσως. Ίσως πάλι και όχι. Χμμμ.. Η ζωή είναι στιγμές. Ο έρωτας είναι στιγμές; Η ζωή στα φέρνει όποτε θέλει και όπως θέλει. Ο έρωτας; Έρχεται όποτε θέλει; Έρχεται όπως θέλει; Έτσι; ...απλώς επειδή έχει ειπωθεί από κάποιον μαλάκα στο παρελθόν;; Δε καταλαβα! Τεσ-Πα, ποτέ δε μου άρεσε το περιστασιακό σεξ... αλλά μόνο και μόνο από θέμα εμπειριών και αντρικών ορέξεων αναγκάστηκα εμμεσως να το κάνω.. όπως όλοι έχουμε τις εμπειρίες μας, έτσι κι εγώ επομένως έχω τις δικές μου σεξουαλικά..

Μπαίνοντας στο μεδούλι.. θέλεις σχέση σου λέω τώρα εγω.. θέλεις έρωτα. Πρέπει αυτό να γίνει με τον τρίτο και τέταρτο καφέ στην καφετέρια; Πρέπει να έρθει σταδιακά;; Δεν μπορεί να γίνει ξαφνικά και να είναι κεραυνοβόλος; Δεν υπάρχει ο κερευνοβόλος έρωτας πια; Ή υπάρχει αλλά δεν εμφανίζεται; Δεν μου αρέσουν τα μέτρια πράγματα και είμαι τελειομανής σε όλα μου.. Ή θα το κάνω τέλεια ή καθόλου. Δεν έχω μέτρο! Περιμένω αυτόν τον ενθουσιασμό κατάλαβες; Αισθάνομαι ότι ξέρω από την πρώτη στιγμή που θα δω κάποιον πως προορίζεται το πράγμα. Κι επιπλέον, τελικά όντως απομακρίνομαι από καθέναν που γνωρίζω με σκοπό μία γνωριμία για κάτι σοβαρό επειδή δεν μου αρέσει(εμφανισιακά, κινησιολογικά, ο τρόπος που μιλάει, ο τρόπος που σκέφτεται, the first look τέλος πάντων) ή πραγματικά επειδή φοβάμαι; Φοβάμαι όμως τι; Εμένα; Τις σχέσεις; Το μέτριο(ντίβα); Τι; Δεν ξέρω.. Κι ωστόσο πολλές φορές αισθάνομαι πολύ μικρός και λίγος προς όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας... που ακόμα κι εγώ ο ίδιος σκέφτομαι και λέω: «Άσε τους έρωτες και τα πέπλα και κοίτα τις σπουδές σου, τους στόχους σου κλπ κλπ και θα έρθει και αυτό στον καιρό του». Αλλά ξέρεις τι; Εδώ και 3 χρόνια αυτό λεω και δεν έχει έρθει. Και συγγνώμη κιόλας δε κατάλαβα, από πότε αφήνουμε την συναισθηματική μας ζωή στην άκρη και την διαχωρίζουμε τόσο από την επαγγελματική; Υπάρχει ένα κοινό σημείο ξέρεις... Το σημείο αυτό είναι ο εαυτός μας.. Πως θα αποδώσω εγώ επαγγελματικά π.χ. εαν συναισθηματικά αισθάνομαι άδειος; Έχω κάπου άδικο; Είσαι 1500ιων ετων εσυ, 2000αδων εσυ, μπορείτε άνετα να με καταλάβετε..!

Θέλω να ερωτευτώ από μεγάλο ενθουσιασμό. Είναι καλό που περιμένω σα τον μαλάκα, ακυρώνοντας τόσους που δε με καλύπτουν; Θέλω να μάθω να εμπιστεύομαι και πάλι. Είναι καλό που περιμένω σα τον μαλάκα, ακυρώνοντας τόσους που δε με καλύπτουν; ...ξαναρωτω! Θέλω να αφήσω κάποιον να ξεκλειδώσει καρδιά και μυαλό. Να μην προσπαθήσει καν να βρεί τα κλειδιά, να του τα παραδώσω εγω.... γιατί μέχρι τώρα είναι κλειδωμένα. Δεν πλησιάζει κανείς.. Ξέρεις εσύ γιατί.. σκάσε..! Είναι καλό που περιμένω σα τον μαλάκα, ακυρώνοντας τόσους επίσης μαλάκες λοιπόν;

Έχω φίλους, έχω ανθρώπους και αν όχι με την πρώτη, με την εκατοστή φορά τους ανοίγομαι.. Ωστόσο οι απαντήσεις σου αν όχι διαφωτιστικές, ίσως λειτουργήσουν καθορστικά στο γενικότερο συμπέρασμα.. μιάς κι ακούω από όλους ίδια πράγματα... Δεν υπάρχουν άλλωστε και πολλά να πεις σε τέτοια θέματα...

Σ' ευχαριστώ, Μητσος

Σ' ευχαριστώ, Μητσος

Υ.Γ.: Εύχομαι η συνέχεια της κρίσης να μην αγγίξει την υπέροχη λευκή πατατούκα σου.

Φιλιά!

Αγαπητέ Μήτσο,

Αντί να κάθεσαι να περιμένεις σαν μουρόχαυλη πυργοδέσποινα σωριασμένη στον καναπέ, να σε ανακαλύψει κάποιος περαστικός ιππότης και να σου ξεκλειδώσει το μυαλό ή την ζώνη αγνότητας, γιατί δεν το παίρνεις τελείως ανάποδα; Να προσπαθήσεις ΕΣΥ να ανακαλύψεις κάποιον!

Άσε στην πάντα τις ντροπές («τι θα σκεφτεί για μένα;»), τους φόβους («μην τυχόν είναι λιγότερο από πανυπερτέλειος») και τις λοιπές αναστολές («και αν είναι φίφα;») και άντε, ξεκουνήσου να γνωρίσεις κόσμο. Φοιτητής είσαι, μην με ρωτάς πού και πως.

Όσο για το βαθιά φιλοσοφικό σου -μη χε- ερώτημα «Είναι καλό που περιμένω σα τον μαλάκα, ακυρώνοντας τόσους που δε με καλύπτουν;», τι περιμένεις να σου απαντήσω; πες μου. Ότι είναι καλό; Πώς με έχεις κόψει όλα αυτά τα χρόνια;

Και για να σε προσγειώσω λιγάκι, δεν μου λες χρυσό μου, εσύ πώς είσαι σίγουρος ότι τους καλύπτεις; Μήπως και αυτοί κάνουν παραχωρήσεις και συμβιβασμούς με σένα; Κι όμως αυτοί ασχολούνται μαζί σου. Εσύ χαζομαλακίζεσαι τύπου «δεν μπορώ, δεν ξέρω, ίσως να μην ήθελα, δεν θυμάμαι αν θέλησα, μπορεί να μην μπορέσω» κλπ. Θα περάσεις μια ζωή αγαμήτου και ανεράστου, περιμένοντας, λέει, να σε...ανακαλύψουν, λες και είσαι απολίθωμα δεινοσαύρου θαμμένο 20μ. κάτω από το έδαφος.

Και, πού ’σαι, την ιστορία με τους βάτραχους και τα φιλιά την έχω πει τόσες φορές που μου έρχεται ναυτία.

Άντε!

Η Καλή Νεράιδα

Μικρέ Μήτσο,

Έχεις δει πάρα πολλές κομεντί και σε έχουν πειράξει ανεπανόρθωτα στο κεφάλι. Το μέιλ σου είναι σαν μαλακία εβαπορέ – έχει αφαιρεθεί όλο το νόημα και έχει μείνει πηχτή πηχτή. «Ως παθητικός γκέι, θέλεις κι εσύ να βρεις τον πρίγκιπά σου»; Για να καταλάβω δηλαδή, μόνο οι παθητικιές θέλουνε πρίγκιπα; Οι ενεργητικιές τι θέλουν; Κατούρησαν στο πηγάδι; Κόψε τα ληγμένα!

Είσαι 21 χρονώ. Χοντρά χοντρά, νταραβερίζεσαι με άντρες το πολύ 5 χρόνια (και πολλά λέω, θα τα κάνω τρία). Και περιμένεις μέσα σ’ αυτά τα τρία γαμημένα χρόνια να βρεις όχι απλώς ένα γκομενάκι να περνάς καλά, να αγαπάς, να φιλάς, να αγκαλιάζεις, να τσαταλιάζεις τα νεύρα του, αλλά κοτζάμ πρίγκιπα. Που να ’ναι τέλειος! Και τι σημαίνει τέλειος; Κάποια επιστημονική φαντασία που έχεις πλάσει στο μυαλό σου από τις τσόντες και τις ρομαντικές κομεντί τύπου Love Actually και Bridget Jones’s Fucking Diary.

Οι άντρες δεν είναι τέλειοι. Εμείς τους κάνουμε τέλειους, μέσα από τον έρωτά μας!

Κόψε τη μαλακία, βγες έξω και κυλίσου στη λάσπη των σχέσεων, μπας και μάθεις τι σημαίνει συντροφικότητα.

Η Καλύτερη Νεράιδα